Frans Poulain bouwde levend stukje geschiedenis

LANDSMEER - Dat museum bestond uit een woonkamer met bedsteden, een keuken, een pronkkamer en een schuur. De inkomsten van het museum bestonden uit schenkingen, legaten en giften. Op aanraden van de notaris is het na twee jaar in een stichting ondergebracht.

Om in de eigen kosten te voorzien, werden er in de wintermaanden cursussen kralen breien en sieraden maken gegeven in het museum, evenals op locaties in Huizen, Volendam en Alphen aan de Rijn. Gedurende een kwart eeuw was het geven van de cursussen een succes. Bovendien organiseerde Frans Poulain, vergezeld door zijn moeder, Waterlandse klederdrachtshows voor vrouwenverenigingen.

In de zomermaanden stond Frans Poulain, samen met zijn moeder, op diverse markten en braderieën met een verzameling nostalgische spullen uit grootmoeders tijd. En in bladen, zoals ‘Tussen de rails’ van de Spoorwegen, ‘Vogelvlucht’ van de KLM en ‘Handwerken zonder grenzen’ werd reclame gemaakt.

In de tussentijd werden er diverse verbouwingen en aanpassingen gedaan. Zo kwam er een klein zaaltje om cursussen en lezingen te geven en groepen te ontvangen voor een kleine verjaardag of een high tea.

Rond 2000 konden door een schenking de grote zaal en de theekoepel worden gerealiseerd. Er kwam een einde aan de cursussen en braderieën en er werd een begin gemaakt met thuis activiteiten in het museum. Het werd een trouwlocatie en tevens diende het als rouwlocatie voor opbaringen in samenwerking met Uitvaartverzorging de Vries.

De Lions club, de Rotary club en de Prominentensoos hielden er hun maandelijkse bijeenkomsten. Kleine bruiloften en partijen en veel verjaardagen werden er gevierd. De Amsterdamse artiestenclub kwam bij elkaar voor de onderlinge gezelligheid, maar met het wegvallen van de oudere generatie muzikanten, cabaretiers en acteurs, viel, jammer genoeg, het doek.

De moeder van Frans Poulain wilde het wat rustiger aandoen, en kwam ook in het museum wonen. De grote zaal veranderde langzamerhand in een expositieruimte voor culturele doelstellingen.

Het begon met een tentoonstelling ‘Bergen op Zoom’ aardewerk (bruin steengoed), en daarna een ‘Petrus Regoût’ tentoonstelling met serviezen en kop en schotels van aardewerk en porselein.

Het werd almaar drukker en de theekoepel werd als ‘goedjaarsend’, een historisch Zaans gebruik, aan de achterzijde bijgebouwd. Wanneer je een goed jaar had gehad, liet je een stukje aan je huis bouwen als teken dat het je voor de wind ging. In de theekoepel wisselden diepe rouw en gezelligheid elkaar af. De ruimte werd gebruikt voor zowel opbaringen als high teas.

Er werd een tentoonstelling ingericht die volledig in het teken stond van ‘rouw’, onder de titel ‘Rouwen door de eeuwen heen’. Bezoekers maakten kennis met de interessante geschiedenis van de uitvaart.

In 2024 bestond het museum vijfenveertig jaar en ter ere van het jubileum werd de tentoonstelling ‘Kinderspeelgoed van vroeger’ gehouden. De tentoonstelling trok jong en oud en vanwege het grote succes werd Frans Poulain door verschillende musea, Textieloverleg en de Oudheidkundige vereniging Landsmeer voorgedragen voor een onderscheiding. Het werd bekroond met de orde in Oranje Nassau.

In het kader van Landsmeer 700 werd de tentoonstelling. ‘De winkeltjes van vroeger’ ingericht, in samenwerking en met schenkingen van diverse winkels. Deze tentoonstelling loopt tot het eind van het jaar. Het museum bloeit en groeit en gaat vol vertrouwen op naar het vijftigjarig jubileum in 2029.

Sonja Duba en Frans Poulain