Vrijwilliger Maud (16) blikt terug op Huttendorp Enkhuizen: ‘Ik was een totaal ander persoon’

ENKHUIZEN - Normaal is het in het Wilhelminaplantsoen in Enkhuizen rustig, groen en leeg. Maar dat was van 6 tot en met 9 juli anders, want toen werd daar het huttendorp 2026 gehouden. Ruim driehonderd kinderen bouwden hun droomhuis, begeleid door zo’n tachtig vrijwilligers. Maud Koelman (16), één van die begeleiders, blikt tevreden terug: “Tijdens huttendorp was ik een totaal ander persoon; socialer en meer open.”
Maud is gek op kinderen en al jarenlang enthousiast over huttendorp. Eerst als deelnemer, maar toen ze werd gevraagd als vrijwillig begeleider, hoefde ze niet lang na te denken. “Ik riep meteen heel hard ‘ja!’ Fantastisch toch?”
Vier grote hutten
Het huttendorp begon op maandag, maar de begeleiders waren op zaterdag al aan het timmeren. Toen bouwden ze vier grote hutten, die een belangrijke rol speelden in het huttendorp. “Het zijn de burgemeesterswoningen”, licht Maud toe.
“Elke groep had z’n eigen burgemeester, die toezicht hield op de begeleiding en op de deelnemers. Als er een probleem was dat we niet in de groep konden oplossen, konden we bij de burgemeester aankloppen. Bijvoorbeeld als er werd gepest, dan meldden we dat als begeleiding bij de burgemeester. Zo konden we snel en goed ingrijpen, want we wilden dat het voor iedereen een mooi huttendorp was.”
Genoeg te doen
De bouwwerkzaamheden werden afgewisseld met allerlei spelletjes en knutselactiviteiten. Op woensdag waren alle ouders uitgenodigd om de bouwwerken van hun kinderen te bewonderen. Kinderen die daar zin in hadden, konden ook een optreden geven voor alle bezoekers.
“Elke avond bleven een paar begeleiders slapen, zo wisten we zeker dat er niemand de bouwwerken ging stukmaken als iedereen naar huis was. Ik hoop dat ik over een paar jaar ook een keer ‘s nachts over het huttendorp kan waken, dat lijkt me geweldig.”
Moe, maar voldaan
Daarna zat het er weer op, de hutten werden afgebroken en de kinderen gingen naar huis. Het team vrijwilligers bleef moe, maar voldaan achter. “Vorig jaar was ik zo ontzettend moe, dat ik door de andere begeleiders naar huis werd gestuurd”, vertelt Maud.
“Dit jaar pakte ik het anders aan en nam ook af en toe even rust. Hoewel dat best moeilijk was met al die kinderen om je heen. Ze wilden allemaal aandacht, ze wilden advies, ze wilden waardering van je. Ik werd er heel blij van en kijk nu al uit naar volgend jaar.”





Meer nieuws uit Enkhuizen?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie