Column Alphons de Wit: Paaigedrag

Aan openbaar vervoer mag je bepaalde voorwaarden stellen. Dat je bijvoorbeeld in een redelijke tijd van A naar B wordt gebracht. Als ik thuis, in De Lier, een scheet laat, dan staan de inwoners van Maasdijk met een vies gezicht binnen tien tellen hun neus dicht te drukken. Als ik met openbaar vervoer naar Maasdijk wil reizen dan doe ik daar bijna een uur over en als ik naar het strand van Hoek van Holland wil dan kost dat me ruim anderhalf uur van mijn kostbare tijd. De vraag is dus of je blij moet zijn als je als 80-jarige gratis openbaar vervoer, dat meer het karakter heeft van bezigheidstherapie, aangeboden krijgt.

Je mag je ook nog afvragen of bejaard Westland op die quasi sympathieke politieke geste zit te wachten, immers ouderen zitten samen op een geweldige berg geld, waar de meesten trouwens keihard voor hebben gewerkt. Goede Doelen vragen niet voor niks te pas en te onpas of je niet iets blijvends na wilt laten. Ik wil maar zeggen dat de meeste ouderen het bus-, tram-, of treinkaartje best zelf kunnen betalen. Het is natuurlijk iets anders als je moet rondkomen van een AOW-uitkering en een aanvullend pensioen van 50 euro van het Spoorwegpensioenfonds om eens een zijstraat te noemen. Het zou dus handig zijn als politici onder verkiezingsdruk geen beloftes doen die ze niet waar kunnen maken en als ze het toch doen, eerst goed nadenken wat ze met hun paaigedrag willen bewerkstellingen. Voor wat betreft dat gratis vervoer trouwens, best een goed plan als je het beschikbaar stelt voor de mensen die dat echt nodig hebben.

Alphons de Wit