60 jaar zwembad: terugblik met badmeester Gerrit

Door Tom van Ooijen

Deze week blikken we met Gerrit Neuman terug op het zwembad, sinds 1980 is hij hét gezicht binnen de hekken van het zwembad, mag je toch wel zeggen.

Gerrit begon zijn dienstverband in het zwembad bij Sport en Recreatie als losse kracht. “Toen was Cees Ponsie beheerder, hij heeft me alles geleerd over de machinekamer. Dat hield in: chloor aanvullen, filters schoonmaken en ga zo maar door. Het grote onderhoud gebeurde altijd in de winter. Op een gegeven moment moest ik langskomen bij Ton van Dillen, het lokale hoofd van Sport en Recreatie. Ik moest stoppen met m’n werk omdat ik te veel deed en er geen werk overbleef voor het vaste personeel”, lacht Gerrit bij de herinnering.

Op een gegeven moment was er een vacature en vroeg Ponsie of ik in de zomermaanden in het zwembad wilde komen werken, die kans heb ik met beide handen aangegrepen, want ik vond het hartstikke leuk werk”

Gerrit werkte met onder anderen Appie Wood, Ron Geinhart, Riet Stigter en mevrouw Verhoorn, de moeder van Wilco die uiteindelijk zijn chef werd.

“In de wintermaanden werkte ik toen bij Synres, wat nu DSM is, waar ik de personeelsbus reed omdat ik in dienst mijn groot rijbewijs had gehaald. Vaak nam ik daar vrij als ze me nodig hadden in het zwembad. In 1981 ging ik uiteindelijk zomers in het zwembad werken en in de wintermaanden in de Hoekstee en was ik volledig in dienst van Sport en Recreatie.”

In het zwembad was Gerrit naast badmeester ook de grote animator die tal van evenementen organiseerde. “In de begintijd, in het oude bad, zijn we begonnen met onder meer tobbedansen, sla ’m erin, de badkuipenrace, die net als het dauwzwemmen nu weer terug is, de kampeernacht, de zwemvierdaagse, loop ‘m erin, trainen voor de zeskamp en ga zo maar door. Ook hadden we hondzwemmen op de laatste dag van het zwemseizoen, wij waren de eerste in Nederland die dat deden, alles kon toen nog.”

Gerrit herinnert zich ook het wijkzwemmen: “Dat was in zwembad West. Die gasten daar waren stik jaloers, want wij wonnen elk jaar.”

Het zwemmen was anders dan nu. “Nu zwemmen we banen in de lengte, toen was het in de breedte. Het bad was 20 meter bij 10 meter en liep van 40 cm naar 1.20 meter diepte. Het huidige bad, dat in 1993 gebouwd werd, is groter en dieper.”

In 2012 werd Gerrit overgeplaatst naar kinderboerderij de Beestenboel in Rozenburg. “Dat was wennen, maar ook daar heb ik een hele leuke tijd gehad.” In 2014 keerde Gerrit weer terug naar het zwembad en kon Wilco Verhoorn hem weer onder zijn hoede nemen.

Ook vanaf die tijd bleven er activiteiten in het zwembad georganiseerd worden. “We hadden speelmaterialen die gebruikt konden worden, vier jaar geleden kwam de glijbaan waar de kinderen helemaal gek van zijn, er wordt kinderbingo georganiseerd, de kampeernacht is terug net als de badkuipenrace en ga zo maar door.”

Gerrit is altijd van het organiseren geweest: “Het is gewoon hartstikke leuk als je ziet dat kinderen maar ook volwassenen plezier hebben. Daarbij vind ik dat als je dingen organiseert er meer gebruik gemaakt wordt van de accommodatie en dat betekent ook meer inkomsten, maar het moet wel altijd veilig gebeuren. Ik ben ook heel blij dat de dreigende sluiting van het bad destijds niet doorging. Er is gewoon grote behoefte aan dit bad in ons dorp.”

Wat is het leukste dat Gerrit bij is gebleven? “Dat is toch wel het werken met Connie van der Weiden. We deden, als er ouderen aan het zwemmen waren of bij de Playbackshow, vaak een soort toneelstukje van Andre van Duin en Corrie van Gorp; alle mensen lagen echt dubbel van het lachen. Ook met Marjolein Vos heb ik altijd heel veel lol gehad.”

Nog een opmerking? “Mocht ik weer hetzelfde herboren worden, dan zou ik het allemaal zo weer doen. Het is echt veel te leuk werk.”

Wil Gerrit nog wat meegeven? “Ja: als je in het zwembad werkt, doe alsof het je eigen bad is, zorg dat het schoon en veilig is. Het gaat om de kinderen én de volwassen, zij moeten zich veilig en thuis voelen. Houd contact met hen, ook als ze in het water zijn. Dat contact is altijd heel belangrijk voor me, zij zorgen er tenslotte voor dat er brood op de plank komt.”