Terug in de Tijd: Toen 17 Alphense kerkgangers in de Oude Rijn belandden

Door Marieke Roggeveen

Jarenlang voer er in Alphen aan den Rijn een veerpontje over de Oude Rijn. De roeiboot met een houten dek verbond de Prins Hendrikstraat op de Hoge Zijde met de Raadhuisstraat op de Lage Zijde. De nu 81-jarige oud-wethouder Henk-Jan Habermehl woonde destijds vlakbij en herinnert zich de veerpont nog goed.

“In mijn jonge jaren was Jan Tromp de veerman. Hij was streng in de leer, maar hij had ook geiten die hij dagelijks in de grasstrook langs de Raadhuisstraat liet grazen. Dit loste hij slim op: op zondag zette hij de geiten op de boot, nam een flinke aanloop en zette zich zo hard af dat de boot zonder roeien de overkant bereikte.”

“Een overzet kostte toen drie cent”, weet Habermehl nog, “één keer per maand moest ik hondenbrokken halen bij de Dierenhandel van de Gebroeders Broer in de Raadhuisstraat. Heen moest ik lopen, terug mocht ik overvaren. Maar ik liep op de terugweg gewoon weer om en kocht voor de drie cent geld kauwgomballen uit de automaat bij Verhagen in de Van Mandersloostraat.”

Bel met klepel

In de jaren zestig was de prijs tien cent en werd het pontje bemand door Piet de Goede. Via een bel met een klepel konden mensen de veerman oproepen. Hoewel de Maranathakerk aan de Lage Zijde — op slechts twintig meter van de overzetveer — prima te voet bereikbaar was via de Alphense Brug, kozen velen voor het gemak van de boot. In 1962 lag de zondagsrust gevoelig in Alphen. Dat men zich op zondag tegen betaling liet overvaren, zorgde soms voor scheve gezichten. In de volksmond viel soms de uitspraak ‘God straft onmiddellijk’. Deze opmerking werd vaak lacherig ontvangen, bijna iedereen omzeilde de zondagse regels wel eens. Na die avond overheerste bovendien vooral opluchting.

Het ging mis op zondagavond 22 april 1962, eerste paasdag. Na de kerkdienst stonden zestien personen op de boot. Piet de Goede zette net af toen er nog iemand kwam aanrennen: een zoon van de bekende ‘Moeder’ van der Pol van het Groene Kruisgebouw. De jongen was te laat, maar wilde toch mee. Hij nam een sprong en landde op de achterste punt. Hierdoor begon de roeiboot vervaarlijk te schommelen. Enkele passagiers deden verschrikt een stap achteruit om steun te zoeken bij het fietsenhekje. Die plotselinge verplaatsing van het gewicht werd de pont fataal. Binnen enkele tellen zonk de vaste grond onder de voeten weg en raakten alle opvarenden te water. Tussen de spartelende drenkelingen dreven hoedjes, tasjes en kerkboekjes in de Oude Rijn. Er ontstond paniek: onder de drenkelingen bevonden zich ouderen, vrouwen en een invalide.

Heldhaftige reddingsactie

Oude krantenverslagen schetsen de heldhaftige reddingsactie. Sommigen bereikten op eigen kracht de oever, maar twee jonge Alphenaren sprongen onverschrokken het koude water in: de 23-jarige N. Verschuur en de 24-jarige J. van Dam. Verschuur zwom met één drenkeling naar de kant toen hij een vrouw hoorde roepen: “Ik kan niet meer.” “Grijp mijn been maar”, riep hij terug, waarna hij met twee drenkelingen verder zwom. De tweede vrouw verloor haar grip, maar werd direct door toeschouwers op het droge getrokken.

Drama liep wonderwel goed af

Dankzij het kordate optreden van de jonge redders liep het drama wonderwel goed af. Dokter Zwartendijk verleende op de kade eerste hulp. Slechts één drenkeling moest met inwendig letsel naar het ziekenhuis. De schrik zat er diep in, maar de overzetveer bleef een onmisbaar stukje Alphense geschiedenis.

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van gemeente Alphen aan den Rijn. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.

Lees ook

Terug in de tijd: Oudhoornseweg omstreeks 1900