Bard Esdor geeft optreden met gouden randje in Stiltetuin

De Stiltetuin, gelegen achter de Andreaskerk, heeft de sfeer van een vergrote huiskamer. Er kunnen maximaal honderd mensen in. Dat waren er zondagochtend 76. Het optreden van Esdor was een schot in de roos, volgens Jeannette: “Precies wat de mensen leuk vinden. Ik heb gevraagd of hij het nog een keer kan doen.”

‘Als mensen niet wisten wat een bard was, weten ze het nu.’

Echt een bard

De mix van liedjes en gedichten wist het publiek continu geboeid te houden. Louter poëzievoordrachten zul je in de Stiltetuin niet gauw geprogrammeerd zien, legt Jeannette uit: “Daar komt bijna niemand op af. Maar als het er zo door verweven is, vinden mensen het prachtig.” Behalve aan de complimenten achteraf merkte ze dat ook aan het instemmende geknik tijdens het optreden zelf. “Het was een geweldige ochtend. Esdor was echt een bard. Als de aanwezigen niet wisten wat dat is, weten ze het nu.”

Esdor liet zijn eigen versie van Het Dorp horen, waarbij veel werd mee geneuried. Dat lied maakte indruk op iedereen, merkte Jeannette. “En er werd een mooi gedicht voorgedragen over het Westland.”

Westland, de tuin van Europa...

Jouw schoonheid is
zo vaak verborgen
Achter ramen, onder glas
Bedekt door schermen in de kas
het schuilt in werk
en goede zorgen
De aarde die
het goede voortbrengt
Bloemen, barstend uit
in kleurentooi
Vruchten, groenten,
smaak en geur
Voor geest en lichaam
samen vermengd
Technieken die
de oogst vergroten
Die schoonheid
nog wat dieper maakt
Of zorgt dat iets
nog beter smaakt
Innovatie, onverdroten
Hard werk, dat nooit ophoudt
Alleen het beste goed genoeg
Tot ‘s avonds laat,
van ‘s morgens vroeg
Met resultaat: helemaal goud!

Tekst: Esdor van Elten

Naar Stiltetuin kwamen aanvankelijk vooral tachtigplussers uit Kwintsheul. In de loop der tijd veranderde het publiek van samenstelling. “Vanochtend was er een jonge moeder met een kind van één jaar. De variatie is veel groter geworden. Er waren ook nog veel mensen met rollators en scootmobielen.”

Het publiek is gevarieerd.

De aantrekkingskracht van de Stiltetuin zit hem deels in de laagdrempeligheid, legt Jeannette uit: “Je hoeft niet te betalen, je hoeft je niet op te geven. Je gaat lekker zitten, zoekt een plekje waar je wil, in de zon of uit de zon. De hele pastorie wordt leeg gesleept aan stoelen. We zetten wat stoelen neer en komen er meer mensen, dan zetten we er stoelen bij.”

Lekker ongedwongen

Kippen kakelden vandaag, kerkklokken luidden tussen Esdors gezang door, een kind huilde. Het werd niet als storend ervaren. Dat het allemaal lekker ongedwongen gaat, maakt volgens Jeannette juist dat mensen zich heel snel thuis voelen. Daarom laat het publiek ook veel van zich horen. Tijdens het optreden van Esdor was dat niet anders: “Iedereen wilde meezingen. Ze vonden het hartstikke leuk. Sommige mensen wilden naderhand zelfs een donatie doen.” Kortom: “Deze uitvoering, met een mix van gedichten, verhalen en liedjes, was er echt eentje met een gouden randje.”

Zomervakantie

Voor Jeannette en de rest van de organisatie is het duidelijk dat de Stiltetuin in een behoefte voorziet. Zeker in de zomervakantie. “Van veel ouderen is de familie nu op vakantie. Dan zijn ze best veel alleen. Hoe fijn is het dan om op zondagochtend een uurtje door te brengen in de tuin, met koffie, leuk gezelschap én mooie muziek? Dat vinden ze helemaal leuk.”

Juist in de zomerperiode voorziet de Stiltetuin in een behoefte.

Het volgende optreden in de Stiltetuin is op 25 augustus, van de band Ginger Jelly. Over de programmering licht Jeannette nog toe: “Ik zoek het liefst artiesten die een verbinding hebben met óf Kwintsheul, of het Westland. In dit geval is de oprichter van de band, Tobias Thoen, een Heulenaar: “Zijn familie komt hier vandaan, iedereen kent de Thoens. Zo van: ‘Oh, dat is d’r één van die’.”

Van Poellukkers tot Dijkers

Dat Esdor het Westland goed kent, waar hij werkt als journalist, blijkt onder meer uit sommige teksten die hij vandaag voordroeg. Zo merkte hij op dat inwoners van het Westland búiten het Westland ‘gewoon Westlander’ zijn, maar binnen het Westland worden ze onderscheiden in bijvoorbeeld Poellukkers, Heulenaren of Dijkers. Ook dat inzicht leverde veel vrolijke herkenning op.