Schiedamse Schouders: Zonder vrijwilligers geen club – Phillepine zet zich met plezier in

In deze rubriek worden Schiedammers geportretteerd, die een positieve bijdrage leveren aan de stad of de maatschappij. Dit keer vertelt Phillepine Kerkhof over haar diverse vrijwilligerswerkzaamheden.

Door Christianne Keijzer

Phillepine werkt als functioneel-applicatiebeheerder bij DSW voor drie en halve dag per week. Op haar vrije dag is ze echter ook aan het werk, maar dan op vrijwillige basis. Sinds 2022 is zij vrijwilliger bij het Fietsmaatjesproject en gaat zij één keer per maand fietsen met iemand, die dat zelfstandig niet meer kan.

In een groepje van ongeveer vier duofietsen maken ze een rondje door de omgeving van Schiedam en hebben ze een tussenstop om gezellig met elkaar een kopje koffie te drinken. “Het geeft mij voldoening om iets voor een ander te doen en iemand een plezierige dag te bezorgen. En bij het fietsen ben je zelf ook lekker actief bezig. Het fijne bij Fietsmaatjes is, dat je zelf kan bepalen, hoe vaak je wil en kan fietsen.”
Daarnaast fietst Phillepine ook nog met een kennis van haar, die sinds twee jaar in een verpleegtehuis in Maassluis woont. “Toen ik voor de eerste keer bij hem op bezoek ging, voelde ik de behoefte om iets te gaan doen, waarbij hij ook even uit huis is en in beweging komt. Vanuit het verpleeghuis zijn er duofietsen beschikbaar en zodoende fiets ik nu ook met hem één keer per maand. Ik zie al tijdens het fietsen en ook daarna, wat voor positief effect dat heeft op de ander.”

Ik voel een morele plicht om wat te doen voor de club

Voetbalvereniging

Phillepine is geboren en opgegroeid in Schiedam en woont met haar man en zoon van 18 jaar in Schiedam-West. Haar zoon voetbalt sinds zijn vijfde jaar bij voetbalvereniging Hermes, waar Phillepine vanaf het begin ook actief is als vrijwilliger. Eerst waren dat bardiensten draaien tijdens de trainingen en wedstrijden van haar zoon, maar nu zijn dat commissiediensten op de zaterdagochtend. Dan moet er van alles geregeld worden, zoals de teams ontvangen en begeleiden en drinken regelen voor in de pauze. In principe gaat het om acht keer per jaar, maar in de praktijk is dat vaker, omdat er weinig vrijwilligers voor dit werk zijn. “Dat vind ik wel heel jammer. Ik voel een morele plicht om wat te doen voor de club. Want zonder vrijwilligers kan een club niet functioneren. En als iedereen nou wat doet, dan hoeft dat ook niet veel te zijn.”

Roparun

Naast haar vrijwilligerswerk als fietsmaatje en voor de voetbalclub doet ze ook nog één keer per jaar als vrijwilliger mee met de Roparun, een estafetteloop van 530 kilometer om geld op te halen voor palliatieve zorg voor mensen met kanker. Samen met collega’s van DSW ging zij in 2023 voor het eerst mee als chauffeur. Dat is zo goed bevallen, dat ze dit ook in de jaren daarna is gaan doen. “Het mooie is, dat je met je collega’s tijdens die dagen in een bubbel zit en heel intensief met elkaar omgaat. We zorgen goed voor elkaar en als iemand er doorheen zit, dan proberen we diegene er weer bovenop te krijgen. En dat we dit doen met elkaar voor het goede doel zorgt voor een sterk saamhorigheidsgevoel.”

Vrijwilligerswerk

Voor Phillepine is het een vanzelfsprekendheid om een ander of een club te helpen. “Mijn ouders deden ook vrijwilligerswerk, dus bij ons thuis was dat heel normaal.” Toen haar zoon op de basisschool zat heeft zij daar ook altijd geholpen als er mensen nodig waren. Van helpen bij diverse activiteiten tot luizen pluizen en meegaan met schoolreisjes. Vroeger heeft ze ook nog bij de speel-o-theek als vrijwilliger gewerkt bij het uitgeven en innemen van speelgoed.
“Vrijwilligerswerk is voor mij een erg leuke hobby en ik raad het iedereen aan.”

Een rubriek met portretten van mensen die zich vrijwillig inzetten voor Schiedam en de samenleving