Afscheidsbrief oud-burgemeester Lars Voskuil

BERGEN - Het heeft wel iets van kracht. Je weet dat je iets boven het hoofd hangt en dan zet je zelf de stap. In plaats van ontslagen worden zelf je ontslag indienen. Oud-burgemeester Lars Voskuil deed dat, eind vorige week. Hij liet de gemeenteraad weten dat hij zichzelf in de huidige gemeentelijke situatie niet de juiste persoon vindt om de gemeente verder te brengen in aanscherping van besluitvormingsprocessen. Hij schrijft dat daar een rolvastheid voor nodig is en een respectvolle, dualistische samenwerking tussen de gemeenteraad, de wethouders en de burgemeester. Zoals hij het opschrijft ziet hij die kans nu niet meer voor zichzelf.
Door: Ed Bausch
Hij laat wel weten dat hij daar heel graag constructief had willen bijdragen. “Nu dit niet kan heb ik Koning Willem-Alexander gevraagd mij per 1 februari ontslag te verlenen uit mijn ambt als burgemeester van de mooie gemeente Bergen.” Hij houdt hiermee de eer aan zichzelf, nog voordat het rapport over de situatie in de openbaarheid komt.
Excuses hielpen niet
Het is een bijzondere stap in een bijzondere situatie, die ontstond toen het rapport ‘Bijzonder Besluit’ uitkwam, in het najaar. De burgemeester word daarin verweten niet doortastend genoeg te hebben opgetreden in een kwestie die zich vrij snel na zijn aantreden voordeed en die hem kennelijk is blijven achtervolgen, over het Behouden Huis. Publiekelijk door de burgemeester aangeboden excuses en alle aangeboden medewerking tot verbetering konden de raad in de herfst niet van een unanieme motie van wantrouwen afhouden.
“Dankbaar voor vertrouwen van inwoners”
Voor velen in de gemeente was dit als een donderslag bij heldere hemel. De andere kant van het burgemeesterschap, het opluisteren van allerlei bijeenkomsten, vieringen, momenten van herdenking en rouw: het ging hem heel goed af. Op dat vlak was burgemeester Voskuil gewoon ronduit populair. In zijn brief schrijft hij: “Ik ben dankbaar voor het vertrouwen dat ik van de inwoners kreeg zowel op momenten van grote blijdschap als op momenten van verdriet en kwetsbaarheid. Soms op de voorgrond, vaak buiten beeld. Ik zal het nooit als vanzelfsprekend gaan vinden hoe zij mij binnen lieten in hun leven en hoe ik als burgemeester mensen tot steun mocht zijn en soms troost kon brengen.” En ook schrijft hij: “De gemeente herbergt zoveel moois. Moois dat te vaak vanzelfsprekend wordt gevonden. Dat is natuurlijk de schoonheid van de natuur, het erfgoed en de dorpen. Maar de echte schoonheid zit in de inwoners, die zich dag in dag uit inzetten als vrijwilliger voor elkaar, voor maatschappelijke doelen, de zorg, de cultuur, de historie, de sport. Die brede bereidheid is de kracht van de gemeentelijke samenleving en dat maakt die zo mooi en waard om hard voor te werken.”
“Het was een eer”
Kennelijk is er niet een goede balans gekomen tussen zijn stappen onder de inwoners en het werk in het openbaar bestuur. Wat het precies is geweest, waarom er geen toenadering kon zijn, zal de geschiedenis moeten leren. Heeft misschien de landelijk gezien bijzondere manier van werken een rol gespeeld, met een raadsbreed akkoord, met partijloze wethouders in dienst van de raad? Was in die constellatie voor Lars Voskuil zijn rol niet duidelijk? Hoe dan ook, hij zet deze stap en schrijft aan de inwoners: “Het was mij een eer dat ik uw burgemeester mocht zijn.” Aan de leden van de raad schrijft hij: “Ik wens u allen de moed, de reflectie en de wijsheid die nodig zijn om het politieke klimaat en de bestuurscultuur in de gemeente daadwerkelijk te gaan veranderen. Voor de inwoners.”
Vervolg
Wie weet of dit zijn afscheid is van iedereen die hij ontmoette. Er is misschien niet een recept voor zoiets. Velen zullen hem misschien nog iets van een herinnering willen meegeven. Of daar een gelegenheid voor is? Op korte termijn komt het rapport uit en dan kan de raad zich, samen met de Commissaris van de Koning zetten aan een procedure om tot een opvolger komen. Die zal dan een paar maanden aantreden voordat er in maart 2026 de verkiezing is van een nieuwe gemeenteraad. Waarnemend burgemeester Marjan van kampen, tevens burgemeester van de gemeente Schagen, heeft laten weten te blijven zolang het nodig is. De situatie heeft duidelijk gemaakt dat het geen sinecure is om burgemeester te zijn. Of dat in de gemeente Bergen anders is dan elders: wie zal het zeggen. Nieuwsblad Bergen en Egmond trof Lars Voskuil vaak in zijn publieke rol als burgemeester. Zijn vertrek zal verschillend herinnerd worden, maar zijn bijdrage aan de gemeenschap blijft bestaan.






Meer nieuws uit Bergen?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie