‘Sinds ik Dolle Mina ben, voel ik me eindelijk gehoord’ - Na 55 jaar zijn ze terug!
HAARLEM - Na 55 jaar stilte is het feministische vuur van de Dolle Mina’s weer opgelaaid, met nieuwe acties en een frisse generatie in Haarlem.
Door Eva Sminia
HAARLEM - Wat in 1970 begon met leuzen als ‘Baas in eigen buik’ en het verbranden van een korset bij het beeld van Wilhelmina Drucker, leeft nu opnieuw. En dat is, volgens Jacqueline en Merle van Dolle Mina Haarlem, broodnodig: “Er staan nog altijd mensen te demonstreren bij de abortuskliniek in Heemstede,” vertelt Jacqueline. Nieuwsblad Haarlem sprak met hen over de hedendaagse strijd voor vrouwenrechten.
Een nieuwe generatie, een oud ideaal
“Het is eigenlijk jammer dat we weer nodig zijn,” vertelt Jacqueline, één van de woordvoerders van Dolle Mina Haarlem. “Maar het komt niet uit het niets. Kijk naar de trend vanuit Amerika: de Andrew Tates, de ‘tradwives’... vrouwenrechten staan opnieuw onder druk.”
De Haarlemse afdeling is sinds januari actief en telt inmiddels 99 leden — vrouwen én enkele mannen — uit Haarlem, Heemstede en Zandvoort. De groep maakt deel uit van het landelijke netwerk van Dolle Mina’s, dat na de herstart in 2025 uitgroeide tot ruim 4000 leden. “Er zit zelfs nog een paar feministen van het eerste uur bij ons,” zegt Jacqueline trots. “Voor ons is het bijzonder om hun verhalen te horen, en zij bloeien helemaal op nu ze dit weer kunnen doen.”
Van fietstocht tot fakkeltocht
De hedendaagse Dolle Mina’s laten van zich horen. Eén van hun eerste acties was de fietstocht ‘De nacht is ook van ons’, een protest tegen straatintimidatie. “We bestonden toen pas vier dagen,” vertelt Merle lachend. “Met tweehonderd mensen stonden we op de Grote Markt met verlichte fietsen. Het was zo krachtig, maar ook confronterend om te zien dat het nog steeds nodig is.”
Gewelddadige wending
Niet veel later volgde de fakkeltocht, die een gewelddadige wending kreeg. “We kregen citroenen en mango’s naar ons hoofd gegooid,” vertelt Jacqueline. “Een van onze leden werd zelfs getrapt door een man. Zij was pas twee maanden geleden bevallen. Gelukkig kwam er net een politieauto langs.” De optocht door de straten van Haarlem was bedoeld als aftrap van een nieuwe campagne van de Dolle Mina’s. Met de landelijke verkiezingen in aantocht is het belangrijk dat vrouwenrechten weer op de agenda komen.
De zaak loopt nog. “Het laat zien dat feministische actie nog steeds weerstand oproept,” zegt Merle. “Maar het maakt ons alleen maar strijdbaarder.”
De strijdpunten van toen en nu
De kern van de strijd blijft opvallend gelijk. Abortus is nog steeds wettelijk strafbaar (artikel 296 van het Wetboek van Strafrecht), een doorn in het oog van de Dolle Mina’s. “Er staan nog altijd mensen te demonstreren bij de abortuskliniek in Heemstede”, vertelt Merle. “Vrouwen die daar al emotioneel doorheen moeten, worden gewoon lastiggevallen.”
Daarnaast vechten ze voor gelijk loon, betere bescherming tegen femicide, en aandacht voor vrouwen in de medische wetenschap. “Geneesmiddelen worden nog steeds vooral op mannen getest”, zegt Jacqueline. “Dat is bizar in 2025.”
Persoonlijke drijfveren
Voor Merle begon haar feministische vuur op de werkvloer. “Mannelijke collega’s maakten seksistische grappen. Als ik er iets van zei, was ik meteen degene zonder humor. Ik werd er zó boos van. Sinds ik Dolle Mina ben, voel ik me eindelijk gehoord.”
Jacqueline herkent dat gevoel: “Ik had het gevoel dat vrouwen in een bepaald hokje moesten passen. Ik wilde daaruit breken. Toen ik hoorde dat de Dolle Mina’s terug waren, wist ik: dit is mijn plek.”
Hun omgeving reageerde wisselend. “Sommigen vinden het fantastisch, anderen een beetje raar”, lacht Merle. En grappig genoeg: een collega die eerst geschokt was, zit er nu ook bij. Een jongen van 23!”
Haarlem ontwaakt
De acties van Dolle Mina Haarlem hebben inmiddels effect. “We zien dat vrouwenrechten meer op de politieke agenda staan’’, vertelt Jacqueline. “De media schrijven er vaker over. Dat is al winst.”
Er is contact met wethouders Eva de Raadt en Diane van Loenen, die de groep actief steunen. De burgemeester van Haarlem heeft zich nog niet laten horen.
Toch merkt Merle dat Haarlem nog moet wennen aan dit soort demonstraties. “Mensen klappen en moedigen je aan, maar er zijn ook mensen die schelden of dingen gooien. Vooral jonge mannen. Dat zegt veel.”
Feminisme is geen vloekwoord
“Veel mensen denken dat feminisme niet meer nodig is,” zegt Jacqueline. “Maar open je ogen. Kijk om je heen. Als een vrouw zegt dat ze het niet nodig vindt, ben ik blij voor haar dat ze het niet ervaart. Maar dat betekent niet dat het probleem weg is.”
Dolle Mina Haarlem wil ook mannen meer betrekken bij feminisme. “Het stigma moet eraf,” zegt Merle. “Feminisme is er óók voor mannen. Het gaat om gelijkwaardigheid.”
Toekomst: hoop, strijd en gelijkheid
De Dolle Mina’s dromen van een samenleving waarin vrouwen écht gelijke kansen hebben. “Over tien jaar willen we gendergelijkheid, abortus uit het strafboek, betere opvang voor vrouwen in gevaarlijke situaties, en meer onderzoek naar vrouwen in de geneeskunde’’, somt Jacqueline op. “Vrouwen zijn de helft van de samenleving, daar moet het beleid ook naar zijn.”
Ondertussen blijven de Haarlemse Mina’s zichtbaar in de stad. Onlangs verspreidden ze beschilderde “Dolle Stones” met feministische leuzen. En op hun Instagram, @dolleminahaarlem, kun je alle acties volgen. “Je hoeft geen lid te zijn om mee te lopen”, zegt Merle. “Maar hoe meer we samenkomen, hoe sterker we staan.”
Dolle Stones - (Foto: Aangeleverd)
‘Durf.’
Jacqueline heeft nog één boodschap voor jonge feministen: “Durf. Durf op te staan voor je mening, durf te zeggen wat je vindt, ook als je het mis hebt. Laat je horen. Alleen zo verandert er iets.”
Dit bericht is ook gedeeld via ons WhatsApp-kanaal van Haarlem. Ook razendsnel het laatste nieuws in je app? Volg het Rodi-kanaal nu (anoniem) via deze link!
Meer nieuws uit Haarlem?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie