Groene Gedachten (25): Duurzame uitvaart
Mijn tante was heel sportief. In haar laatste levensjaar schaatste ze nog van Monnikendam naar Marken de Gouwzee over. Een auto? Dat nooit! Alles deed ze op de fiets. Ik zie nog het kleddernatte regenpak op de deurmat als ze op verjaarsvisite kwam.
Toen ze overleed, ging ze in haar simpele houten ongeverfde kist op een bakfiets naar de nabij gelegen begraafplaats. Als er toen al natuurbegraafplaatsen waren geweest, dan had ze daar zeker een plek veroverd.
Vanaf de jaren 80 kwam er beweging in de uitvaartbranche en viel er meer te kiezen. De nabestaanden mochten de kist rollen of dragen. Zwarte kleding was niet meer de norm en er was meer ruimte om de uitvaart naar eigen keuze in te vullen. Er kwamen meer duurzame keuzemogelijkheden.
Bloemenband
Onlangs hebben we afscheid genomen van mijn laatst levende tante. In een bloemenband om haar kist stak iedereen één zelf geplukte of gekochte bloem. Een laatste liefdevolle omhelzing. In een kring zaten alle familie en gasten om de kist heen om te luisteren naar mooie muziek en verhalen.
Het doet me goed dat je óók bij je uitvaart duurzame keuzes kunt maken.
Beide tantes betekenden veel voor me. Het was of ze me echt zagen als ze naar me keken. Het is net of hun blik vertelde: ‘Jij bent de toekomst’.
Motivatie
Dat motiveert me om nu ook zo naar kinderen te kijken en duurzaam te handelen tot mijn laatste adem.
Marleen Heeman,
gepensioneerd Klimaatburgemeester
Meer nieuws uit Castricum?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie