Masha Berkhout geëerd voor haar jarenlange inzet voor Oekraïne: ‘Een heel speciaal moment’

De onderscheiding kwam voor Masha en de andere vrijwilligers van het Transferium als een complete verrassing. “Het was een heel speciaal moment, omdat het geheim was gebleven.”

Sinds april 2022 zet Masha zich in bij de opvanglocatie in Heerhugowaard. Daar ondersteunt ze Oekraïners die vanwege de oorlog hun land hebben moeten ontvluchten. Ze helpt onder meer als tolk en begeleidt mensen bij praktische zaken, zoals doktersbezoeken en het contact met instanties als de gemeente.

Inzamelen van hulpgoederen

Ook buiten haar vrijwilligerswerk zet ze zich al jarenlang in voor de Oekraïense bevolking. Sinds het uitbreken van de oorlog zamelt ze samen met haar gezin hulpgoederen in om naar Oekraïne te sturen.

“Helaas zijn we hier nog steeds mee bezig”, zegt Masha, doelend op de oorlog die nog steeds voortduurt. “Op dit moment verzamelen we minder goederen dan we eerst deden, omdat we te weinig opslagruimte hebben. Thuis kunnen we nog wel belangrijke goederen verzamelen, zoals spullen voor vrouwen, voedsel, hygiëneproducten en benodigdheden voor de kinderen in een weeshuis.”

Dat de ingezamelde spullen het verschil maken, bleek onlangs opnieuw. Twee weken geleden stuurde het gezin hulpgoederen naar weeshuizen en ziekenhuizen in Oekraïne. Als dank ontvingen ze een foto van de mensen die de spullen kregen.

Blije gezichten

“We kregen een foto terug waarop te zien was hoe blij de mensen ermee waren. Dat is echt geweldig”, vertelt Masha.

De steun van mensen om haar heen geeft haar de motivatie om door te gaan. “Ik ben heel dankbaar voor de steun en het vertrouwen van de Nederlandse mensen, buren, kennissen en vrienden. Soms zijn we heel moe, maar als we leuke berichten krijgen, staan we weer op en gaan we verder.”

Iedere vrijdag sturen Masha en haar man achttien dozen met hulpgoederen naar Oekraïne. Voor de komende winter zijn vooral luiers, voedsel, handdoeken en beddengoed voor ziekenhuizen welkom.

Oorlog valt haar zwaar

De oorlog raakt Masha persoonlijk. Ze woont inmiddels negentien jaar in Nederland, maar heeft veel familie en kennissen in Oekraïne. Haar broer en neef zijn militair en daardoor maakt ze zich dagelijks zorgen om hen.

“Ik kijk iedere dag op mijn telefoon of ik mijn broer nog kan bereiken en of hij antwoordt op mijn berichten over hoe het daar gaat. Gelukkig hebben we veel contact met elkaar. Als je broer, neef of vrienden in zo’n gevaarlijke situatie verkeren, is dat heel moeilijk.”

Ook in het dorp waar Masha vandaan komt, wonen nog veel familieleden en kennissen. Haar moeder en een aantal andere familieleden wonen inmiddels in Nederland, iets waar ze dankbaar voor is.

Tweede thuis

“Daar ben ik blij mee. Ik ben heel gelukkig in Nederland. Het is een tweede thuis voor mij. Mijn man en mijn gezin zijn echt mijn steun en toeverlaat. Ik ben heel trots op hen”, sluit Masha af.