Collectie ‘Tarantula’ Nic van Leeuwen naar Historisch Archief

Door Esdor van Elten

Zestig jaar in de muziekbusiness heeft Nic een groot archief opgeleverd. Want niet alleen draaide hij plaatjes, hij organiseerde ook concerten, deed de publiciteit daarvan en maakte ook foto’s. En dat heeft hij allemaal bewaard. Maar nu, aan het eind van zijn muziekcarrière is de vraag: wat moet je ermee? “In het verleden zijn al delen van mijn collectie naar de Hoekse Schatkist en Museum Rockart gegaan. Maar er is nog heel veel meer. Mijn kinderen zitten daar niet echt op te wachten vrees ik. Maar weggooien, dat zou zonde zijn. Dit is Westlands cultureel erfgoed.”

Cultuur ondervertegenwoordigd

Dat vond het HAW ook. “In 2024 hebben we een collectie-analyse gedaan”, vertelt archivaris Lars Steenbeek. “Daaruit bleek dat het culturele aspect ondervertegenwoordigd is in onze collectie. Nic’s collectie documenteert een belangrijk deel van de Westlandse jeugd- en feestcultuur zoals die na de Tweede Wereldoorlog is ontstaan. Daarom hebben we contact met hem gezocht.”

Bewaard

Voor Nic is dat toch een soort erkenning, maar bovenal is hij blij dat zijn verzameling niet alleen bewaard blijft, maar ook toegankelijk wordt voor geïnteresseerden. Al blijft het moeilijk: “Afscheid nemen doet pijn.” Uit zijn uitgebreide collectie maakte Nic een selectie: “Zo’n honderd posters met aankondigingen van optredens en feesten. Veel heb ik zelf ontworpen.” Maar niet alleen de posters: “Ook de contracten met de artiesten, de toegangskaarten, media-uitingen, krantenknipsels en foto’s. Door de jaren heen wist Nic grote namen naar Westland te krijgen. Bands als de Cats of Twarres, BZN, Earth & Fire, T-Spoon en Clouseau. Ook bands die later wereldwijd zouden doorbreken, zoals Fleetwood Mack, The Scorpions, de Hollies en Led Zeppelin, traden in die jaren op in Westland. Nic organiseerde die optredens niet, maar maakte een aantal daarvan wel mee.

Tijdgeest

Behalve de namen en de muziek ademt de collectie van Nic ook de tijdgeest: “Vroeger was de soos echt dé uitgaansplek van de Westlandse jeugd. Naar de stad, dat ging je nog maar zelden. Iedere kern had zijn eigen soos en in de krant had je de rubriek ‘Tienertuin’ waarin iedere soos zijn eigen programma aankondigde. Zo wist je wat er speelde in Westland. Maar ook aan andere dingen zie je hoe de tijd verglijdt: “Eind jaren ‘60 hadden we in Westland nog rookwedstrijden”, herinnert Nic zich. “Wie kon er zoveel mogelijk sigaretjes roken? Dat kun je je nu niet meer voorstellen.”

Lees ook

Documentaire over Tarantula: ‘Dit was dé plek waar je elkaar als Westlander tegenkwam!’

Bron

Het zijn juist die zaken die de collectie van Nic interessant maken voor het HAW. “Nic is een fantastische bron”, aldus Lars Steenbeek. “Hij belichaamt als het ware de ontwikkeling van de feest- en jeugdcultuur van Westland en daarmee is het een belangrijke aanvulling van ons archief. We gaan zijn donatie doornemen en wat we kunnen gebruiken wordt geïnventariseerd en toegankelijk gemaakt.” En wat niet gebruikt wordt krijg ik weer terug, hebben we afgesproken”, voegt Nic daar aan toe. Want weggooien, dat doen we niet.”

Uniek

En er blijft nog genoeg over, want Nics huis ligt nog steeds vol met materiaal: duizenden CD’s en singles, honderden videobanden en cassettebandjes, vele jaargangen muziekbladen en nog veel meer. “Daar zit ook uniek materiaal bij, maar vanwege copyright is niet alles zo maar te gebruiken”, zegt Nic. Behalve voor hemzelf dan:

“Nog dagelijks zit ik op mijn muziekkamer om muziek te draaien. En al ben ik officieel gestopt, zo af en toe draai ik nog wel eens een avondje bij anderen. Want muziek, dat is zo iets moois. Daar neem je nooit definitief afscheid van!”

Lees ook

Westlands hardrockcafé De Wip leeft 30 jaar na sluiting nog voort