De 7 vragen aan…Jochem Kornalijnslijper

Wie ben je en wat doe je?

Mijn naam is Jochem (Joon) Kornalijnslijper. Wat ik allemaal doe als gepensioneerde is eigenlijk veel te veel voor deze rubriek om op te noemen. Ik ben nogal druk als bestuurslid van het Jazzfestival in Enkhuizen (5,6 en 7 juni a.s.) en ook het bestuurslidmaatschap van de Stichting Joods Enkhuizen houdt me bezig. Het landelijke werk bij Scouting is wel minder geworden maar ik ben nog wel actief.

Waar ben je geboren?

Ik ben een (echte?) Enkhuizer. Geboren in, nou aan de rand van het Suud. Op Breedstraat 45 ben ik geboren in 1952 in een mooi oud pand.

Wat heb je met deze gemeente?

Ik voel me hier echt thuis. Enkhuizen is ondanks wat nieuwigheden toch een warme stad gebleven. Ik houd van het zien van oude panden en de indeling van Enkhuizen met de grachten en de havens is een mooie mix.

Wat is de mooiste plek binnen de SED-gemeenten?

Tja dat is natuurlijk Enkhuizen. Een fusie met andere plaatsen is dan ook een slecht plan. Wij hebben veel om te beschermen en te behouden. De historie, maar ook de aparte cultuur die in Enkhuizen heerst, is niet te delen met de toch wat koelere buurgemeenten. Een wat nauwkeurigere plek? Dan denk ik aan de binnenhavens van Enkhuizen.

Welke herinnering aan deze plek is je dierbaar?

Ik heb de mooiste herinneringen aan spelen en wonen aan en op het water. In mijn jaren als Zeeverkenner heb ik fantastisch kunnen wrikken, roeien en zeilen met de vletten van de Mercurygroep en later waren de jaren dat ik mocht wonen op de klipper Willem-Arie, pal achter de Nieuwe Doelen, wel een hele bijzondere tijd.

Wat is het beste advies dat je zelf ooit kreeg?

Om mijn stok weg te zetten en weer op eigen benen te gaan staan. Ik ga dat niet uitleggen, maar geloof me dat dit advies me weer met beide benen op de grond deed belanden.

Wie zie jij graag als je opvolger in deze rubriek en waarom? `

Ik vraag Sander Voogt om ook een stukje te schrijven. Een baan, actief in de gemeentepolitiek en toch ook ruimte maken en houden voor vrijwilligerswerk. Door dit soort mensen is er nog toekomst voor verenigingen en stichtingen. Zij zijn de kurk waarop ze drijven. Succes Sander!