Supersonische ‘Koets’ stopt

De ooit bij TSB begonnen en via HVO en Victoria’04 bij CION terecht gekomen pinchhitter scoorde aan de lopende band, omdat “anderen precies wisten, hoe ik liep en waar ik voorin te vinden was”. Omdat zijn werk hem op zaterdag ook nogal eens bezig hield was hij er echter niet altijd. Dan moesten de blauwen zelf maar zien hoe de vijandelijke defensie te doorklieven.

Het seizoen 2019-2020 was het laatste seizoen waarin Koets (voor intimi) met veertien doelpunten de dubbele cijfers bereikte. Daarna sloeg de vorderende leeftijd toe, ging hij weer sukkelen met blessures en belandde op de bank. Een lachje kon er overigens altijd nog wel af. Want chagrijn ontbrak.

”Een topgozer”, noemt Han van Leeuwen, die CION in 2010 leidde, hem. “We werkten toen bij hetzelfde bedrijf en hij vertelde me, dat hij al twee jaar niet gevoetbald had, maar het toch wel weer wilde proberen. Ik zei: joh kom dan naar ons. Echt, ik had geen idee wat hij kon.” De gok werd in beide kampen beloond, want “nadat we in dat jaar de tweede periode pakten speelde hij zich in het eerste. Hij paste echt bij de club en was, mede door zijn werklust, geliefd bij de supporters. En geloof me, heel wat verdedigers zijn door hem gek gespeeld. Hij ging er altijd voor.”

‘Last van mijn knie’

“Ik had last van mijn knie en wilde eigenlijk een tijdje terug al stoppen”, legt Koetsier zijn beslissing uit. “Bovendien: die kleine van mij gaat voetballen. Daar wil ik bij zijn.”

De drive om in het eerste te acteren, had hij een paar jaar geleden al ingeleverd. “Ik had met Robert Verbeek, die toen trainer was, afgesproken, dat ik voor wedstrijden geen vrijaf van mijn werk meer zou nemen. Ik kom gewoon wanneer ik kan en als hij het nodig vond kon ik mijn bijdrage leveren”. Hij gaat zich nu inzetten voor het derde. “Met veel oud-eerste elftalspelers.” En dan lachend: “Ik hoop, dat ze het leuk vinden, dat ik me bij hen aansluit.”