Herinneringen aan Buk Buk: ‘Wat een tijd was dat’

Cultuur do 9 mrt 2023, 10:35

HEILOO- Minstens twee balken moeten er zijn op de zolder van het Brunogebouw. Twee kansen om je hoofd te stoten. Dus twee keer bukken, Buk Buk. De sociëteit op de zolder, later jongerencentrum op de begane grond was een begrip in heel Nederland in het toenmalige circuit van jongerencentra. En het was een plek waar van alles uit voortkwam. De naam is nu wat er rest, naast talrijke herinneringen in talrijke hoofden. Maar het goede nieuws is ook dat er de laatste tijd weer leven zit Buk Buk. Af en toe klinkt er weer muziek, onder de paraplu van het Trefpunt, waar ook het jongerenwerk onder valt. “Mijn dochter nodigde me uit om nog weer eens te kijken op die zolder. Dus dat zijn we gaan doen”, zegt George Tervoort, ooit bestuurslid van Buk Buk, waar hij ook de vrouw ontmoette die later zijn echtgenote zou worden. “Weinig is er op zolder over van vroeger.” Maar hij dook wel weer terug in de plakboeken en nodigde twee bestuurders van het eerste uur aan tafel: George Dekker en Will Sengers. Hans van der Laan, de eerste voorzitter, was verhinderd om aan te schuiven.

door Ed Bausch

In 1968 begon het. Heel Nederland was in de ban van vrijmaking, beweging. Zo ook in Heiloo. Op 5 oktober was het burgemeester Corver-Van Haaften (de eerste vrouwelijke burgemeester van Heiloo) die Sociëteit Buk-Buk opende, na een gift van de interparochiale jeugdraad. “Nieuwe tijden, nieuwe mensen, jonge mensen, blijheid, maar vooral vrijheid. Leven, laten leven. Laten, maar vooral doen.” Die tekst staat er op de uitnodiging. Daar is op zich weinig parochiaals aan.

“Jullie gaan toch zeker ook wel figuurzagen?”

Dat was de vraag van een wethouder toen hij zich afvroeg wat de jongeren daar dan zouden gaan doen op de zolder. “Nou,” zegt George Dekker nu, “het ging ons gewoon om ouwenelen, ontmoeten, we waren wel met een groep van honderd jongeren.” De anderen vallen hem bij: “We deden gewoon, dat kon toen nog. Nu barst alles van de regels. Toen niet. We hebben er gewoon veel kennis opgedaan, van alles geleerd, we zijn allemaal goed terechtgekomen. Het was een bakermat in een nieuwe tijd.”

Psychedelische lichtshows

Buk Buk zat ruim tien jaar op zolder, voordat de zaal beneden ter beschikking kwam. Herman Brood speelde er, Koot en Bie kwamen langs, er waren psychedelische lichtshows samen met het Alkmaarse Provadja. Het is zeker dat Buk Buk in die vorm veertig jaar heeft bestaan, want om dat te markeren verscheen er een boek. George Tervoort heeft de plakboeken van stal gehaald, met alle knipsels, met de foto’s van het interieur op de zolder. “Alles klusten we zelf bij elkaar, met hulp van de ondernemers, die het een goed plan vonden.”

Verder zonder bukken

“Het is nu een andere tijd. De smartphone levert ook veel contacten, een ander soort betrokkenheid bij de samenleving, mondiaal ook,” zegt George. George en Will zeggen wel tegen de jongeren van nu: “Blijf elkaar ontmoeten, daar leer je het meest van. Blijf in gesprek zonder telefoon.” Wie weet welke toekomst Buk Buk nu tegemoet gaat, er zijn weer bandjesavonden, Hans Laduc organiseert er zijn Open Podium, er is een platenbeurs, maar ook een disco voor mensen met een beperking. Het jongerenwerk heeft in het pand aan de Pastoor van Muijenweg een goede basis gevonden onder auspiciën van het Trefpunt. Elke woensdag en vrijdag is hier een inloop voor jongeren. Alles zonder bukken. Kijk ook voor het jongerenwerk op hun website via www.jongerenwerkbuch.nl.