Burgemeester De Vries: Blijven staan voor vrijheid, recht en menselijkheid

Chrit Wilshaus

Hij wees er bij de herdenking maandagavond bij het oorlogsmonument in het Prinses Julianaplantsoen op dat onder de aanwezigen zich ook een groep veteranen bevond. “Mannen en vrouwen die dienden. En sommigen van hen ook in Afghanistan. Die de spanning, het verlies en de impact van zulke missies met zich meedragen. Hun aanwezigheid herinnert ons aan het feit dat vrijheid nooit vanzelfsprekend is en dat de verhalen van toen verbonden zijn met nu. Want ook vandaag, in onze wereld, is oorlog geen verleden tijd. In Oekraïne, in het Midden-Oosten vallen opnieuw slachtoffers. Opnieuw mensen met namen, met gezichten. Zonen en dochters, ouders, vrienden. Hun verhalen lijken misschien ver weg maar ze raken aan dezelfde werkelijkheid die we hier vanavond herdenken. Achter ieder van hen schuilt een verhaal, een leven, een leegte die nooit meer wordt opgevuld. Vanavond brengen we hen samen in onze herinneringen. Niet als aantallen maar als mensen met een naam, met een gezicht. Dat is wat herdenken betekent: dat we blijven zien wie zij waren en wat zij voor ons hebben betekend. En misschien is dat ook onze opdracht; om niet alleen vandaag stil te zijn maar ook morgen en daarna te blijven staan voor de waarden waarvoor zij vielen: vrijheid, recht en menselijkheid. Zodat hun verhalen niet vervagen tot cijfers maar blijven voortleven in ons. We herdenken hen en dragen hun waarden met ons mee. Elke dag opnieuw.”

Mark Schouwink

De eerste burger begon zijn speech met te vertellen over Mark Schouwink die uitgezonden op missie in Afghanistan op 18 april 2008 om het leven kwam door een bermbom. Schouwink was de chauffeur van Dennis van Uhm die hierbij eveneens gedood werd en die de zoon was van de Commandant der Strijdkrachten. Mark Schouwink was volgens De Vries niet toevallig in Afghanistan. “Hij diende zijn land. Hij stond overtuigd voor vrede en veiligheid. Zelfs ver van huis.”

Abstract

Als het om slachtoffers gaat, gaat het vaak over aantallen. Bijvoorbeeld over zes miljoen Joden die werden vermoord. “Maar aantallen, hoe groot en indrukwekkend ook, blijven abstract. Ze raken ons hoofd maar niet altijd ons hart. Het gedenken begint pas echt wanneer een naam een gezicht krijgt; wanneer een getal verandert in een mens. Iemand die leefde, lachte, plannen had. Iemand die een zoon was of een dochter, een vriend, een geliefde. Zoals Mark Schouwink”, benadrukte de burgemeester.

Vrijheid

Voorafgaand aan de speech door burgemeester De Vries droeg stadsdichter Cedric Muchall een speciaal voor dodenherdenking geschreven gedicht voor waarin hij onder ander zei dat wat we liefhebben soms voor lief nemen. Vrijheid is volgens hem zoet en pas bij het kwijtraken ervan doet vrijheid zuur aan. “Een mens weet pas wat hij mist als de vrijheid er niet [meer] is.” Vrijheid is een werkwoord, zei Muchall burgemeester Jack de Vries na. De stadsdichter sloot af met te vertellen dat de moraal van zijn gedicht was dat het wenst “dat we leven in dienst van elkaars licht. Vrijheid zit in ieder uur. Wij allemaal bepalen daarvan, zo klein of zo groot, in ieder moment de duur.”

De twee minuten stilte ter nagedachtenis aan alle slachtoffers die vielen tijdens de Tweede Wereldoorlog en alle oorlogssituaties en vredesmissies daarna werd voorafgegaan door het blazen van het Taptoe-signaal. Tijdens de plechtigheid speelde de Maassluise Harmonie koraalmuziek. Ook verleenden de FurieToeters hun medewerking.

Een uitgebreid fotoverslag van de Dodenherdenking in Maassluis is te vinden op Rodi.nl/maassluis