Duizendpoot Kees Kleiman toont afvalkunst in Vaartland

Door Kor Kegel

Kees Kleiman is een duizendpoot. Het repareren van apparaten en het oplossen van technische ongemakken zit hem in het bloed, zegt hij er zelf over. Twee dagen in de week zet hij zich in als assistent-huismeester in De Meerpaal, het kleinschalige verpleeghuis van Argos Zorggroep in Vlaardingen-Holy, en in die functie kan hij zich volledig uitleven. Omgaan met mensen en technische handelingen verrichten, hij geniet ervan.

In Rotterdam geboren op de laatste dag van 1955 kwam hij in 2003 naar Vlaardingen. “Ik trouwde met een echte Vlaardingse en ben me in die 23 jaar ook een echte Vlaardinger gaan voelen”, zegt hij.

Na een werkzaam leven in de sociale sector van Rotterdam geniet Kees Kleiman nu van zijn pensioen. Hij heeft alle tijd voor vrijwilligerswerk en hobby’s en is content met deze nieuwe levensfase. Reparaties en technische verrichtingen doet hij het liefst met gelijkgestemden.

“In 2007 ontdekte ik de didgeridoo. Dat is een oeroud muziekinstrument van de Aboriginals in het noorden van Australië. De didgeridoo is een holle boomstam, waar de oorspronkelijke bewoners een blaasinstrument van maakten. Met klanken gaven ze hun geschiedenis door aan volgende generaties. Ik vond dat fascinerend en ging me erin bekwamen om de didgeridoo te bespelen. Dat lukte zowaar en ik kwam zo veel over het instrument en het ontstaan ervan te leren, dat ik in staat was om er workshops over te geven. In die workshops konden de deelnemers in vijf dagen tijd hun eigen didgeridoo maken”, vertelt hij.

Kijkobjecten

“Nu de jaren gaan tellen ben ik het wat kalmer aan gaan doen”, zegt de 70-jarige Kees Kleiman. “Maar als het maken en creëren in je DNA zit, kun je natuurlijk niet helemaal stoppen. Zo begon ik rond 2019 met een nieuwe hobby. Met natuurlijk materiaal, veelal gevonden langs Het Scheur of de Nieuwe Waterweg of in het bos, begon ik kleine kijkobjecten te maken. Ik gaf daar zowel fantasie als realisme een grote rol. Aan zo’n object kan ik zomaar een jaar werken. Onderwijl verzin ik een verhaal, waardoor het object een beetje gaat leven en begrepen kan worden.”

Zo maakte hij een miniatuurbotenhuisje. Hij noemde het het botenhuisje van Freek. Het huisje was Freeks lust en leven tot de rivier droog viel. Freeks droom viel in het water, of liever, op een opgedroogde bedding, waar de boot niet meer gebruikt kan worden.

“Zo heeft ieder object een eigen verhaal en omdat het veel fantasie is, kan eigenlijk alles”, legt hij uit. Onlangs exposeerde hij in De Meerpaal aan de Willem de Zwijgerlaan in Holy. De reacties waren heel leuk. Kees kreeg al uitnodigingen voor meer exposities. Vanaf woensdag 29 juli zal een deel van de collectie te zien zijn in Vaartland en volgend jaar zal de gehele collectie te zien zijn in Het Zonnehuis, beide gevestigd aan de Dillenburgsingel.

Kees Kleiman toont zijn objecten in de vitrine. Aan de wanden komt een andere expositie.