Schiedamse schouders: Een wandeling en een kop thee, zo groeit een taalmaatje uit tot een vriendschap

RUBRIEK
In deze rubriek worden Schiedammers geportretteerd, die een positieve bijdrage leveren aan de stad of de maatschappij. Dit keer vertelt Lisanne van Rutten over haar vrijwilligerswerk als Taalcoach.
Elke week wandelt Lisanne met Cristina langs de Lange Haven in Schiedam en drinken zij vaak nog even een kopje thee bij café Lucas of bij restaurant Záálig. Een jaar geleden werden zij aan elkaar gekoppeld door de vrijwilligerscoördinator van het DigiTaalhuis van de bibliotheek. Dat bleek een perfecte match te zijn. Vanaf de eerste ontmoeting klikte het goed tussen hen en sindsdien hebben ze al vele leuke gesprekken gehad.
Taalcoach
Lisanne is 30 jaar oud en werkt vier dagen per week als Financial Economic Crime analist bij de Rabobank, waarbij ze veel achter de computer zit. Om een andere uitdaging te hebben wilde ze vrijwilligerswerk gaan doen. Drie jaar geleden begon zij bij de Voorleesexpress met het voorlezen voor een kind in de thuissituatie. Vorig jaar was ze toe aan iets anders en hoorde ze van een vriendin over vrijwilligerswerk als taalcoach. Dat vond Lisanne wel interessant.
Match
Cristina is 24 jaar en is drie jaar geleden uit Moldavië naar Nederland gekomen. Haar Moldavische man werkte al in Nederland en vanwege de verslechterde situatie in hun thuisland besloten ze om in Nederland te gaan wonen. Cristina wilde zo snel mogelijk de taal leren spreken. Ze begon met een taalcursus op niveau B1.
Naast school werkte ze ook nog tot laat in de avond als logistiek medewerker. “Dat was een moeilijke zware tijd”, vertelt Cristina. Bij de taalcursus werd zij gewezen op het bestaan van de taalcoaches. Dat leek haar wel wat. Bij de match werd gekeken naar gemeenschappelijke factoren. Zo zijn Lisanne en Cristina bijna even oud, hebben ze hetzelfde denkniveau en dezelfde interesses. En dat blijkt te werken.
Aanrader
Lisanne kan het iedereen aanraden. “Het is fijn om wat voor een ander te doen en het heeft mijn wereldbeeld vergroot.” Zo weet Lisanne nu meer over Moldavië. Ook vindt ze het mooi om te zien, dat er zoveel mensen zich inzetten als taalcoaches. Dat zijn zo’n 120 mensen van jong tot oud en met verschillende achtergronden.
Voor Cristina betekent het contact met de taalcoach meer verbinding krijgen met Nederland. “Ik leer veel over de Nederlandse cultuur en ik leer Schiedam veel beter kennen. Ik vind Schiedam de mooiste stad, die ik tot nu toe ken.”
Omdat Cristina thuis enthousiast vertelde over haar taalcoach, is haar man ook contact gaan opzoeken met het DigiTaalhuis. Hij is nu gekoppeld met een coach, die hem ondersteunt met de grammatica.
In principe wordt je als taalcoach voor een jaar gekoppeld met een maatje en is het de bedoeling dat je ongeveer anderhalf uur per week daar aan besteed.
Nu Lisanne dit een jaar doet, is het de vraag, wat zij verder wil gaan doen. Ze zou wel weer wat anders willen, maar ze weet nog niet wat. “Het heeft ook geen haast. Maar het is in ieder geval zeker, dat ik het contact met Cristina wil behouden.”
Bijdrage
Voor Cristina is het geen probleem, als het straks voorbij is. Ze heeft inmiddels een leuke administratieve baan bij een engineersbedrijf, waar ze zich verder kan ontwikkelen. Ze heeft net examen gedaan op B2-niveau en verwacht over een paar dagen de uitslag. Dan hoort ze ook wat haar diploma assistent-manager waard is, wat ze in Moldavië heeft behaald. Als ze de uitslagen binnen heeft kan ze weer een volgende stap zetten. “Misschien ga ik dan een opleiding doen of een cursus Technisch tekenen.” Cristina ziet de toekomst positief tegemoet. En Lisanne heeft daar een kleine bijdrage aan mogen leveren.
Een rubriek met portretten van mensen die zich vrijwillig inzetten voor Schiedam en de samenleving






Meer nieuws uit Schiedam?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie