De 7 vragen aan…Laura Borst

Wie ben je en wat doe je?

Ik ben Laura Borst, moeder van een zoon van 17 en een dochter van 16, en geboren en getogen in Bovenkarspel. In het dagelijks leven werk ik bij ons familiebedrijf, drukkerij BorBo, en run ik eigen webshop (lauraskadoshop.nl).

Daarnaast zet ik mij al jaren vrijwillig in voor verschillende activiteiten binnen de gemeente. Mensen kennen mij misschien ook als voorzitter van de Avond4Daagse Stede Broec en als secretaris-penningmeester van de Sinterklaasintocht in Bovenkarspel

Waar ben je geboren?

Ik ben geboren in Bovenkarspel, in de Hertog Albrechtstraat. Toen ik vier jaar was, verhuisden we naar de Hoofdstraat, waar mijn ouders nog steeds wonen. Ik heb ook een korte tijd in Enkhuizen gewoond, waar mijn oudste is geboren. Niet veel later verhuisde ik terug naar Bovenkarspel, waar mijn jongste werd geboren. Inmiddels woon ik alweer 16 jaar in Plan Zuid.

Wat heb je met deze gemeente?

Bovenkarspel loopt als een rode draad door mijn leven. Ik ben hier opgegroeid, mijn familie woont hier en ook mijn kinderen zijn hier groot geworden. Door mijn werk en vrijwilligerswerk ben ik bovendien nauw betrokken bij wat er in de gemeente gebeurt. Ik vind het mooi om activiteiten te organiseren die bijdragen aan een levendige gemeenschap.

Wat is de mooiste plek binnen de SED gemeenten?

Dat vond ik lastig om te kiezen, maar uiteindelijk kom ik toch uit bij het Nassaupark in Bovenkarspel. Het ligt praktisch achter mijn huis en is een plek waar ik door het jaar heen regelmatig kom, bijvoorbeeld tijdens de kermis of voor vergaderingen in het clubgebouw. Ook als ik er even uit wil, loop ik zo het park in.

Welke herinnering aan deze plek is je dierbaar?

Aan het Nassaupark heb ik niet één specifieke herinnering, maar juist heel veel verschillende. Mijn kinderen gingen er naar Huttendorp en volgden er skeelerles. Ook de kermis hoort er voor mij helemaal bij: de drukte en gezelligheid in de buurt, de geluiden van de attracties die thuis te horen zijn en ’s avonds de lichtjes die ik vanaf de bank kan zien.

Sinds een paar jaar vergaderen we er bovendien met de Avond4Daagse en de Sinterklaasintocht. Daardoor is het een plek die verbonden is met veel verschillende momenten in mijn leven.

Wat is het beste advies dat je zelf ooit kreeg?

Van andere vrijwilligers krijg ik regelmatig hetzelfde advies: geef wat vaker iets uit handen en verdeel de taken beter. Makkelijker gezegd dan gedaan, want ik wil anderen niet steeds opzadelen met extra klusjes. Zeker niet als er maar een beperkt aantal vrijwilligers is en iedereen het al druk genoeg heeft.

Toch zit er natuurlijk wel iets in. Ik heb snel de neiging om te denken: laat mij het maar doen, dan weet ik zeker dat het gebeurt. Maar daarmee maak ik het mezelf soms onnodig druk. Langzaam leer ik dat hulp vragen niet hetzelfde is als iemand met werk opzadelen. Vrijwilligerswerk doe je tenslotte samen. Al blijft het voor mij nog wel een leerpunt om de taken ook echt los te laten zodra ze verdeeld zijn.

Wie zie jij graag als je opvolger in deze rubriek en waarom?

Ik zie René Schraa graag als mijn opvolger. Ik ken hem als een betrokken inwoner die zich inzet voor verschillende organisaties, waaronder de skeelervereniging, Jongerenbeweging Oud Papier en de Beheerstichting Nassaupark. Hoewel we nooit direct hebben samengewerkt, hebben we veel raakvlakken in onze inzet voor de gemeenschap.

René maakt momenteel een moeilijke fase door en moet op veel vlakken een stapje terug doen, ook binnen het vrijwilligerswerk. Ik heb veel bewondering voor de manier waarop hij daarmee omgaat en hoe hij nu in het leven staat. Daarom ben ik benieuwd naar zijn verhaal.