Midden tussen de Westfriese weilanden staat een Vietnamese boeddhistische tempel: ‘Mensen zijn nieuwsgierig zijn naar wat hier gebeurt’

"Toen we hier begonnen, kenden de meeste mensen ons eigenlijk niet", vertelt penningmeester Frank Visser. "De tempel was vooral een ontmoetingsplek voor Vietnamese boeddhisten uit Noord-Holland. Inmiddels merken we dat steeds meer mensen uit de omgeving nieuwsgierig zijn naar wat hier gebeurt."

Thich Tri Thoat

Het begon allemaal met de Vietnamese abt uit Canada; Thich Tri Thoat. Tijdens bezoeken aan Nederland verzamelde zich een steeds grotere groep mensen die zijn lezingen bijwonen. Wat begon in woonkamers in Alkmaar, Heerhugowaard en Purmerend, groeide uit tot de wens voor een eigen tempel in Nederland. In 2016 vond de abt die in Oudendijk, waar rust, ruimte en weinig directe buren de ideale omstandigheden boden. Sindsdien vormt de tempel een opvallend stukje Aziatische spiritualiteit tussen de kerktorens en lintbebouwing van Westfriesland. Voor monnik Bhikkhu Thich Dong Pho voelt die tegenstelling inmiddels heel normaal. De in Frankrijk geboren monnik, met Vietnamese ouders, kwam eigenlijk zonder verwachtingen naar Nederland. Zijn leermeester stuurde hem naar Oudendijk om de tempel te verzorgen. "In het begin moest ik wennen", vertelt hij. "Ik had nooit gedacht dat ik hier zou wonen. Maar nu voel ik me hier thuis."

Inspiratie

Bhikkhu Thich Dong Pho is door zijn vader, die ook monnik is, geïnspireerd om hetzelfde pad te bewandelen. De dagen van de monnik in Oudendijk verlopen volgens een vast ritme. Voor 05.00 uur gaat de wekker. Een uur later begint het ochtendgezang. Daarna volgen ontbijt, studie, onderhoud van de tempel, wandelingen en rituelen waarbij de monnik een bakje rijst offert. Niet om Boeddha te idoliseren, benadrukt hij, maar als dagelijkse herinnering aan dankbaarheid. "Dit is een ritueel om respect en dankbaarheid te tonen aan de Boeddha en zijn leer, aan iedereen die de tempel steunt en aan de gemeenschap van monniken. Het herinnert mij er ook aan hoe de Boeddha, toen hij nog leefde, elke ochtend aalmoezen inzamelde voordat hij onderricht gaf." De tempel ontvangt vooral Vietnamese boeddhisten uit plaatsen als Hoorn, Purmerend en Alkmaar. Op zondagen komen zij bijeen voor gebeden en lezingen. Door de week is het meestal stil. Af en toe loopt er onverwacht een nieuwsgierige bezoeker het terrein op. Bij de grote vieringen of als meester Thich Tri Thoat in het land is, komen mensen uit heel Nederland en vaak ook uit België en Duitsland naar de Linh Son Tempel.

Juist die nieuwsgierigheid groeit de laatste jaren opvallend snel.

Opendag

Tijdens de Open Dorpendag een jaar geleden opende de poorten voor het eerst. De verwachtingen waren bescheiden. "Als er tien of twintig mensen zouden komen, was ik al tevreden geweest", zegt de penningmeester lachend. "Maar uiteindelijk stonden er ongeveer tweehonderd bezoekers op het terrein." Dat succes smaakte naar meer. De tempel deed vervolgens mee aan Happen en Trappen, nodigde alle dorpsbewoners uit voor de viering van Vu Lan, een Vietnamese variant op Moederdag waarbij vooral respect getoond wordt aan de voorouders, en opende opnieuw de deuren tijdens de Elfkerken fietstocht die dit jaar samenviel met de Vesak viering, de geboortedag van Boeddha. Ook schoolklassen weten de weg inmiddels te vinden. Leerlingen die op school les krijgen over wereldgodsdiensten brengen bezoeken aan de tempel om het boeddhisme van dichtbij te ervaren. Volgens Frank blijkt telkens hetzelfde: mensen zijn vooral nieuwsgierig. "Ze willen gewoon weten wat hier gebeurt. Ze kijken rond, stellen vragen en ontdekken dat de tempel veel toegankelijker is dan ze vooraf dachten." Hoewel Bhikkhu Thich Dong Pho nauwelijks Nederlands spreekt en zich daardoor nog geen echte Westfries voelt, waardeert hij de openheid van de mensen. De monnik geniet van fietstochten door het polderlandschap en kijkt met plezier naar de manier waarop Nederlanders samen aan tafel lange gesprekken voeren. "Dat vind ik mooi", zegt hij. "Mensen zijn open en delen hun ervaringen." Tijdens zijn fietstochten geniet hij er ook van dat mensen hem begroeten: “Boeren in tractoren zwaaien naar mij. Leuk om mee te maken”.