Marco Kuiper: Van dromer naar doener

Vandaag de dag woont hij nog steeds aan de Prinsengracht. “Na tien jaar in Amsterdam te hebben gewoond, wilden we weer terug naar Langedijk. Mijn vrouw Tamar en ik waren op zoek naar een huis, maar vonden niet echt wat we zochten. Zij vroeg mij waar ik nu echt wilde wonen en ik zei eerlijk: mijn ouderlijk huis aan de Prinsengracht. Ik heb daar gewoon aangebeld en gevraagd wat de toenmalige bewoner er voor wilde hebben!” In 2016 kochten ze zijn ouderlijk huis en sindsdien wonen ze er met hun kinderen Levy en Fajah.

Ik zie altijd overal kansen en grijp die met beide handen aan

Marco was, zoals hij het zelf omschrijft, op school altijd een dromer. “Ik had een brede fantasie en had altijd allerlei ideeën, om dingen anders te maken of beter te doen.” Dat zat er dus al vroeg in, want ook nu is Marco in zijn hoofd altijd bezig met projecten, mogelijkheden, nieuwe dingen. De ene keer denkt hij na over toekomstige ontwikkelingen, de andere keer ligt zijn idee letterlijk op straat. Hij houdt ervan om oplossingen te bedenken. Een voorbeeld hiervan is de totstandkoming van het Hof van Langedijk. “Ik las in de krant dat Deen Vastgoed in zijn maag zat met de twee supermarkten op het terrein aan de Voorburggracht omdat de Vomar maar één pand wilde kopen. Dat bracht me op het idee voor een verscentrum met een aantal ondernemers onder één dak. Ik heb wat lokale partijen met elkaar in contact gebracht, die waren enthousiast, en zo ontstond het plan voor het Hof van Langedijk.” 

Ook qua Nederlandse politiek heeft hij nog wel wat suggesties. “We laten onze oren hangen naar de politiek, het wordt een keer tijd dat we hier - en dan met name ondernemers - tegenin gaan. Dan ga ik nog een stap verder: ik vind persoonlijk dat er een oplossingspartij moet komen, die alle zaken die de overheid niet voor elkaar krijgt, beetpakt en oplost. Niet praten, maar doen. En anders moet er een partij komen met deze insteek die de grootste wordt van Nederland: We zijn er voor u!” 

Dit is Marco ten voeten uit, niet lullen maar poetsen. En pluk de dag, daar is hij ook heel erg van. “Mensen vragen altijd: wat doe je tegenwoordig? Nou genoeg! Maar vooral leuke dingen, zoals reizen, we hebben al heel wat gezien van de wereld. Je weet niet hoe oud je wordt dus zorg dat je zoveel mogelijk leuke dingen doet en dat wát je doet leuk is! Dat geven we ook door aan onze kinderen. Reizen, genieten en ondernemen zijn mijn drie pijlers.” 

Ontbijtjes

Waar hij zijn beleg mee verdient is eigenaar zijn van de ontbijtservice en online taartenbezorger City Bakery. Elke dag staat Marco om vijf uur op. Dan rijdt hij naar ‘t Verswaard in Heerhugowaard en daar bakt hij eigenhandig de broodjes af voor de ontbijtpakketten die online zijn besteld bij City Bakery; het bedrijf dat hij in 1997 oprichtte. “Het begon met City Bakery Taart. Dat ben ik begonnen met Ed Jonker en het bleek een succes. Daarna zijn we al snel gestart met het aanbieden van ontbijt, lunch en diners. In de coronatijd ging de webwinkel door het dak en nam de vraag verder toe. Ik wilde doorpakken, zag de potentie, maar Ed zag dat helaas anders. Wat ik volledig begreep omdat hij ernaast gewoon zijn bakkerijen nog had. Ed en ik besloten uit elkaar te gaan en ik ging verder met een nieuwe investeerder. Nadat de laatste cateraar bedankte voor een verder samenwerking werken we nu sinds een paar maanden samen met Nick van ‘t Verswaard Heerhugowaard. Hij heeft alle ingrediënten in huis, en zij pakken de dozen gedeeltelijk in met de basisdingen. Als ik of een medewerker daar ‘s morgens vroeg kom, vullen we ze verder met alle verse ingrediënten. Vervolgens laad ik alles in mijn auto en bezorg ik de pakketten ook zelf. We zijn inmiddels op zoek naar chauffeurs en een of twee mensen erbij om te kunnen voorzien in de sterk toegenomen vraag. We willen verder opschalen naar andere provincies en zijn in gesprek met meerdere partijen.”

Een hele onderneming, letterlijk, maar Marco vindt het nog steeds superleuk werk. “Mensen blij maken is een van de redenen waarom ik dit ooit ben gaan doen, dat geldt ook voor het organiseren van evenementen. Ik had laatst nog een oudere dame als klant, die mij persoonlijk benaderde voor een speciaal ontbijt voor haar jarige zoon. Die werd vijftig en zij wilde echt iets speciaals regelen. Samen hebben we een supermooi ontbijt samengesteld, met alles erop en eraan. Zowel de zoon en zijn gezin, als de dame die deze verrassing had geregeld, waren laaiend enthousiast. Dat maakte echt mijn dag.”

Dj Kuip

Marco zou zich wel meer met de marketing en saleskant van het bedrijf willen bezighouden, en dan het inpakken en bezorgen aan anderen overlaten. Hij wil groeien. En door! “Ik zie altijd overal kansen en als het goed voelt grijp ik ze met beide handen aan. Naast City Bakery Taart heb ik Maverick Marketing & Events opgericht. Als kind was ik ook al betoverd door muziek en wat het doet met mensen. Toen ik zo’n vijftien jaar oud was draaide ik op mijn kamer plaatjes en tussendoor vertelde ik er wat over. Dat nam ik op op een bandje. Ik wilde heel graag bij de radio werken als discjockey, heb overal en nergens die bandjes naartoe gestuurd. Helaas heb ik nog steeds niks van ze terug gehoord”, lacht Marco. De huis-dj worden van de plaatselijke kroeg ‘t Karrewiel lukte wel, en hoe! “Zoals zo veel van mijn leeftijdsgenoten kwam ik daar regelmatig. Vooral de speciale feestavonden zoals tijdens Oud & Nieuw of met Pasen vond ik te gek. Ik vond het alleen bizar dat er helemaal geen plaatjes werden gedraaid en ik zei dat ook tegen de toenmalige uitbater Tiny Kramer. Zij reageerde heel tof en zei dat ik dat dan maar moest gaan doen. Voordat ik kon twijfelen ben ik in de dj-booth gaan staan en zonder enige ervaring heb ik dat jarenlang en met heel veel plezier gedaan. Vooral de zondagen waren legendarisch, maar we hebben ook grote feesten gehad met een stampvol café. Er werd áltijd gedanst. ‘t Karrewiel was echt een warm bad, ik heb daar enorm veel geleerd. De sport was om te onthouden wat de favoriete nummers waren van de klanten. Zo wilde jij altijd dansen op Arrested Development, en hoorden de handbaljongens van Lacom heel graag het nummer I Feel Good. En zo kan ik er nog wel tientallen opnoemen, zit allemaal nog in mijn hoofd”, vertelt hij met een grote lach. “Ik draai nog steeds voor bekenden, mijn laatste optreden was op een feest van Jan Kramer in de Heerlijkheid. Dat ging als een trein, wellicht moet ik die carrière toch maar weer oppikken…” 

Indian Summer Festival

Tijdelijk ging er veel tijd in de studie zitten en stond de muziek even op een laag pitje. “Het was ploeteren. Maar ik wilde echt heel graag hbo bedrijfskunde studeren. Hoe harder mensen riepen dat dat niks zou worden, hoe liever ik het wilde. Zo ben ik ook wel weer. Mijn vader voorop, die zag natuurlijk ook wel dat leren me best veel moeite kostte. Vond dat ik wat met m’n handen moest gaan doen. Maar ja, als je twee linkerhanden hebt?”, knipoogt hij. “Mijn ouders hebben overigens verder altijd achter me gestaan, net als Tamar. Zeker toen ik in 2001 besloot een festivalletje op te zetten in het Geestmerambacht, dat binnen tien jaar uitgroeide tot het mega-evenement Indian Summer Festival, was hun steun belangrijk. We hebben weleens nachten wakker gelegen, voor beslissingen of keuzes gestaan waar honderdduizenden euro’s mee waren gemoeid. En elk jaar weer die spanning: gaan we uitverkopen, blijft het droog, verloopt het zonder excessen? Toch waren het achteraf gezien gloriejaren. We hebben UB40 op het podium gehad, The Prodigy, Keane, en álle topartiesten en grote bands uit Nederland. Het werd groter en groter en het was, naast Levy en Fajah, echt ons kindje.” 

De beslissing om ermee te stoppen was weloverwogen. “De lol was er voor mij af en de samenwerking met mijn laatste zakelijk partner van het festival boterde niet dus dan moet je zeggen: of ik koop jou uit of je koopt mij uit. Dat laatste is gebeurd. Als ik nu achteraf terugkijk is het best wel bijzonder wat we hebben neergezet in dertien edities, vooral de tijd met het kernteam en de vrijwilligers was er één met een gouden randje!” 

Marco kennende heeft hij in zijn hoofd vast plannen voor iets groots, iets baanbrekends, iets bijzonders? “Waar ik over tien jaar ben? Dan wonen we in USA aan het strand van California of Miami, of we reizen over de wereld. Of ik nog iets ga doen met evenementen? Dat zou zo maar kunnen. Misschien ben ik wel al lang met iets bezig... ik kan daar voorlopig nog niks over zeggen. Maar als het concreet is dan bel ik jou!”

(door Marsha Bakker)