Na 43 jaar neemt Marga afscheid van Verpleeghuis Oudshoorn in Alphen

Door Marieke Roggeveen

In augustus 1978 stapte de pas 17-jarige Marga voor het eerst door de deuren van Verpleeghuis Oudshoorn. Ze begon aan de interne opleiding tot ziekenverzorgster. "Ik was echt een zorgtype," blikt Marga (65) terug.

Het nieuwe gebouw rook nog naar verf, de eerste bewoners waren net ingetrokken en de officiële opening volgde een maand later. Het bleek de start van een indrukwekkende loopbaan. Met slechts korte onderbrekingen voor de geboorte van haar kinderen, bleef Marga het verpleeghuis maar liefst 43 jaar trouw. Eerst werkte ze 35 jaar ‘aan het bed’ en de laatste zeven jaar droeg ze als praktijkbegeleidster haar passie over op de nieuwe generatie.

Verpleeghuis Oudshoorn

In 1978 was Verpleeghuis Oudshoorn voor die tijd enorm modern. Het pand was ontworpen in een opvallende H-vorm met drie woonlagen. De dwarsverbinding vormde het kloppende hart met de hoofdingang en kantoren. In de zijvleugels bevonden zich de woongroepen. Met de afbouw van de derde woonlaag in 1980 groeide de capaciteit van 140 naar 200 bewoners. Op elke woonlaag waren twee afdelingen van 34 bewoners, verdeeld over kleinere kamers en een eigen gezamenlijke woonkamer. Verder waren in het gebouw een recreatiezaal, een personeelsrestaurant, een centrale keuken en diverse andere centrale ruimtes.

Marga verloor al snel haar hart aan de dementiezorg. "Ik heb intens van die doelgroep genoten. Je deelt mooie en verdrietige momenten, en bouwt een hechte band op met de familie. Als iemand door dementie verandert, is het de kunst om samen met de naasten nog een mooi stukje leven te creëren."

Opmerkingen die je dag kleuren

Die benadering zorgde dagelijks voor waardevolle momenten, en vaak ook voor een flinke dosis humor.

Een specifieke zomerse dag staat Marga nog helder voor de geest. "Het was snikheet en ik hielp een meneer in de badkamer met aankleden. Hij had van die veel te krappe sokken die ik met veel moeite aankreeg. Terwijl ik met het zweet op mijn rug stond te zwoegen, voelde ik ineens een tikje op mijn schouder. De meneer keek me ernstig aan en vroeg gortdroog: ‘Wat doe je eigenlijk voor je beroep?’ Ik schoot vreselijk in de lach. Zulke opmerkingen kleurden je dag. Zo was er elke dag wel iets: een lach, een rake opmerking, of iemand die verdrietig was en die je mocht troosten."

Veranderende zorgwereld

In ruim vier decennia zag Marga de zorgwereld onherkenbaar veranderen. Zo waren er in de jaren 70 nog geen tilliften, waardoor bewoners noodgedwongen vaker op bed bleven liggen. Innovaties zoals betere matrassen en aangepaste rolstoelen brachten later meer comfort. Ook de visie op zorg kantelde. "Vroeger lag de focus vooral op ziekteleer en handelingen, later verschoof dit gelukkig veel meer naar mensgerichte zorg. Daarnaast is de beleving van leeftijd verschoven. Vroeger vonden we iemand van tachtig oud, tegenwoordig spreken we pas over ‘oud’ bij honderdjarigen."

Nuchtere terugblik

In 2013 verhuisden de bewoners naar het naastgelegen nieuwbouw van het verpleeghuis. Hier kijkt Marga nuchter op terug. “Dat maakte voor mij geen verschil. Het gaat erom dat de bewoners het fijn hebben. Je kunt nog zo’n mooi gebouw hebben met prachtige stoelen, maar het belangrijkste is dat je aandacht en begrip hebt voor de bewoners. Dat is wat echt telt."

Welverdiend pensioen

Inmiddels geniet Marga van haar welverdiende pensioen. "Na 43 jaar vond ik het wel genoeg. Het is mooi geweest." Toch blijft haar hart kloppen voor Oudshoorn, waar haar dochter inmiddels als leidinggevende werkt. "Het voelt fijn dat zij het stokje nu van mij overneemt en ik kijk met diepe dankbaarheid terug op een prachtige periode waar geen dag hetzelfde was."

Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van gemeente Alphen aan den Rijn. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link.

Lees ook

Op haar 83ste is Riet nog volop actief als vrijwilliger in Alphen: ‘Ik ga hier voorlopig mee door’