Harrie Jekkers maakt einde aan jarenlange discussie: ‘Het is Oh, Oh, Den Haag!’

Door Gerard van den IJssel

Jekkers componeerde het nummer begin jaren tachtig als verjaardagscadeau voor zijn jeugdvriend Cees Grimbergen. Het lied sloeg zo aan dat werd besloten het op cassettebandjes te verspreiden onder Haagse piratenzenders. Die draaiden het nummer dusdanig vaak dat platenmaatschappij Polydor het wel als single moest uitbrengen. “Het was al een hit in de stad voordat we het officieel hadden uitgebracht”, zegt Jekkers – destijds zanger van de band Klein Orkest - in de door Sander van Leeuwen geschreven biografie.

Het nummer kwam op 10 juni 1982 binnen in de Top 40 op plaats 33, steeg uiteindelijk naar nummer 4 en bleef acht weken in de hitlijst staan. “En dan te bedenken dat het begon als een grap”, zegt Harrie, na al die jaren nog altijd met grote verbazing in het boek. “Een pastiche op nostalgische levensliederen, geschreven voor de verjaardag van een vriend. Waarom dat in godsnaam het volkslied van Den Haag is geworden? Geen idee.” Pas later, toen Harrie als cabaretier meer bekendheid kreeg, trok hij het lied echt naar zich toe. “Ik zong hem als toegift in ‘Het geheim van de lachende piccolo’. Nou ze braken de tent af. En nog steeds, als ik dat lied zing. Ik kom daar nooit meer van af.”

Harrie Klorkestein

Het nummer werd in 1982 uitgebracht onder de artiestennaam Harry Klorkestein, een anagram van de bandnaam Klein Orkest. Op de hoes stond een foto van geluidstechnicus en chauffeur Hennie de Jong bij de Hofvijver, met daarbij de titel: ‘O, O, Den Haag’. Maar achteraf blijkt die schrijfwijze volgens Jekkers niet correct te zijn geweest. “Blijkbaar is de juiste spelling ergens verdwaald tussen Harrie en de platenmaatschappij”, zegt biograaf Sander van Leeuwen. “Tijdens mijn gesprekken voor het boek met Harrie op Ibiza zag ik aan de muur bij hem thuis een ingelijst kladbriefje hangen met de allereerste versie van het lied, waarop de titel als ‘Oh, Oh, Den Haag’ staat geschreven. Ik heb hem daarna nadrukkelijk gevraagd wat nou de juiste spelling was. Hij haalde er eerst een beetje zijn schouders over op, maar gaf toen aan een voorkeur te hebben voor ‘Oh, Oh Den Haag’, dus daar houd ik het nu op.”

Flinke richtingenstrijd

In de afgelopen jaren was in Den Haag juist een flinke richtingenstrijd ontstaan over de juiste schrijfwijze. Zodra ergens een artikel over of verwijzing naar het lied verscheen met de aanhef ‘Oh, Oh’ waren er steevast mensen die gepikeerd reageerden - niet in de laatste plaats de auteur van dit artikel zelf - en de betreffende media wezen op de “storende fout”. Vaak werd daarbij verwezen naar tv-programma’s als ‘Oh, Oh, Cherso’ die voor de ‘foute spelling’ verantwoordelijk zouden zijn. Ook werd opgevoerd dat ‘Oh, Oh’ meer wijst op een klaaglied in plaats van een ode aan de stad. Maar goed, dat maakt nu dus niets meer uit. Meester Jekkers heeft gesproken: ‘Het is Oh, Oh, Den Haag!’

Laatste optredens

Harrie Jekkers viert op 1 juli zijn 75e verjaardag. Een paar weken later staat hij voor het laatst op het podium van de Koninklijke Schouwburg met de voorstelling ‘In mijn liedjes kan ik wonen’. Op 13 juni signeert Harrie de biografie ‘Ik hou van mij’ in Paagman aan de Fred. Ook geeft hij nog drie concerten in het Zuiderparktheater en wordt er een miniatuurversie van hem onthuld in Madurodam. Daarna valt definitief het doek en gaat de Hagenees op Ibiza genieten van zijn pensioen. Jekkers: “Dan is het klaar. Daar kijk ik naar uit. Ik ben tevreden met wat ik heb gedaan. Ik heb 45 jaar aan de weg getimmerd. Het is tijd om mijn hamer neer te leggen.”