De Wonderkamer; Een portaal naar een andere wereld binnen Jan Arentsz

Het is pauze als we Jan Arentsz binnenlopen. Je kunt je wel voorstellen dat het een drukte van belang is en we volgen de docenten Beeldende Vorming Jente Merkus en Daniëlle Nugter – collega Tessel Spreuwenberg is er vandaag niet. Tussen de uitheinige leerlingen door, lopen we naar een soort houten container in een van de grote ruimtes tussen de klassen. Eenmaal binnen ben je omringd door honderden knuffeldieren in alle soorten, maten en kleuren. Enerzijds kijk je je ogen uit, maar je bent ook echt even weg uit de drukte. De knuffels dempen al het geluid. Op de grond liggen een paar enorme knuffels annex zitzakken, waar je lekker relaxt in kunt hangen. Maar waarom een kamer vol knuffels?

Jente vertelt over het ontstaan van de Wonderkamer. “Tijdens corona hadden we wat extra budget om de leerlingen te ondersteunen en verder te helpen. We besloten toen deze Wonderkamer te maken: een ruimte met wisselende exposities. Natuurlijk spreekt de een meer aan dan de andere, maar het is ook een manier om leerlingen laagdrempelig in contact te brengen met kunst.”

“Leerlingen kunnen voelen, ervaren, socializen, ontsnappen en geïnspireerd raken, vervolgt ze. “Hopelijk is het een vorm om leerlingen te motiveren in zelfstandigheid en ontwikkelen. Dat past bij onze manier van lesgeven: coachende didactiek! Je kan er ook lezen, een podcast of video opnemen, maar contact is ook een doel, dus misschien wil je wel even rustig in gesprek met iemand.”

Chillen

Daniëlle: “Deze kamer is net nieuw, de leerlingen weten dat het in de pauze open is en ze maken er al goed gebruik van. We zijn nu de collega’s aan het inlichten hoe het inzetbaar is. Het kan dus zijn dat tijdens leerlingen uit een of meerdere klassen er tijdens de lessen even in zitten.” Ze vervolgt met een concreet voorbeeld: “Ik had een leerling die zich niet kon concentreren. Ik stuurde hem even naar de Wonderkamer. Hij ging er heen en hij bleek gewoon moe te zijn. Hij heeft er eventjes gechilld, maar daarna kwam hij vol ideeën terug en hij heeft daarna goed gewerkt.”

Inspiratie is ook een doel vindt Jente: “Door telefoons en computers komt alles op je af, maar jongeren vinden het vaak moeilijk om zelf tot ideeën te komen en creatieve concepten te bedenken. Als je de Wonderkamer binnengaat, om je heen kijkt en de tijd neemt, schieten de ideeën je te binnen!”

Samenwerken

De Wonderkamer is nu al een succes, maar de docenten kijken verder.
Jente: “We hebben nog honderd ideeën. Een spiegelkamer is leuk, zodat je jezelf uit alle hoeken ziet. Iets met lichtinstallaties, zoals de Japanse kunstenaar Yayoi Kusama is leuk, maar je kan ook denken aan Lego of een levend schilderij. Meestal hebben we te veel ideeën! Het zou ook leuk zijn als leerlingen of juist docenten van andere vakken met een idee komen. Dan wordt het helemaal een mooie samenwerking.”

De pauze is over en Jente en Daniëlle gaan weer aan het werk. Bij het verlaten van de docentenkamer horen we nog net dat een collega Natuur- en Scheikunde de twee aanspreekt: “Ik heb een idee voor de Wonderkamer,” begint hij. We zijn benieuwd hoe dit afloopt!

Door: Chris Dekker