Al vijftig jaar staat ze klaar voor Castricumse jeugd: Jeanet Welboren beloond met Koninklijke onderscheiding

Althans, voor haarzelf. Haar man, familie, vrienden en clubgenoten zaten namelijk al maandenlang in het complot. Jeanet werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau en onderscheiden voor haar jarenlange inzet voor onder meer turnvereniging DOS Castricum, Jeugd en Techniek en de wintersportreizen voor mensen met een lichamelijke beperking van Stichting Wintersport Gehandicapten.

Vorig jaar bij de terugkomst van de kinderen na het hemelvaartskamp, zei het bestuurslid turnen van DOS: “Na 50 jaar verdient Jeanet hier toch wel een lintje voor!“ Dit was de aanzet tot het idee voor een aanvraagprocedure. De verschillende verenigingen hebben een aanbevelingsbrief geschreven en Rens, haar man, deed de administratie. “Hij heeft echt alles geheim gehouden. Mailtjes verwijderd, appjes gewist, communicatie gepland op donderdagavond omdat ik dan naar koorrepetitie ben. Iedereen ging erin mee: familie, vrienden, mensen van de turnclub, zelfs vrienden uit Zeeland.”

Burgemeester Ben Tap hield een toespraak en vatte haar vrijwilligersloopbaan samen voor de aanwezigen. ‘‘Dat was emotioneel. Je hoort wat je allemaal hebt gedaan en hoeveel waarde mensen daaraan hechten.’’

Van Nederlands kampioene naar turnjuf

Als tienjarig meisje stapte Jeanet binnen bij turnvereniging VIOS, tegenwoordig bekend als turnvereniging DOS. Haar turntalent bleef niet onopgemerkt en uiteindelijk werd ze Nederlands kampioene in de categorie dames B in 1984. ‘‘Dat was het hoogtepunt van mijn sportcarrière en toen besloot ik dat het tijd was om de topsport achter me te laten.’’ Jeanet gaf destijds al turnles. “Het mooiste aan lesgeven vind ik dat ieder kind op zijn eigen niveau binnenkomt. Je kunt iedereen iets leren, of het nu recreatiegym is of selectie.” In 1973 ging Jeanet voor het eerst als kind mee op een zomersportkamp. Later ging ze mee als leiding: ‘‘Daar is echt mijn liefde voor kampweken ontstaan.” Toen de belangstelling voor zomerkampen terugliep, ontstond bijna dertig jaar geleden het inmiddels bekende hemelvaartkamp in IJmuiden.

Zelfs nadat ze in 2021 stopte met het geven van trainingen, bleef ze actief voor de vereniging. Ze helpt nog altijd bij activiteiten als het sinterklaasfeest, onderlinge wedstrijden, de Grote Clubactie en natuurlijk het hemelvaartkamp. Inmiddels is ze benoemd tot erelid van DOS Castricum.

Naast de turnclub zette zij zich jarenlang in voor Stichting Wintersport Gehandicapten. Vanaf 2005 begeleidde zij vakanties voor mensen met een lichamelijke beperking. “Via iemand van de turnclub kwam ik ermee in aanraking. Ze zei: ‘Jij houdt van skiën, bent sociaal en werkt graag met kinderen. Ik weet iets wat écht bij jou past’ en dat bleek ook zo te zijn.”

‘Het is prachtig om mensen plezier én vrijheid te kunnen geven’

Tijdens de reizen begeleidde zij deelnemers individueel op de piste. Er werd gebruik gemaakt van een zitski. Sommige deelnemers konden zelfstandig skiën en anderen hadden hulp nodig. “Het is prachtig om mensen het plezier en die vrijheid te kunnen geven.”

Jeugd en Techniek

Vanuit haar vak als basisschooldocente belandde Jeanet na haar pensionering bij Jeugd en Techniek. Hierbij worden iedere woensdagmiddag technieklessen gegeven door vrijwilligers aan kinderen tussen de 8 en 12 jaar. “In twee lokalen van basisschool De Kustlijn leren kinderen werken met gereedschap, hout en eenvoudige elektronica. Ze maken bijvoorbeeld een kistje, leren meten met een duimstok of maken een zenuwspiraal met ledlampjes.”

De lessen zijn populair; jaarlijks is er een wachtlijst. “Kinderen mogen ook zelf ideeën aandragen. Het leuke is dat alle vrijwilligers een technische achtergrond hebben en graag hun kennis willen doorgeven.”

‘Je hoeft niet overal voor betaald te worden’

Waar haar enorme inzet voor haar dorpsgenoten vandaan komt? Daar hoeft ze niet lang over na te denken. “Je hoeft niet overal voor betaald te worden. Ik vind het belangrijk om iets te doen wat ik zelf leuk vind, maar waar ook anderen blij van worden.” En wat haar mooiste herinnering is na al die jaren inzet voor Castricum? Daar hoeft ze niet lang over na te denken. Dat blijven toch haar activiteiten bij de turnclub. ‘‘Daar is alles begonnen.”