Column Alphons de Wit: Hoop

Nu wordt dat hoogtijd want we hebben inmiddels 435.000 van die figuren in Nederland. 70% van die snuiters werkt op gemeentelijk niveau. Toen het Westland door die enge Wim Deetman werd bedreigd en de zelfstandige kernen besloten te komen tot één gemeente was ik, en met mij velen, niet enthousiast. Huub van der Meer, de geweldige en helaas laatste burgemeester van De Lier probeerde mij te overtuigen van het nut van de samenvoeging. De Westlandse kernen hadden destijds samen 400 ambtenaren in dienst en die nieuwe gemeente zou maar 300 pennenlikkers nodig hebben, zo voorspelde hij. Twaalf jaar na de fusie weten we beter; de gemeente telt ruim 1.200 gemeentecowboys en er wordt daarnaast ook voor een fiks bedrag aan expertise ingehuurd bij externe bureaus. En nog is het niet genoeg want ik hoorde fluisteren dat er nog een honderdtal pennenlikkers bij moeten komen omdat het huidige likkersbestand niet in staat zou zijn om de vele onzinnige vragen van Westland Verstandig van een zinnig antwoord te voorzien. Eindelijk hebben de hoge heren dus blijkbaar toch het licht gezien. In de vrijstaat Amsterdam bijvoorbeeld, bevolken 22.000 ambtenaren de burelen en daar is men van plan om er ruim 2.000 van naar huis te sturen. En ook Jetten en zijn club is van plan om op landelijk niveau handenvol ambtenaren naar huis te sturen.

Als al die mannen en vrouwen die overblijven dan eens gewoon aan het werk gaan, dan wordt het misschien nog wat met de bv Nederland, maar ik vrees met grote vrezen. Want wees nou eerlijk, het is toch van de gekke dat je in een ‘stad’ als Westland, met meer dan 1.200 pennenlikkers, vier maanden moet wachten op een huiskamergesprek waarin iemand van de komt uitzoeken of je in aanmerking komt voor een scootmobiel. En als er dan een positief oordeel geveld wordt, mag je vervolgens ook nog weken op de levering wachten. Logisch dat de gemeente Westland minder geld aan de Wet Maatschappelijke Ondersteuning uitgeeft dan de gemiddelde gemeente in het land, als je mensen maar lang genoeg laat wachten.

Alphons de Wit