Leerlingen CBS Wegwijzer leren veel tijdens Burgemeestersontbijt

Door Debbie van Eijk

Van 9 tot en met 13 oktober ontbijten 239 burgemeesters in heel Nederland samen met bakkers en basisscholen uit hun regio om te leren en ervaren over een gezond ontbijt. Ook Westland doet hieraan mee. Voor het eerst schuift dit jaar ook een wethouder aan: Anko Goudswaard (Gemeentebelang Westland, Onderwijs). Het brood wordt verzorgd door bakker Wim van Delft uit De Lier. Donderdagavond 22.00 uur is hij al begonnen met bakken. Normaal gesproken ligt hij de volgende ochtend om 8 uur ‘s ochtends dan op bed, maar nu bleef hij speciaal even wakker om mee te ontbijten - ‘dineren’, noemt hij het zelf. 

Zijn jullie vanuit ‘s-Gravenzande gekomen met de auto?

De kinderen komen rond negen uur de raadzaal van het gemeentehuis binnen, met de nodige bombarie. Ze nemen plaats aan de enorme tafel, die al netjes gedekt is en blijven het hoogste woord voeren. Een van de leerlingen weet zelfs een microfoon aan te zetten. Hun houding verandert als de burgemeester het woord neemt, die uitstekend in staat blijkt de kinderen te boeien. “Zijn jullie vanuit ‘s-Gravenzande gekomen met de auto? Dat had toch ook wel met de fiets gekund”, breekt hij het ijs. Voordat het ontbijt begint, vraagt hij een moment stilte. 

De kinderen wordt deze ochtend een ontbijtpakket voorgezet dat voldoet aan de actuele richtlijnen van het Voedingscentrum: met volkorenbrood, volkorenbolletjes en krentenbollen. Er ligt gezond beleg op tafel, zoals kaas en komkommer. Ook het drinken is verantwoord: halfvolle zuivel, thee en Westlandse tomaten van Looye kwekers en fruit.

Gezond ontbijten is heel belangrijk, benadrukt Arends. “Is er weleens iemand die ‘s morgens niet ontbijt?”, vraagt hij. Eén leerling bevestigt dat. Waarom niet, wil de burgemeester weten. “Omdat ik geen honger heb.”

Toevallig wordt op dat moment net de cruesli geserveerd

Er zijn ook kinderen die ‘s ochtends niet ontbijten omdat het thuis niet goed geregeld is, bijvoorbeeld omdat er geen geld voor is of wat dan ook, vertelt de burgemeester. En: “Er zijn ook kinderen die ontbijten met chips. Het beste is om te ontbijten met brood of yoghurt met muesli, geen cruesli maar muesli.” Toevallig wordt op dat moment net de cruesli geserveerd, waar Arends zelf een grapje over maakt. “En met fruit, want daar word je sterk van en zeker als je jong bent krijg je dan allemaal gezonde vezels binnen.”

Het gesprek gaat verder, over zoetigheid meenemen naar school, over sporten, over smaak - wat de kinderen wel en niet lusten -, voedselallergieën; die blijken de leerlingen hier gelukkig niet te hebben. De bakker vertelt dat het niet altijd helemaal te voorkomen is dat er noten in brood voorkomen, vanwege kruisbesmetting. En dat glutenvrije broodjes in een afgesloten ruimte verwerkt moeten worden, omdat glutendeeltjes zo klein zijn, dat ze gaan zweven in de lucht.

De burgemeester vindt zijn ambtsketting eigenlijk heel ongemakkelijk

Kinderen mogen dan vragen stellen. De eerste vraag wordt gesteld door Evi: “Hoe bent u burgemeester geworden?” Loes stelt de tweede vraag: “Waarom draagt u vaak uw ketting?” Hierop vertelt de burgemeester dat hij zijn ambtsketting eigenlijk heel ongemakkelijk vindt, maar dat het bij bepaalde gelegenheden verplicht is hem te dragen; bijvoorbeeld als hij koninklijke onderscheidingen moet uitreiken, de koning of koningin op bezoek komt, of als hij zelf op bezoek gaat bij mensen die zestig jaar getrouwd zijn, of honderd jaar zijn geworden. 

Elano vraagt: “Hoe lang bent u al burgemeester?” Vijf jaar, is daarop het antwoord.

Ajax

En dan stelt iemand een beladen vraag: “Bent u voor een voetbalclub?” De burgemeester reageert enthousiast: “Ja, FC Emmen. Die staat tweede in de Keukenkampioendivisie. Dus die worden vast weer kampioen en dan gaan ze terug naar de Eredivisie.” Arends denkt dat Ajax gaat degraderen. Geen handige opmerking, want bijna alle leerlingen blijken voor Ajax te zijn. “Die mogen dan nog wel wat leren,” grapt de burgemeester. Een juf pakt de microfoon: “Ik doe mijn best.”

Als Tijn vraagt of de burgemeester altijd al burgemeester wilde worden, vertelt Arends dat hij dat niet zo had bedacht. “Ik wilde eerst gewoon brandweerman worden, toen soldaat, een poosje tandarts. Ik ben blij dat ik dat niet geworden ben. En uiteindelijk ben ik hier terechtgekomen.”

Vervelende kinderen

Fayenne wil weten wat je allemaal moet doen als burgemeester. Naast heel veel vergaderen, praten met mensen en op bezoek gaan bij mensen thuis, bedrijven en organisaties, moet de burgemeester ook weleens besluiten nemen. “Bijvorbeeld als er heel veel vervelende kinderen zijn die ’s avonds dingen doen die niet mogen. Dan moet je daarover praten. Dan nodig je soms ouders uit met de vraag waarom die kinderen nou zo vervelend zijn en waarom die ouders daar niet beter op letten”, verwijst hij naar een actuele kwestie in Naaldwijk.

Wethouders

De burgemeester legt ook uit dat hij elke dinsdag vergadert met de wethouders, om te praten over hun voorstellen. “Wethouders hebben ook heel veel te vertellen in de gemeente.” Het is een bruggetje naar Anko Goudswaard, die daarop wat meer vertelt over de taken van een wethouder. Hij moet over veel zaken meedenken en voorstellen doen, zoals waar de nieuwe scholen komen.

Wethouder Sport Anko Goudswaard aan het woord. - DvE

Lizzy vraagt hoe Arends het vindt om burgemeester te zijn in het Westland. Dat vindt de burgemeester heel leuk, omdat er altijd heel veel gebeurt. “Het is hier eigenlijk nooit saai.” Westland is een echte tuinbouwgemeente, met heel veel kassen: van de bijna honderd vierkante meter is 75% bebouwd en de helft daarvan met kassen of bedrijven die met tuinbouw te maken hebben. Hij noemt wat voorbeelden van probleemstukken, zoals de ruimtelijke puzzel, het tekort aan huizen en mobiliteit - maar allemaal in begrijpelijke taal.

“Vindt u dat er dingen anders kunnen in het Westland?”, vraagt Puck. Daarop verwijst de burgemeester naar zijn politieke neutraliteit: “Als je burgemeester bent hoor je een beetje boven de partijen te staan. Ik ben wel lid van een politieke partij, maar… ik ben niet gekozen door de inwoners, ik ben benoemd door een minister, door de koning. Dan moet je voorzichtig zijn met wat je zelf allemaal vindt. Besluiten neemt de gemeenteraad bij een meerderheid van stemmen, op basis van voorstellen die de wethouders doen. Ik heb zelf niet zo heel erg een mening.” 

Papa en mama zijn het eens. Zo is het hier ook als burgemeester

Hij vergelijkt het met thuis: “Mijn vrouw zegt soms we gaan dit doen, dan denk ik nou, zouden we dit nou wel allemaal doen? Toen de kinderen nog thuis waren hield ik mezelf dan stil. Maar naar de kinderen toe zeiden we: papa en mama zijn het eens. Zo is het hier ook als burgemeester.”

De leerlingen wachten geduldig tot ze daadwerkelijk mogen beginnen aan het ontbijt - iets na half 10. Het verse brood gaat er dan met smaak in.