Column Alphons de Wit: Lezen

Die leerkrachten zijn niet te benijden, immers, er is in de loop van de tijd veel veranderd in onderwijsland. Veranderingen die niet hebben geleid tot verbeteringen. Sterker nog de geleerden zien dat de kwaliteit van het onderwijs onder druk staat, hetgeen blijkt uit de dalende leerprestaties en ongelijkheid tussen groepen leerlingen.

Leerlingen hebben steeds meer moeite met lezen. Niet zo gek omdat de jeugd op jonge leeftijd een mobieltje toegestopt krijgt en die telefoon is veel interessanter dan een boek. Op heel jonge, veel te jonge leeftijd krijgen peuters van hun ouders of grootouders al een mobiel in de handen gedrukt om van het gezanik af te zijn. De leerkrachten kunnen zich een slag in de rondte werken, maar de kans op een bevredigend resultaat is discutabel.

Het is niet voor niets dat staatssecretaris Tielen een oproep doet aan ouders en grootouders om een kwartiertje per dag te lezen met de kinderen. Waar bemoeit ze zich mee zou je denken, maar die secretatis zal die oproep toch niet voor niets doen. Die moet, in haar ivoren toren toch iets hebben opgevangen. De vraag is alleen of met haar oproep een bijdrage wordt geleverd aan het wegwerken van de ongelijkheid tussen groepen leerlingen.

Natuurlijk zullen er ouders zijn die hun verantwoordelijkheid pakken door dagelijks met hun kinderen in de boeken te duiken. Maar wat gebeurt er met de leerlingen wiens ouders zelf de taal niet of matig beheersen. Hoogst waarschijnlijk niets en daardoor wordt de kloof tussen de leerlingen alleen maar groter.

Van leerkrachten die grote niveauverschillen in hun klassen tegenkomen mag je geen wonderen verwachten. Van welwillende ouders ook niet, maar als ze de handen ineen slaan dan zou het iets kunnen opleveren voor de jeugd in het algemeen en de Westlandse in het bijzonder, die een goede opleiding en dus een goede toekomst verdient.