Weerpraat met Marco: Krijgt onze zomer Californische trekjes?

Daarachter zit een interessant meteorologisch verhaal. Boven de Atlantische Oceaan kennen we het Azorenhoog. Het is geen hogedrukgebied dat altijd precies boven de Azoren blijft liggen. Het kan groeien, krimpen en zich honderden of zelfs duizenden kilometers verplaatsen. Schuift het richting West-Europa, dan kan het onze bekende westcirculatie behoorlijk afremmen. Atlantische depressies moeten dan uitwijken en bij ons blijft het dagenlang, soms veel langer, droog.

Aan de andere kant van de wereld gebeurt iets vergelijkbaars. Ten westen van Californië ligt in de zomer het North Pacific High. Ook daar daalt lucht vanuit hogere lagen van de atmosfeer. Dalende lucht warmt op en droogt uit, waardoor wolken en regen weinig kans krijgen. Tegelijkertijd worden storingen naar het noorden gestuurd. Voor Californië is dat een normaal onderdeel van het zomerklimaat.

En daar zit meteen het verschil. Voor Nederland is zo’n langdurige overheersing van hogedruk veel minder vanzelfsprekend. Wij liggen normaal gesproken dicht bij de route van Atlantische depressies. Toch lijkt die deur deze zomer opvallend vaak gesloten.

Dat merken we inmiddels ook aan de droogte. Eind juli was het landelijke neerslagtekort opgelopen tot bijna 250 millimeter. Mijn vrouw Anita zei onlangs: “Je kunt deze zomer gewoon iets buiten plannen. Het is toch altijd droog.”

Nee, Nederland wordt geen Californië. Maar het is fascinerend dat twee hogedrukgebieden, duizenden kilometers van elkaar verwijderd, volgens hetzelfde principe voor stabiele en droge zomers kunnen zorgen. En deze zomer krijgen wij daar een aardig voorproefje van.

Weerman Marco, de meneer van het weer
info@weerstationwestland.nl