Oud-internationals in de bres voor Waardse honk- en softbaljeugd

Geen licht, geen toekomst

BC The Herons is de grootste honk- en softbalvereniging van Noord-Holland boven Amsterdam-Haarlem. De club heeft leden vanuit alle hoeken van de provincie en ook daarbuiten. Zowel het eerste honkbal- als het eerste softbalteam hebben weliswaar het talent en de ambitie in huis om uit te komen in de hoogste klassen van de sport, maar kunnen dit simpelweg niet omdat de huidige accommodatie niet aan de eisen voldoet. Het softbalveld voldoet nu niet om uit te mogen komen in de eerste klasse omdat er geen hek in het outfield staat om het speelveld af te bakenen.

Blok aan het been

Het eerste honkbalteam komt komend seizoen ook uit in de tweede klasse, twee klasses onder de ‘eredivisie’ van de Nederlandse honkbal. Nu nog gaat dit gepaard met een blok aan het been: de faciliteiten zijn er niet op voorbereid. Spelers en speelsters moeten ’s avonds kunnen trainen. Iets wat nu door het ontbreken van verlichting onvoldoende kan. Dat kan veranderen met aanpassingen die relatief klein zijn, maar een groot verschil maken voor de club.

Noodgedwongen uitwijken

Sandra Gouverneur (44) begon haar softbalcarrière als zesjarig meisje bij BC The Herons. Op haar achttiende maakte ze haar debuut in het Nederlands team, waarmee ze in 2008 meedeed aan de Olympische Spelen in Peking. Ze is altijd met BC The Herons verbonden gebleven, als trainster en komend seizoen ook als coach. “The Herons staat aan de basis van mijn succes. Ik had het geluk dat ik alle belangrijke stappen in mijn sportcarrière met leeftijdsgenoten kon doorlopen. In elke leeftijdscategorie was er een team waar ik op niveau kon spelen. Dames die nu hogerop willen en kunnen, wijken uit naar clubs in Haarlem of Amsterdam. Zij staan echt niet te springen om vijf keer per week op en neer te reizen voor hun sport, evenmin als hun ouders. Bovendien, als je al die meiden terughaalt die nu ergens anders in de hoogste klasse spelen, kun je binnen de eigen vereniging een supersterk team neerzetten en de club op de kaart zetten. Het talent, een goed technisch kader, we hebben alles in huis, behalve goede faciliteiten. Dat is jammer en eigenlijk ook onbegrijpelijk.”

Trainingsfaciliteiten

Niet alleen Sandra’s topsportcarrière begon bij BC The Herons, ook die van Eelco Jansen (51). Hij maakte talloze EK’s, WK’s en Olympische Spelen mee tijdens zijn honkballoopbaan. Eelco: “Mijn carrière is mede tot stand gekomen door wat ik tussen mijn vijfde en 23e bij The Herons heb kunnen en mogen opbouwen. Ik had het geluk dat ik tot de A-lijn behoorde, waardoor ik extra trainingsfaciliteiten en -momenten tot mijn beschikking had. De spelersgroep waarmee ik ben opgegroeid is een van de succesvolste in de geschiedenis van de vereniging.”

“Goede begeleiding en talent zijn hierin natuurlijk belangrijk, maar met name de mogelijkheid om voldoende uren te kunnen steken in de sport die wij zo mooi vonden, leidde tot een lichting succesvolle honkballers”, vervolgt Eelco.

Uit onderzoek blijkt dat een topsporter tienduizend trainingsuren nodig heeft om het uiterste uit zichzelf te kunnen halen. Zoveel trainen is bij The Herons niet mogelijk, omdat de velden die er nu zijn voortdurend bezet zijn. Dat is een goed teken, maar het betekent wel voor de jongens en meisjes met topsportambitie dat ze uiteindelijk hun heil elders gaan zoeken. Komend seizoen gaat The Herons van twee naar vijf teams die gebruikmaken van het hoofdveld. Er kan niet zomaar een veld bij, maar door lichtmasten aan te leggen, kan er wel meer en langer gebruikgemaakt worden van het veld dat er al ligt. Er moet - letterlijk - ruimte komen voor de jeugd om hun dromen na te jagen. Als die ruimte er niet komt zal de vereniging concessies moeten doen, en dat zorgt voor verlies van talentvolle honk- en softballers.

Talent moet gelegenheid krijgen zich te ontwikkelen

Nieuwe bladzijden

Eelco: “Talent moet de gelegenheid krijgen om zich te ontwikkelen. Wanneer spelers dit realiseren en het is in Heerhugowaard niet te halen, bestaat de mogelijkheid dat er een keuze buiten de gemeente wordt gemaakt. Iets dat bijzonder spijtig is. Er staat een enorm talentvolle lichting spelers te trappelen om alles uit zichzelf en de sport te halen. Ik gun het die jongens en meisjes dat zij hun dromen mogen najagen en die nieuwe bladzijden in de mooie geschiedenisboeken van The Herons, en Heerhugowaard, mogen schrijven. Iets dat de club verdient. Want BC The Herons heeft zich, zo lang als ik me kan herinneren, een mooie plaats verworven in de gemeente Heerhugowaard en de omliggende regio. De club verdient mijns inziens dan ook een accommodatie die die mooie, stabiele en sociale plek binnen de gemeente nog voor jaren kan gaan waarborgen.”

Haast is geboden

De sterke wens voor veldverlichting, waar alle andere verenigingen op sportpark De Vork dus al over beschikken, is in 2020 al besproken met de gemeente Heerhugowaard. BC The Herons heeft toen haar plannen gedeeld en de gemeente had een gewillig oor. Helaas heeft het hele traject vanwege corona een flink aantal maanden stilgelegen. Hier is natuurlijk alle begrip voor, maar de vereniging komt nu in een tijdsprobleem om klaar te zijn voor de start van het volgende seizoen. Haast is dus geboden om honkbal en softbal zowel als topsport en breedtesport beter te kunnen faciliteren voor de jeugd in de regio.

MYRKE VAN DER DOES