Het veld in om beestjes te verzamelen met biologen van Naturalis
HAARLEM - Allemaal beestjes, zoveel beestjes om me heen was een hit in de jaren zestig. In het weekeinde van 2 en 3 september gingen onder leiding van vijf biologen van de Taxon Foundation zo’n dertig vrijwilligers van Buurttuin Schalkwijk twee dagen op pad om beestjes te verzamelen. Het is een eigen initiatief van vier groene instellingen om, zoals vrijwilliger Carla van Ecoring zegt, “te lobbyen dat we hier mogen blijven. Ons contract loopt tot eind 2026.”
In vijf jaar tijd hebben honderden bloemen- en groentetelers de voormalige voetbalvelden van Young Boys omgeturnd tot een groen natuurgebied, die bestaat uit schooltuintjes, moestuintjes van particulieren, een bloemenpluktuin en een oogsttuin voor tachtig deelnemers.
Tuinoverleg
Tijdens een tuinoverleg opperde Michiel Boeken van Vrij Waterland, die als bioloog onderzoek doet aan kevers, om een biodiversiteitsonderzoek te laten doen. Stichting Ecoring haalde de financiën binnen, Boeken stelde een team van biologen samen. “We kijken hoeveel soorten dit weekeinde oplevert,” vertelt bioloog Menno Schilthuizen voor het gebouw van Vrij Waterland zondag om 14 uur vlak voordat groepjes op pad gaan om o.a. duizendpoten, pissebedden, spinnetjes, kevers en slakken te ‘scoren’.
Slakkenploeg
Samen met Sarah Lugthart, die op haar arm een groene slak heeft laten tatoeëren, vormt Menno de slakkenploeg. Hoewel sommige soorten op andere slakken jagen eten de meeste slakken groen. Menno: “Ze zijn belangrijk voor de bodemvruchtbaarheid. Ze houden van een kalkrijke grond om hun huisje te bouwen. De helft van de soorten hier komt van elders, exoten dus.” Of hij ze eet, vraagt Sarah. “Ik vind de wijngaardslak wel lekker, maar het is niet mijn favoriete eten,” zegt hij als hij een segrijnslak in een buisje stopt.
Groene schildwants
Bij de rozemarijnstruik zoekt en vindt onderzoeker Aglaia Bouman een rozemarijngoudhaantje. “Waar ze goed voor zijn? Ze houden de rozemarijn in toom.” Je hoort tijdens de ‘jacht’ leuke feitjes. Zo is er een spin die op een mier lijkt om andere beestjes af te schrikken. En je hebt een zweefvlieg die doet alsof hij een wesp is. Ze vangt insecten met een sleepnet en slaat later met een stok tegen de vegetatie. De beestjes die zich laten vallen komen terecht op een klopscherm. Met een exhauster zuigt Aglaia ze op in een buisje. “Insecten is een apart wereldje, ik verveel me nooit.”
Bunzing gespot
Stadsecoloog Berry van der Hoorn is in zijn eentje op zoek naar bijen. “Zit hier soms een imker? Ik zie te veel honingbijen en te weinig wilde.” Hij is enthousiast over de Buurttuin, die echter bedreigd wordt door de mogelijke uitbreiding van beachvolleybalvelden en een parkeerplaats. “Biologisch tuinieren en natuurstudie kun je ook als een vorm van recreatie zien, toch? Weet je dat hier vleermuizen jagen en dat hier laatst een bunzing is waargenomen?”
Na twee uur te hebben verzameld neemt elke ploeg de buisjes met beestjes mee naar het tot laboratorium omgetoverde gebouw van Vrij Waterland. Daar worden met hulp van microscopen en boeken de insecten op naam gebracht. Het plan van de Buurttuin is om dit onderzoek nog vaker te laten uitvoeren.
Meer nieuws uit Haarlem?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie