Voormalig radiopiraat André Zwinkels kan het niet laten: ‘Als discjockey had ik vroeger een plaat voor mijn kop’

Na afloop van de filmvoorstelling ‘tot ik doodgaat blijf ik radiopiraat’ (waarin Zwinkels een prominente rol speelt) trekt hij zijn muziekkoffer open en gaat André gewoon weer helemaal los. De gedachten gaan dan ongetwijfeld terug naar de ‘Naaldwijkse jaren’ toen hij in de Harmonie, maar vooral ook in De Wip een vertrouwd gezicht achter de draaitafels werd.

De Wip

Dat café speelt ook een belangrijke rol in de documentaire van filmmaker Angelo Damen. Naast opkomst en ondergang van de Westlandse etherpiraten brengt Damen ook de impact van de hardrockkroeg in beeld. De Wip was de bakermat voor hardrock minnende Westlanders die in de Molenstraat in Naaldwijk hun Walhalla hadden. Het was ook de plek waar André Zwinkels het vak echt leerde.

In 1973 deed hij mee aan een dj-wedstrijd in De Wip. “Er waren 10 deelnemers en ik werd laatste”, moet Zwinkels nu nog lachen om die valse start. “Ik had ook nauwelijks ervaring. Een uurtje per week draaien in sociëteit Relax in Honselersdijk en dat was het wel.” Maar een maand later werd hij gebeld met de vraag of hij toch niet een keer een heel weekend proef wilde draaien. “Er waren blijkbaar toch niet veel dj’s die twintig uur in een weekend wilden draaien.“

De vrijdagavond was geen succes vanwege de zenuwen. Een dag later werd hij van huis opgehaald zodat hij ook wat kon drinken. Zwinkels: “Naarmate de avond vorderde ging het steeds beter. Die gasten kwamen met verzoekjes en ook met bier. Stonden er ineens tien glazen bier voor mijn neus. Wat bleek achteraf. De uitsmijter had een paar handen vol guldens en iedereen die binnenkwam, moest daar een biertje van kopen en aan mij geven zodat ik wat los kwam, haha.”

Bommelding

Na een jaar maakt hij de overstap naar de Harmonie een paar honderd meter verderop. Om weer een jaar later met André’s Diskoparade furore te maken in De Leuningjes in Poeldijk. “Ik weet nog dat ik met uitsmijter Rinus Versteegh - die iedereen kende als Schoen - naar De Leuningjes reed en Rien zei tegen mij: ‘deze hele grote zaal ga jij vol draaien’. Dat lukte drie jaar bijzonder goed. Toen ging het ten onder aan het eigen succes. De vele bezoekers zorgden ook voor veel overlast. Boze buurtbewoners bedachten het plan van een bommelding. De Leuningjes werd ontruimd, een bom werd niet gevonden, maar de tent ging een paar weken op slot. Daarna zou het doorgaan als avondje uit zonder alcohol, maar daar had ik geen zin in en ben toen direct gestopt”, weet Zwinkels nog. Via nachtclub Bon Vivant in Delft (“over wat daar allemaal is gebeurd, kan ik al een boek schrijven”) belandde hij bij zeezender Delmare.

De pijp uit

“Je had de WDA (Westlandse Discjockey Associatie, red.) met onder meer Leendert Vingerling. We hoorden dat er een nieuwe piratenzender op zee zou komen waar ze onze cassettebandjes met programma’s tegen betaling wilden afspelen. Dat vonden wij wel wat natuurlijk. Dus Leendert ging eens praten met de directeur van Delmare die ook nog wel twee discjockeys kon gebruiken. Waarop Leendert tegen mij zei: ‘André, je moet over drie dagen klaar zijn, want dan stap je op een boot naar Delmare’. Ik moest op stel en sprong alles regelen. Toen gingen we de pijp uit, zoals dat heet: de zee op.”

“Op weg naar Delmare hebben we eerst een generator bij Mi Amigo afgeleverd. Een zender waar ik zelf naar luisterde. En nu zat ik ineens zelf midden in dat zeezenderwereldje! Je deed van alles op die boot. Want voor de zender de lucht in ging, moest er natuurlijk heel veel gebeuren. Ik trok een ouwe broek aan en gaan. Terwijl een paar van die Amsterdammers in nette bloesjes daar maar een beetje rondliepen en mooi te wezen. Ik kreeg een programma als zijnde Ronald Bakker. En zo ben ik ook altijd genoemd. Of ik later nou voor Westlandse piratenzenders als Holiday Radio, Radio Westland, of Paradise Radio werkte, het was altijd Ronald Bakker.”

“Ik ben nog eens met een rubberboot naar land gegaan om een paar zenders op te halen voor Delmare. Halverwege de terugreis was de benzine op. Toen hebben we daar acht uur rond gedobberd. We zijn door een mammoettanker opgepikt en uiteindelijk door een reddingsboot afgezet in Hoek van Holland waar de politie klaarstond om ons te arresteren. Ik ben daar met een rotsmoes weggekomen en drie dagen later zat ik weer op de boot van Delmare. Als je zo gek bent, heb je echt een plaat voor je kop, zeggen ze. En dat was ook zo. Anders kwam je er ook niet.”

Tweeduizend biertjes

Na anderhalf jaar Delmare was hij in 1981 weer terug in De Wip. “Je had daar een publiek dat eigenlijk nergens anders terecht kon. Je kon ook uitgaan in zaken als ’t Winkeltje, Harmonie, Ouwe Droog en ‘t Teejater, maar De Wip was allemaal toch net even wat anders. Lekker rauw. Alleen maar rockmuziek. Ik stond iedere avond met kippenvel. Dan gooiden ze allemaal bierviltjes met daarop verzoekplaten naar me toe. En dan riepen ze: ‘vangen, etter, en draaien die plaat!’ Zo gezellig, zo gezellig.”

Zwinkels organiseerde er headbangwedstrijden en verkiezingen voor ‘macho van de avond’. “Dat was de bezoeker die het snelst drie bier achterover kon slaan.” Het mooiste evenement was misschien wel het grootste rondje van Nederland. Zwinkels: “Jongerengroep Het Hokkie uit Monster bestelde tweeduizend biertjes. Een rondje voor de hele kroeg, haha. Uiteraard betaalde iedereen gewoon mee, zo waren die lui wel.”

Mondeo show

Vanaf 1985 maakte Zwinkels vooral furore met Andre’s Mondeo show. Bij de lokale Forddealer haalde hij een ‘halve Mondeo’ op aan onderdelen. Daar fabriceerde hij samen met Koos Storm een dj-set van die een enorme aantrekkingskracht bleek te hebben. Gevoegd bij de nimmer aflatende energie van Zwinkels zelf was het zo’n 30 jaar een succesnummer op feesten en partijen.

Nog steeds heeft hij een dj-set en mogen mensen hem bellen voor een avond plaatjes draaien. Al is de Mondeo-set inmiddels al lang op de sloop beland. “Maar de liefde voor muziek, dat raak je nooit meer kwijt. Het zit in je bloed. Klaar.”

De film ‘tot ik doodgaat, blijf ik radiopiraat’ draait op vrijdagavond 29 november in de kantine van VV Naaldwijk, sportpark de Hoge Bomen 1 in Naaldwijk. De aanvang van de film is 20.30 uur (zaal open 20.00 uur). Na de filmvoorstelling draait André Zwinkels plaatjes uit de jaren 80. Kaarten kunnen worden besteld via www.upclosemedia.nl.