‘De Kale’ laat Radio Roos weer een beetje opbloeien

“Ik heb de jongens van de andere radiopiraten uit de film al benaderd of ze ook nog wat spullen willen meenemen”, vertelt Verhulst enthousiast. “Peet van Ruijven (Radio Intiem) heeft nog een mooie rondstraalantenne liggen en Jan Hoogendam (All You Need) brengt een mooie sweater met opdruk mee. En zo zullen er nog wel andere dj’s zijn die wat meenemen. Denk aan mengpaneel, T-shirts, clubblaadjes en voeding en zender.”

Eindtrap

“Zo kunnen we letterlijk laten zien wat je in de jaren 80 nodig had om een illegale radiopiraat te zijn.” Om dat te illustreren pakt Theo een zender uit de kast. “Kijk dit was een tweetraps zender van Albatros Radio uit Wateringen. Daar zit een stuurzender de MTF237 en een eindtrap in”, legt de techneut uit. “De eindtrap, een SD 1272, was goed voor een vermogen van ongeveer 20 tot 25 Watt. Theo laat termen vallen als SWR- meter en impedantie. “Ach ja, ik vind het gewoon leuk om te kijken hoe apparaten in elkaar zitten.” Zo heeft hij ook nog een paar platenspelers in de gang staan die hij wil opknappen.

Want muziek is een grote hobby. Theo heeft duizenden singles op zijn muziek zolder die hij geregeld draait. Hij pakt er een Hit Dossier bij. Een soort encyclopedie waarin hij met markers heeft aangegeven welke plaatjes hij al heeft en waar hij nog naar op zoek is. “Bijvoorbeeld Schrikkeljaar van Greetje Kauffeld uit 1968.” Groot is het geluk als hij dat plaatje dan ergens op het internet of rommelmarkt weet op te sporen.

100 verzoekjes

Verhulst maakt zelf ook deel uit van de documentaire die het wel en wee van Westlandse radiopiraten uit de jaren 80 van de vorige eeuw vertelt. Verhulst: “We zijn in april 1980 begonnen met Radio Roos. Ik noem het een familiezender waarop we live-uitzendingen hadden. Dat was best spannend. Begonnen in april 1980 op dinsdagavond kwam daar later de zondag erbij. Op die dag konden er plaatjes worden aangevraagd. Soms kwamen er wel 100 verzoekjes op zo’n dag. Ik presenteerde zelf de Westlandse top 20, als De Kale. Dat was mijn dj-naam. Die had ik te danken aan het feit dat we op een dolle avond met wat vrienden na een paar biertjes bedachten dat er maar iemand kaal geschoren moest worden. En dat werd ik, haha!“

Humor

Ook aan ambitie met een vleugje humor ontbrak het niet. “We hadden zelfs T-shirts met daarop de tekst, Radio Roos internationaal. Dat Internationaal is er leuk bij verzonnen, want met ons bereik kwamen we net het Westland uit. Dus het was meer Radio Roos internationaal voor de lokale Wateringer.”

“Radio Roos heeft bestaan tot halverwege 1981. We zijn in totaal twee keer opgepakt. Dan krijg je een proces-verbaal en boete. Daarnaast was je alle spullen kwijt. Onze populariteit heeft ons denk ik de das om gedaan. Buiten Wateringen wilden we ook wel luisteraars dus gingen we bijvoorbeeld in Monster flyers in de bus stoppen om onze naamsbekendheid te vergroten. In 1980 werd de muziek van Radio Roos over de parcours van de Wielerronde in Wateringen uitgezonden. Ook hebben we nog met een carnavalswagen rondgereden. Natuurlijk was dat ook wel een beetje de politie provoceren.”

Heel bijzonder was de overlijdensadvertentie die op 25 augustus 1980 in de krant verscheen nadat de piraat toch was opgepakt. Verhulst pakt de advertentie erbij en moet er weer smakelijk om lachen als hij de tekst ervan voorleest. “Diepbedroefd zijn wij dat plotseling tijdens de uitzending uit ons midden is weggenomen onze geliefde piratenzender Radio Roos Internationaal in de leeftijd van pas vijf maanden.”

Geen bloemen

“Omdat we dus alles waren kwijtgeraakt stond ook in de advertentie dat we liever geen bloemen hadden bij de uitvaart maar wel singles en lp’s. En die hebben we ook in groten getale gekregen. Mensen kwamen zelfs met apparatuur aansjouwen.” Zo konden de uitzendingen weer doorgaan.

“We hadden ook een clubblad en kon je lid worden. Dat blad ontstond nadat we de eerste keer uit de lucht werden gehaald. We hadden zo’n 200 leden die 10 gulden per jaar betaalden. Het is helaas maar één keer uitgekomen.”

Na een paar jaar begon het toch weer te kriebelen en dat betekende de geboorte van Radio Weststad. De zender stond in een kluis. De bandrecorder stond op afstand. Thuis in mijn studiootje maakten we die banden. Bij Weststad Radio heette De Kale ineens Van Dam, want de weelderige bos haar was toen weer terug, dus De Kale kon niet meer, haha.”

Cultuurhistorie

Theo Verhulst is een van de veertien dj’s die documentairemaker Angelo Damen heeft geïnterviewd voor de film Tot ik doodgaat, blijf ik radiopiraat! Damen was zelf dj bij Radio Intiem in Monster. Hij maakte eerder al de succesvolle documentaire De laatste kouwe tuinder van het Westland. Damen: “Net als in die film heb ik ook nu geprobeerd een stukje Westlandse cultuurhistorie vast te leggen.” Heel veel foto’s, audiofragmenten en prachtige anekdotes maken ook van zijn nieuwste film een ‘trip down memory lane’.

De documentaire ‘Tot ik doodgaat blijf ik radiopiraat!’ draait op vrijdag 1 november bij de Muziekzolder, Nolweg 10 Maasdijk. Op vrijdag 15 november in WPC Nederland 3. En op vrijdag 29 november in de kantine van VV Naaldwijk, Sportpark de Hoge Bomen 1.

De aanvang van de film is steeds om 20.30 uur (zaal open 20.00 uur). De entree is 10 euro. Kaarten voor 15 november kunnen worden besteld bij www.nederlanddrie.nl. Kaarten voor 1 en 29 november zijn te bestellen via www.upclosemedia.nl.