Kunstenares Dorota Poniatowska brengt kleur en emotie naar de kerk van Krommeniedijk

Door Katina Gruijs

De muren van de kerk aan de Krommeniedijk kleurden zondag 17 mei opvallend warm en levendig. Italiaanse steegjes, Franse straatjes en indringende portretten met diepe blikken trokken direct de aandacht van bezoekers. Midden tussen haar kleurrijke werken straalde kunstenares Dorota Poniatowska zichtbaar van trots.

“Kunst is mijn passie”, vertelt de 54-jarige kunstenares met fonkelende ogen. Al ruim 22 jaar schildert ze op de zolder van haar woning in het ‘Witte Dorp’ in Assendelft. Wat ooit begon als een creatieve uitlaatklep, groeide uit tot een belangrijk onderdeel van haar leven.

Inspiratie

Dorota haalt haar inspiratie vooral uit vakanties in Italië en Frankrijk. Tijdens reizen fotografeerde ze sfeervolle straatjes, oude doorgangen en karakteristieke gevels. Niet om ze exact na te schilderen, maar om het gevoel ervan vast te leggen. “Het gaat mij niet om de fijne details”, legt ze uit. “Ik wil vooral de sfeer nabootsen. Met kleuren en vlekken bouw ik dat gevoel op.”

Die warme sfeer is duidelijk terug te zien in haar werk. Aardse tinten als bruin, oker en terracotta domineren haar schilderijen. “Net als bij mode draait het ook bij schilderen om kleur, vorm en balans”, vertelt ze. Haar interesse in mode speelde daarin altijd een belangrijke rol. Het liefst werkt ze groot. “Doeken van 1,20 bij 1 meter passen nét in mijn auto om naar exposities te brengen”, lacht ze. Met acrylverf en dikke kwasten voelt ze zich het meest vrij. “Schilderen werkt voor mij als therapie. Mijn emoties kan ik kwijt op het doek.”

Indringende blikken

Naast mediterrane straatjes schildert Dorota graag Afrikaanse portretten. Vooral de ogen spelen daarin een belangrijke rol. “Ik hou van doordringende ogen schilderen. Het moet spreken”, zegt ze. Soms ontstaat inspiratie spontaan, bijvoorbeeld na een scène uit een film. “Dan zie ik een bijzondere blik en voel ik meteen die passie om dat vast te leggen.” Met krachtige kleurcontrasten en soms een bloem of goudfolie creëert ze portretten die emoties oproepen. “Iedereen ziet er iets anders in. Dat maakt kunst juist zo mooi.”

Barrière

Haar eerste expositie vond plaats in Uitgeest, samen met andere kunstenaars. Spannend, vertelt ze nu lachend. Niet alleen vanwege de reacties van bezoekers, maar ook omdat de Nederlandse taal toen nog een barrière vormde. “Maar iedereen was zo aardig en gastvrij. Nederlanders zijn warme mensen. Daar moest ik echt aan wennen.” Inmiddels geniet ze volop van exposeren. “Als mensen stil blijven staan of ‘wow’ zeggen, dan raakt me dat. Het mooiste is wanneer iemand jouw werk wil kopen.” In de kerk wijst ze naar een schilderij van Italiaanse huisjes, geprijsd op 695 euro. “Dat blijft bijzonder. Je stopt er je ziel en zoveel uren werk in. Het voelt alsof je afscheid neemt van een kindje.”

Blijven experimenteren

Thuis in Assendelft staan nog tientallen werken opgesteld. Grote portretten, kleurrijke doeken en geisha-schilderijen met goudfolie wachten op nieuwe exposities. Stilstaan doet Dorota niet. “Ik wil blijven leren en experimenteren. Je moet niet bang zijn om kleuren te mengen. Als je angstig wordt, rem je je creativiteit.” Eind mei exposeert ze opnieuw, ditmaal bij Fluxus in Zaandam, samen met meerdere kunstenaars.

Meer informatie en werk van Dorota Poniatowska is te vinden via www.dorotaponia towska.nl.