Column Blik van Co: ‘Stoutenbeek’

Ik bel aan, “Ha die pa, kom binnen”. Ik haal de knal donkerrode plastictas met opdruk uit mijn jaszak en schuif de ovenschaal erin. “Stoutenbeek bestaat toch niet meer op de Breestraat”, vraagt mijn dochter. Dat klopt en ik vertel een klein beetje de geschiedenis onder het genot van een kopje koffie. Ik trek mijn jas weer aan en ga huiswaarts via de Groenelaan, Zeestraat en de Breestraat. En dit had ik nooit moeten doen.

Aantrekkingskracht

De knal donkererode plastictas met ovenschaal heeft een gigantische aantrekkingskracht. Nog net geen honderd meter gelopen te hebben in onze winkelstraat word ik staande gehouden. “Wat heb jij voor een nostalgische zak, dit is echt oude meuk, daar kochten mijn ouders hun spullen”. “Ja, dat geloof ik best, was ook een mooie en sjieke winkel”, antwoordde ik en vervolg mijn weg. U begrijpt dat de weg vol met hindernissen zat. “Daar heb ik nog gewerkt”, roep een vrouw enthousiast naar me. Ze houdt me staande en begint haar arbeidzame leven bij Stoutenbeek te vertellen. “Ik zal je niet langer ophouden”, zegt ze na een half uurtje.

Ikzelf herinner mij dat Stoutenbeek op Breestraat 65-69 heeft gezeten. Dit was Stoutenbeek Modehuis. Daarvoor was hier de Manufacturenzaak van de wed. W. Stoutenbeek. Op Breestraat 100 heeft Stoutenbeek Mode gezeten. En wat denkt u van de bouw van het Rode Kruis Ziekenhuis. Directe aanleiding was een gebeurtenis in het huis van de Beverwijkse ondernemer. Zijn vrouw had ernstige complicaties bij haar zwangerschap en moet ’s nachts naar het ziekenhuis in Haarlem vervoerd worden. Stoutenbeek legt dan de gelofte af dat hij, als vrouw en kind gezond thuiskomen, een ziekenhuis zal bouwen. In 1920 wordt een comité opgericht voor de bouw van het Rode Kruisziekenhuis. 

De knal donkerrode plastictas met ovenschaal heeft ons weer teruggebracht in de Beverwijkse geschiedenis.

Co Backer

Wil je reageren op de column van Co? Stuur dan een mail naar comarbacker@gmail.com.