Column Kees de Bakker vertelt...: ‘Bert van Baar stopt als samensteller van Eldorado Zomerpodium’

Bert van Baar die stopt als samensteller van Eldorado Zomerpodium, ik kan het bijna niet geloven dat hij dat doet na 25 intensieve jaren sinds 2000. Klopt het wel? ‘Ja, het is wel sinds dat jaar dat een soort culturele thuisbasis werd. Ik stond in 1997, 1998 en 1999 met een liedprogramma’s op Terschellings Oerol. Ik dacht: wij wonen hier minstens zo mooi als op een waddeneiland en Groet heeft ook de oe van Oerol, ik ga wandelconcerten organiseren. Na een paar jaar prachtprogramma’s met boswachter Snip, kwam de zaterdagse muziek boven drijven. Dylan Night werd een traditie. Zoiets groeit. Eldorado Zomerpodium omvatte dit jaar uiteindelijk negen muziekavonden, drie literaire wandelingen en twee voorleessoirées.’ En zo maakte hij me fan – we kennen elkaar al sinds eind jaren zeventig – met zijn lied Het Noordhollands Landschap, waarmee de deelnemers aan de literaire wandeling door Groet werden uitgezwaaid.

Curator

Is Bert al die jaren de curator, samensteller, artistiek leider, initiatiefnemer of programmeur geweest? Bert van Baar: ‘Als je iets wilt, moet je zelf het voortouw nemen. Als je het moeilijk vindt taken uit handen te geven, omdat je het eigenwijs en autonoom allemaal zogenaamd beter weet, zadel je jezelf op met veel werk en heb je een hoop functies tegelijk. Dus ál die rollen. Ik vind curator wel chique, wel gepast in onze kunstgemeente Bergen. Komt van het Latijnse werkwoord voor zorgen. Zorgen voor contact, netwerk, muzikanten, publiek, geluid, affiches, persberichten.’ 

Dus eigenlijk speelde je voor niets als er geen eigen bijdrage van het publiek kwam? ‘Tuurlijk, je speelt weleens voor niets. Gewoon voor je eigen lol. Vrij spel, vrij entree, vrijwillige bijdrage naar draagkracht en welbevinden is altijd het credo geweest. Er gaat heel simpel een zwartgeschilderde artiestenbus rond en de inhoud is soms de moeite, net zo vaak niet meer dan een paar tientjes benzine voor de gasten. Eldorado is een prettige laagdrempelige speelmogelijkheid en tientallen ensembles, vaak ook superjonge muzikanten, hebben er in de loop der jaren heel relaxed kunnen optreden, ervaring kunnen opdoen. Met een sfeervol filmpje voor het archief. Er zijn nu eenmaal altijd in de muziekwereld plekken waar muzikanten graag komen spelen, vergelijk het met onze Egmondse zusterclub Hoeve Overslot.’

Meer tijd

Waarom stop je er nu mee Bert? ‘Een besluit kan inderdaad weleens uit de lucht vallen. Maar ik roep intern eigenijk al jaren dat het tijd wordt voor iets nieuws. Programmeren is een ingewikkeld klusje, een teer bouwwerkje, moeilijk uit te leggen… natuurlijk meer dan een soort afspiegeling van mijn netwerkje. Enfin, ik treed terug als organisator, als muzikant blijf ik paraat. De belangrijkste reden om te stoppen is dat ik simpelweg meer tijd wil hebben voor andere bezigheden.’

Zoals de liedbundel waaraan je werkt? ‘Krek. Daar noem je wat, een heftig proces met veel keuzestress. Het heet voorlopig ZongBoek en daarin komen zo’n 50 teksten van liedjes uit mijn eigen repertoire van de laatste 50 jaar. Qua vorm deels heel simpel met akkoorden boven de regels zoals die gestencilde songbooks uit de jaren zestig. Met hier en daar een voetnoot. Verder ben ik nog niet los van mijn werk als muziekagoog bij Esdégé-Reigersdaal. Dan zijn er ook nog een paar kinderen die ik per se gitaar wil leren spelen. Veel aandacht verdient ook het heuglijke bestaan van “ons” Muziekcentrum Simeon in Bergen. Daar richt ik me op onbekende, eigenaardige, soms toch zeer streekgebonden muziekinstrumenten, met een speciale focus op de hommel oftewel Noordse balk. Want juist met dít instrument begon Marie van Reenen haar verzameling, ga maar kijken in Het Sterkenhuis.’

En waar ben je zelf te zien Bert als singer-songwriter? ‘Zaterdag 20 september doe ik ’s middags een paar liedjes in De Vest bij de opening van de Alkmaarse Vredesweek. Tijdens de Kunst10Daagse-presentaties in Muziekcentrum Simeon. Zondag 2 november Muziekcafé Soigné, Egmond-Binnen.’