Ontroerende dubbelexpositie over oorlogen bij Galerie Année

Door Willem Brand

De titel slaat op het hoognodige attribuut, dat het gezin Tinel de hele barre tocht met zich meedroeg door het zwaar gebombardeerde Duitsland. In paniek waren de nationaalsocialistische sympathieën koesterende ouders met hun kinderen vanuit woonplaats Gent gevlucht toen de geallieerde legers op de Normandische stranden waren geland.

Galeriehouder Annelies Année zag het boek en was meteen om. “Zijn inkttekeningen zijn van een zeldzame intensiteit. Kijk hoe hier hij zijn pianolerares Betty Galinsky, die tijdens de oorlog plots was verdwenen, in een keer neerzet. Of neem deze tekening van het paard waarop vader en zoon zitten. In de ogen van het kind zou je de dood kunnen zien. Zij vliegen als een wit spookbeeld door het bos. Maar Tinel kan ook smeden en lassen en maakt levensgrote, vaak humoristische, fantasiebeesten.”

Net zo intens zijn de tekeningen van Elisa Pesapane wiens schalkse maar soms ook duistere zelfportretten wonderwel aansluiten bij de donkere doeken van Tinel. Annelies viel voor het vrije werk van Elisa. “Het is zo goed omdat je je kunt blijven verwonderen. Zij schuwt ook niet om alle details flink aan te zetten. 

Zie het pissende paard in de ‘Nimf met feesthoedje’ en de dood die in het drieluik van een zwangere vrouw voortdurend op de loer ligt.”

Leuk weetje is dat Annelies, die op haar 25ste galeriehouder werd, samen met Elisa naar een dorpje bij Brussel is gereden en zo de wereld van Tinel is binnengestapt. Nog tot en met 24 juni te zien op de Gedempte Oude Gracht 33.