‘Wat moet je nou op die zandheuvel in Den Helder?’

Rudi van de Wint (1942-2006), geboren en getogen in Den Helder, was een kunstenaar van naam en faam. Door heel Nederland is werk van hem te vinden, van het iconische beeld De Tong in Lelystad tot de rood-paarse wandpanelen die hij ontwierp voor de Tweede Kamer. In 1980 vestigt hij zich op De Nollen. Gijs van de Wint: “Mijn vader vond de museumwereld, waar hij vroeger onderdeel van was, te beperkt. Dat je schilderij in een museum of galerie kon hangen voor een bepaalde tijd. Dat was voor hem niet genoeg. Hij wilde alle voorwaarden zelf kunnen bepalen; hoe het hing, waarin het hing en hoe die ervaring was. Dat was eigenlijk de reden dat De Nollen is ontstaan. Daar kwam alles samen.”

Wolkenfietser

Oudste zoon Ruud van de Wint: “Die lui die met hem omgingen begin jaren tachtig, die dachten dat het een wolkenfietser was. Wat moet je nou op die zandheuvel daar in Den Helder?” Die zandheuvel werd een totaalkunstwerk.Gijs: “Hij kon daar zelf zijn bouwwerken realiseren in een door hem ontworpen landschap. In die bouwwerken toonde hij tevens zijn schilderwerk, dus het werd één geheel. Dat was zijn drijfveer voor de realisatie van De Nollen. Ja en waarom word je kunstenaar? Dat zit er in, dat wórd je niet. Zo word je geboren. Hij wilde vroeger al met zijn vader naar de dijk om de zonsondergang te schilderen. Dat zat er al van kleins af aan in. In al het werk dat hij heeft gemaakt zie je deze intrinsieke drijfveer terug.”

Onverwacht

Gijs en Ruud van de Wint waren respectievelijk 30 en 32 jaar oud toen hun vader Rudi op 63-jarige leeftijd plotseling overleed aan de gevolgen van een hartaanval. Gijs: “Het was van begin af aan duidelijk dat Ruud en ik De Nollen zouden voortzetten. Dat wilde onze vader ook, dat is vaak met hem besproken. Alleen, het kwam natuurlijk heel onverwacht, dus het was er totaal niet op ingericht. Ik woonde nog in Amsterdam terwijl mijn broer al wel met hem samenwerkte. Het heeft heel veel energie en tijd gekost maar uiteindelijk is het allemaal zo gegaan als dat wij en hij voor ogen hadden.”Ieder heeft zijn eigen rol. Ruud – de buitenmens – onderhoudt het terrein en volgt de seizoenen. Gijs – de organisator – onderhoudt de technische en financiële kant en het zakelijk netwerk. Voor de broers is De Nollen veel meer dan een kunstwerk. Het is het verhaal van hun vader. Ze leiden met hun gezinnen een toegewijd, idyllisch bestaan tussen zijn sculpturen. Gijs: “Wij zijn natuurlijk niet de creator, maar meer de conservator. We zijn ermee opgegroeid, want het is ons met de paplepel ingegoten. Omdat wij al bijna 20 jaar De Nollen voortzetten voelt het inmiddels ook als ons eigen levenswerk. En dat moet ook zo zijn, anders houd je het niet vol. Onze taak is De Nollen voortzetten zoals onze vader dat voor ogen had.”

Museum

Maar hun paradijs staat onder druk. Het onderhouden van De Nollen kost veel geld en dat de broers zelf al het werk doen is kwetsbaar. Bovendien staan de honderden schilderijen die ze erfden te verstoffen in de opslag. Gijs: “Wat erbij komt kijken is de realisatie van een museum. Een museum dat onze vader ontworpen heeft. Wij zien dat dan ook als een kunstwerk waar we al zijn schilderijen kunnen tonen. Dat maakt het geheel compleet.” Een Rudi van de Wint-museum in het gebied zou een oplossing kunnen zijn, maar druist wel in tegen alles waar hun vader voor stond. “Dit soort dingen spelen wel natuurlijk, maar dat is normaal. Er zijn grote belangen en dan schuurt het soms ook. Maar het is wel duidelijk dat - zowel Ruud als ik - en ook de stichting die daartoe in het leven is geroepen, inmiddels op één lijn zitten hoe we dat moeten doen.”

Tijdsmonument

Het Uur van de Wolf vertelt het verhaal van De Nollen. Hoe treden de broers in de voetsporen van hun vader en hoe gaan ze met zijn nalatenschap om? Kijk dinsdag 7 oktober om 22.40 uur op NPO 2. Gijs van de Wint besluit: “Deze documentaire is voor ons sowieso een heel mooi persoonlijk tijdsmonument, met onze kinderen erin en zo. Je ziet gewoon waar wij de afgelopen tijd mee bezig zijn geweest. Het is vooral leuk om de mensen die de Nollen nog niet kennen, een mooi inkijkje te geven in wat wij doen en waar we met De Nollen voor staan.” (JB)