Diamanten trouwdag van Bram en Toos Harder was voor burgemeester Poorter een bijzondere; hier lees je waarom

Het grote familiefeest volgt in juni. “We vieren het op een camping in de Vechtvallei, vlak bij Ommen” vertelt Bram (90). “Daar komen kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen uit binnen- en buitenland samen.”

Thuis helpen

Toos (89), geboren en getogen in Naarden-Bussum, groeide op in een gezin met zeven kinderen. Al op jonge leeftijd kreeg zij veel verantwoordelijkheid doordat haar moeder ziek was. “Ik was acht jaar toen ik al kon koken en strijken. Ik vond het fijn dat ik thuis kon helpen” vertelt ze.

Creatieve talenten

Hoewel ze de Huishoudschool volgde, moest ze regelmatig thuisblijven om voor het gezin klaar te staan. Later volgde ze een opleiding tot coupeuse, een vak dat perfect aansloot bij haar creatieve talenten. Ondanks de zorgen thuis kijkt Toos met warme gevoelens terug op haar jeugd. Via haar broer ontmoette ze Bram. “Hij was bevriend met mijn broer en we kwamen elkaar tegen bij activiteiten van de kerk. Ons geloof is altijd een belangrijke steunpilaar geweest.”

Stiekem elkaars hand vasthouden

De verkeringstijd herinnert ze zich nog goed. “We zaten samen op de bank met een boek op schoot en hielden stiekem elkaars hand vast. Bram had een motor en we maakten prachtige ritjes.” Ook Bram groeide op in Naarden, in de Vesting, als een van zeven kinderen. Zijn jeugd kende mooie momenten, maar ook verdriet. “Mijn ouders verloren drie kinderen en de oorlogsjaren waren zwaar. Toch heb ik veel liefde en warmte meegekregen.”

Dromen van Artis

Als jongen droomde hij ervan om bij Artis te werken, omdat hij dol was op dieren. Uiteindelijk koos hij een andere loopbaan. Na zijn diensttijd volgde hij een opleiding tot bouwkundig tekenaar en werkte twintig jaar bij een ingenieursbureau als beton- en staalconstructeur. Later begon hij een eigen bedrijf, waar op het hoogtepunt ongeveer acht medewerkers werkzaam waren.

Koninklijk onderscheiden

Naast hun werk stonden Toos en Bram altijd klaar voor anderen. Beiden waren actief als vrijwilliger bij diverse organisaties, buurthuizen, zorginstellingen en kerkelijke activiteiten. Voor die jarenlange inzet ontvingen zij enkele jaren geleden samen een Koninklijke onderscheiding.

Samen kregen zij drie kinderen, negen kleinkinderen en veertien achterkleinkinderen. Daar ligt nu ook de grootste vreugde. “Iedereen weer bij elkaar zien, familie uit onder meer Afrika en Amerika ontmoeten en samen herinneringen maken” zegt Bram. “Dat wordt een fantastische familiehappening.”