Autoverzamelaar Joop Stolze zet streep onder seniorenproject: ‘Wilde haast collectie weer terug kopen’
De Lier - ‘Kan niet bestaat niet’, is altijd het levensmotto van oldtimerverzamelaar, restaurateur en handelaar Joop Stolze geweest. Maar op zijn oude dag moest Joop (80) helaas ontdekken dat ‘kan niet’ toch wel bestaat.
Door Rianne Dekker
Hij liet zijn collectie oldtimers veilen om plaats te maken voor de bouw van zestig seniorenappartementen aan de Lierweg in De Lier, maar de nieuwe geluidsregels in de Omgevingswet gooiden roet in het eten. Er mag geen woningbouw naast een bedrijventerrein komen is het onverbiddelijke standpunt van de provincie, waar de gemeente volgens Joop met de vinger naar wijst.
De veilingen van zijn klassieke auto’s, motor- en bromfietsen, onderdelen en automobilia sloten afgelopen 30 juni. De objecten brengen niet op wat hij er ervoor betaald heeft. Eeuwig zonde, aldus Joop: “Op het moment is het moeilijk om dergelijke objecten te verkopen, dus worden ze veel te goedkoop verkocht. Ik was haast nog weer van plan om alles zelf terug te kopen, maar ik heb geen ruimte.”
Tachtig inschrijvingen
Die is namelijk verkocht aan iemand die er garageboxen in wil realiseren. “Daar zijn er al zat van. Zonde om dit middenin het dorp neer te zetten.” Joop had er heel andere plannen mee. Hij wilde aan de Lierweg senioren tegemoet komen op de moeilijke huizenmarkt. Auto’s op leeftijd zouden plaatsmaken voor mensen op leeftijd. ‘Classics for classics’ was dan ook de toepasselijke naam van het project. In september 2024 tekenden Joop en wethouder Ferwerda de anterieure overeenkomst. Tachtig gegadigden meldden zich voor de appartementen. “Daarvan kende ik er zestig. Ongelooflijk, want ik ken niet veel mensen omdat ik altijd aan het werk ben”, aldus Joop.
Ongeveer een half jaar later spatte de droom van de Lierse ondernemer uiteen. “Ik wilde die mensen een mooie oude dag bezorgen op een unieke plek middenin het dorp, die gewoon een woonstraat is en geen industriegebied. Het mag niet zo zijn door de regeltjes. Zo is er ook bepaald dat als je een bedrijfspand weghaalt, het elders in De Lier weer moet verrijzen. Schrap die regeling, niemand heeft die ruimte nodig! Dat bleek wel toen ik dit pand al eens tevergeefs probeerde te verhuren. Er staat in de omgeving genoeg leeg.”
Triumph TR3
Van de ongeveer 3,5 ton die Joop al in het project heeft gestoken, krijgt hij naar eigen zeggen lang niet alles terug. Net als bij zijn oldtimers. Vier auto’s blijven uiteindelijk in zijn bezit. Waaronder zijn allereerste, een knalrode Triumph TR3 uit 1958, die hij vijftig jaar geleden in Engeland kocht. “Ik zag hem als 13-jarige staan op de RAI, waar ik met mijn vader was. Toen dacht ik al: als ik nog eens geld heb ga ik zo’n auto kopen. Met de TR3 heb ik samen met mijn vrouw Nel al 240.000 rally-kilometers gereden. Ook met andere klassiekers doen we dat, nu al 47 jaar. Je komt dan op weggetjes waar je normaal gesproken nooit komt. Als ik in de bergen rijd met zo’n auto zit ik de hele dag hardop te lachen.”
Van de andere drie heeft hij er twee al veertig jaar. Het zijn de 1954 Fiat Boano, waarvan er maar één ter wereld is gemaakt, en de 1948 Cisitalia Aerodynamic. “Ik heb nooit de tijd gehad om ze af te maken. Men vond ze te duur om bij de inboedel te kopen. Ikzelf heb ze al diverse keren kunnen verkopen voor veel geld, maar ik zie toch liever die auto’s staan.”
Liever kopen
Het siert Joop, die altijd liever heeft gekocht dan verkocht. “Mijn dochter Melanie, die ook in de zaak zat, noemde me koopziek.” Zo kocht hij altijd zonder kijken in Amerika. “Via een opgestuurd fotorolletje dat ik moest laten ontwikkelen, zag ik welke auto ze te koop hadden. Toen hadden we nog geen computer. Maar je moet ook verkopen om te kunnen kopen. Ik heb ruim 18.000 auto’s verkocht, waaronder hele bijzondere die nu een vermogen waard zijn. Om ze de weg weer op te helpen, dat vond ik het mooiste. Ik gaf niks om dat geld. Ook staan hier nu nog veertien auto’s die ik verkocht aan een oliesjeik. Hij betaalde de helft, en vond het toen met het oog op de Iran oorlog te duur om ze te verschepen naar Dubai. Of ik ze voor de andere helft wil verkopen.”
Sleutelen in het kasje
Joop “kreeg hoofdpijn op school” en werd daarom tuinder bij zijn vader Gerrit, een echte uitvinder. Hij nam uiteindelijk diens bedrijf over. Maar het hart van de chrysanten- en later orchideëenkweker ging pas echt sneller kloppen van oldtimers. De collectie in de kas resulteerde uiteindelijk in Joop Stolze Classic Cars. “We restaureerden alles wat de klant wilde. Aan dat oude spul kon je nog sleutelen, met die tegenwoordige elektronica lukt dat niet meer.”
De onmiskenbare geur van benzine en rubber blijft Joop nog opsnuiven. “Ik kan gelukkig hierachter nog wel sleutelen in het kasje.”
Meer nieuws uit Westland?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie