Eugènie Herlaar (84) overleden

Nieuws do 15 aug 2024, 09:26 Update: 15:47

HEERHUGOWAARD - Na een kort ziekbed is Eugènie Herlaar woensdagochtend 14 augustus overleden. Ze werd 84 jaar oud. Eugènie was de eerste vrouwelijke nieuwslezeres van NOS en daarmee iemand die grenzen verlegde voor de vrouwen die na haar kwamen. Daarnaast was ze ereburger van Heerhugowaard, een eer die haar toekwam vanwege haar tomeloze inzet voor met name de kunst- en cultuursector.

Eugènie kwam op 10 november 1939 ter wereld op Curaçao. Op 8-jarige leeftijd kwam ze met haar familie naar Nederland. Na als amateur betrokken te zijn geweest bij jeugdomroep MINJON en bij ziekenomroepen, ging Eugènie in juli 1963 bij de Radio Nederland Wereldomroep aan de slag. Vorig jaar blikte ze bij Rodi Dijk en Waard terug op haar 60-jarig jubileum als omroepprofessional.

“We deden alles zelf. Als wereldomroep speel je een belangrijke rol in het contact met Nederlanders in overzeese gebieden. Nu gaat dat allemaal een stuk makkelijker via internet, maar toen was radio zo’n beetje de enige manier. ‘Stemmen uit het moederland’ was een van de programma’s die ik deed. Maar ook sinterklaasvieringen en kerstgroeten aan familie in het buitenland.” Luisteraars prezen haar fluwelen stemgeluid.
In die tijd ontwikkelde ze zich tot een veelzijdige reporter en presentatrice. Interviewen, teksten schrijven, nieuwslezen, reportages op locaties; ze deed het allemaal. Dat ze voor spannende uitzendingen haar hand ook niet omdraaide, bewees ze onder meer toen ze het nieuws over de moord op John F. Kennedy bekendmaakte. “Ik mocht ook een documentaire maken over de beroemde Curaçaose honkballer Hamilton Richardson. Ik wist niks van honkbal, dus heb me eerst goed ingelezen. Dat was maar goed ook!”

Na twee jaar wilde Eugènie verder. De NTS zocht mensen voor het Journaal en hoewel het voor vrouwen niet vanzelfsprekend was trok ze de stoute schoenen aan en solliciteerde ze voor de functie van (aankomend) redactrice/verslaggever. Ze werd aangenomen. “Bij de wereldomroep had ik volop ervaring opgedaan, al het wereldnieuws verslagen. Als ze dachten dat ik me alleen met ‘vrouwenzaken’ zoals de laatste modetrends en de huishoudbeurs wilde bezighouden, dan hadden ze het mis. Natuurlijk deed ik die dingen ook wel, maar dat was dan omdat ik die dag dienst had en niet omdat ik toevallig een vrouw was. Ik ben ook gewoon op de Martinitoren geklommen toen die werd gerestaureerd!”

‘Toetje’

Als vrouw bij actualiteitenrubriek was ze in 1966 een bezienswaardigheid. ‘Het Toetje van het Journaal’ werd ze genoemd. De pers schreef over de exotische afkomst van ‘het meisje met de feilloze stem’. Dat ze de ban brak voor vele anderen, daar was Eugènie zich destijds niet bewust van. “Ik deed gewoon mijn werk.”

Haar carrière bij het journaal duurde slechts vier jaar. Toen ze trouwde en moeder werd, werd ze ontslagen. In 1975 keerde ze voor korte tijd terug om samen met Harmen Siezen te experimenteren met duopresentatie en nam ze presentatieklussen aan, tot ze in 1979 naar Heerhugowaard verhuisde. Tot 1991 had ze haar eigen logopediepraktijk. Daarna runde ze met haar tweede echtgenoot een bureau in pr, promotie en organisatie. Toen hij overleed in 1999 was ze onder meer reisleidster naar de Nederlandse Antillen, deed ze presentaties en lezingen en vervulde ze vele vrijwilligersfuncties bij (veelal culturele) organisaties als de lokale omroep HERATO, de Culturele Amateur Manifestatie (CAM), Schrijvenswaard, Bot Waarderingsfonds, Gouden Dagen en Stichting Miss IQ.

Met pijn in haar hart moest ze die functies de laatste jaren een voor een loslaten. Het lichaam wilde niet meer. Met haar laatste energie rondde ze afgelopen mei nog een kinderboekje af met versjes uit haar kindertijd. Tot haar grote vreugde was burgemeester Maarten Poorter bereid om het eerste exemplaar bij haar thuis in ontvangst te nemen.