Van harte gefeliciteerd, Slotermeer!

Na de onthulling van de plaquette op de brug wandelden koningin Juliana en burgemeester D’Ailly door de kersverse tuinstad Slotermeer naar de Walraven Van Hallweg 5. Daar vond een persmoment plaats: een bezoek aan een heel gewoon gezin, dat van Thea Reusch. De hoogheid at er een koekje, dronk er een kop thee en rookte een sigaret.

De allereerste

Thea, haar man en de kinderen Reusch werden naar voren gebracht als de allereerste bewoners van Slotermeer. Maar dat is niet helemaal juist. “Dat waren mijn ouders,” laat Ingrid van Poelgeest weten. “Alleen waren die niet katholiek, en dat had wel de voorkeur van de katholieke woningbouwvereniging Dr. Schaepman.”

‘Ben je mal’

Toen vader Van Poelgeest hoorde wie er op bezoek was, heeft hij aangebeld. ‘Hij vond het een beetje onrechtvaardig en wilde gewoon laten weten dat zijn gezin net een dag eerder dan de familie Reusch daar was komen wonen.’ Juliana en gevolg vatten het goed op. Na het bezoek op nummer 5 gingen ze ook nog even langs op nummer 7. Bewijs ervan is er niet meer. “Het fotoalbum is verdwenen, maar het is wel een familieverhaal dat ik altijd hoorde. Of het een nare nasmaak heeft? Ben je mal.” Ook met de buren was het contact niet verstoord. Ze hebben nog jarenlang in goede harmonie naast elkaar gewoond.

Beter dan inwonen

Maar… eigenlijk was de familie Van Poelgeest ook niet echt de allereerste. Aan de Haarlemmerweg in Slotermeer staat de molen 1200 Roe. Hier woonden Hendrik en Maartje van Beem sinds hun huwelijksdag in april 1952. Zij waren écht de allereerste bewoners van de nieuwe tuinstad. Hendrik, zelf een molenaarszoon, vertelde in 2002 aan de Westerpost: “Een molen was een stuk beter dan vierhoog op zolder inwonen.”

Tweeëndertig buren

Eigenhandig verbouwde hij de kale molen tot een geschikte woning voor zijn gezin; met een badkamer onderin, boven drie slaapkamers en op zolder ruimte voor zijn zelfgebouwde modeltreinen. Het interieur stond vol Delfts blauwe molenbeeldjes, theekopjes met molens en zelfs een molenvormige suikerpot. Ze zagen in de meer dan halve eeuw dat ze er woonden de omgeving van de Haarlemmerweg veranderen van open poldergebied naar volgebouwde buurt met autoweg. “De eerste vier jaar hadden we een prachtig uitzicht. Daarna hadden we in sneltempo tweeëndertig buren die op ons keken.”

Petitie

Wel buren die hun nabijheid waardeerden. Toen er sprake van was dat de molen zou verdwijnen, tekende men massaal de petitie. Alleen een snelweg om op uit te kijken, dat vond men maar niks.

De boeken ‘Memorabele Mokumse Mikmak’ van Shirley Brandeis staan vol memorabele momenten uit meer dan 750 jaar Amsterdamse geschiedenis. De boeken zijn te koop bij de boekhandel en online via www.mokumsemikmak.nl. De dichtstbijzijnde voor Nieuw-West is De Nieuwe Boekhandel aan de Bos en Lommerweg, waar ze altijd op voorraad zijn.