Wethouder Kuiper trots op wat er in acht jaar werd bereikt

Chrit Wilshaus

“Mijn missie is om de samenleving eerlijker en duurzamer te maken. Dat heb ik de afgelopen acht jaar kunnen doen door deelname namens de PvdA in het college en dat gaan we nu vanuit de oppositie doen.” Nu nog college- en straks raadslid Kuiper is van vele markten thuis, zoals dat zo mooi heet. Als we elkaar zien, steekt hij dan ook gelijk van wal; om gespreksstof zit hij nooit verlegen, weet wie hem kennen. Ondertussen halen we koffie. Op tafel ligt een lijstje met daarop de onderwerpen die hij ter sprake wil brengen in het gesprek. Ze komen allemaal aan bod maar niet allemaal in de krant; onze ruimte is nu eenmaal beperkt. Bekendheid genoot Kuiper in zijn tijd als wethouder vooral als volkshuisvester. In acht jaar tijd werden er in Maassluis ruim 2.300 nieuwe woningen gebouwd in gemengde wijken en is de stad met ruim 5.000 inwoners gegroeid. Hoewel hij daar leiding aan heeft mogen geven, is dat, benadrukt hij, niet alleen zijn verdienste geweest. “Ik kon voortbouwen op wat we de jaren ervoor in de raad hadden besloten. En ik heb het altijd samen met mijn collega’s in het college gedaan en met steun van de gemeenteraad, de ambtenaren en andere betrokkenen. Zoals Maasdelta. Dat was één van de partijen die stappen zette door in de (nieuw)bouwplannen te investeren. Op de behaalde resultaten ben ik extra trots omdat ik zie hoe heftig de woningnood is; wekelijks spreek ik mensen die echt in nood zitten. Die bijvoorbeeld volwassen kinderen en kleinkinderen in huis hebben wonen. Of starters die de deur niet uit kunnen komen. Daarom is het belangrijk dat Maassluis fors bouwt aan nieuwe en vernieuwde buurten. “En dat ik voor deze mensen heb kunnen knokken en resultaten heb kunnen behalen, daar ben ik echt trots op.”

Resultaten

“Als wethouder bouwen en wonen sta je in het begin de palen te slaan van de projecten die jouw voorganger naar de raad heeft gebracht. Mijn opvolger, wie het ook mag zijn, zal de komende jaren ook regelmatig de palen slaan en de sleutels uitreiken van de projecten die ik ben gestart. (Denk aan de Kapelpolder, Station West of het Van Gelderenterrein, waarvoor ik plannen door de raad haalde). “Dat hoort erbij. Daarover zul je mij niet over horen klagen. Ik ben trots op de resultaten die je nu al ziet in de hele stad: de prachtige nieuwe, duurzame en gemengde wijken. Zoals het Balkon, Wilgenrijk en de Kade zijn tastbaar en zichtbaar. Maar ook door nieuwbouw of renovatie in de bestaande wijken, waardoor de woonomstandigheden van mensen sterk zijn verbeterd. Of het nu gaat om de oude verzakte en onder water staande huisjes aan de G.A. Brederolaan die zijn vervangen door nieuwe nul-op-de-meterwoningen, of de woningen in Sluispolder-West en de Vlietlocatie die bijna af zijn. Of om de Burgemeesterswijk die nu de laatste bouwfase in gaat. Steeds ging het woongenot omhoog en gingen de energielasten omlaag. Verder hebben we veel seniorenwoningen gebouwd om de doorstroming te bevorderen: Oud Sluys en Hoog Sluys, de Vlootschouwer, maar ook de Stadhouder in de Burgemeesterswijk voor de mensen die in de wijk wilden blijven wonen.”

Genieten

“Ik ben politiek opgevoed door Arnold (Keijzer, zijn voorganger, red.), die ook altijd in de stad was. Ik heb heel veel energie gehaald uit het onder de mensen zijn. Ik vind het ook leuk om als locoburgemeester bij mensen op de koffie komen die een trouwjubileum vieren, of kopers te spreken bij een eerste paal of op de markt praatjes te maken. Van al die ontmoetingen geniet ik. Dan voelt ook die 60 tot 70 uur in de week werken ook niet als zwaar. Ik zit gerust ‘s avonds en in het weekend nog nieuwe studies, rapporten of oude raadstukken te lezen. De kennis die ik heb opgedaan komt niet alleen maar omdat ik twaalf jaar in de raad gezeten heb en acht jaar wethouder ben geweest. Maar ook omdat, en dat deed ik in de Tweede Kamer ook, een veelvraat ben als het gaat om het verwerken van informatie. Als ik ergens in ben geïnteresseerd wil ik er liefst alles van weten.”

Voelhorens in samenleving

“Ik ben ervan overtuigd dat je het heden alleen maar goed begrijpt als je voldoende kennis hebt van het verleden. Maar ook dat je als bestuurder meer weet en beter bent als je dus niet alleen afgaat op wat je op papier krijgt aangereikt maar ook door je voelhorens in de samenleving uit te steken. Dat heb ik altijd gedaan: op de markt, op het schoolplein of langs de voetballijn. En dat blijf ik als raadslid ook doen. Ik zal mijn spreekuur Koffie met Kuiper dan ook voortzetten als raadslid.”

Sociale resultaten met Lely

“Bij armoede en schuldhulpverlening is een aantal hele mooie initiatieven genomen. Zo is Stroomopwaarts steeds beter gaan draaien en hebben we steeds meer mensen naar werk kunnen helpen. Daarnaast is het aantal arbeidsplaatsen in Maassluis fors toegenomen. Onder meer door een van onze belangrijkste partners: Lely. Een partner waar we de afgelopen jaren een prachtige samenwerking mee hebben opgebouwd. Van de bouw van de indrukwekkende Lely Campus en het vergroten van de werkgelegenheid voor inwoners met een beperking tot de verplaatsing van de R&D naar de Zuidbuurt. Maar ook hoe Lely en Maasdelta zich sociaal toonden toen de oorlog in Oekraïne uitbrak: dankzij Maasdelta konden we de vluchtelingen onderbrengen in de Vliet, onze ambtenaren stonden met medewerkers van Lely en de asielzoekers van de Lady Anne de stapelbedden te monteren voor de gevluchte Oekraïense gezinnen. Later konden we flexwoningen plaatsen op grond van Lely. Dat was hartverwarmend.”

Stress en andere problemen

Volwaardig kunnen meedoen in de samenleving, ook als je het minder hebt. Dat vindt Kuiper belangrijk. “Daarom hebben we er ook voor gezorgd dat er regelingen kwamen voor volwassenen met een laag inkomen, zodat zij ook zij kunnen sporten en niet alleen hun kinderen. Daarnaast hebben we de schuldhulpverlening verbeterd en ervoor gezorgd dat mensen veel eerder worden benaderd als ze betalingsachterstanden krijgen. Want schulden stapelen zich snel op en leiden tot enorme stress en andere problemen. Wat dat betreft zit een wereld van leed achter te veel voordeuren. Maassluis mag zich gelukkig prijzen dat we organisaties zoals de Voedselbank en Present hebben, want we hebben elkaar echt nodig om deze multiproblematiek aan te pakken. De mooie stappen hebben we dankzij de fantastische medewerkers bij Stroomopwaarts en samenwerking met Vlaardingen en Schiedam kunnen zetten.”

Samen zijn wij Maassluis

“Als het om sociale cohesie gaat, had ik soms het gevoel had dat we onszelf aan de haren uit het moeras moesten trekken. Wat begon als een brainstormsessie met Corine Bronsveld, toen verantwoordelijk wethouder voor welzijn en eenzaamheid, groeide uit tot een prachtige samenwerking. Samen met een aantal fantastische ambtenaren hebben we het programma en platform Samen-zijn-wij-Maassluis van de grond weten te tillen dat daarna is gaan groeien en bloeien. Inmiddels hebben zich meer dan 80 organisaties in Maassluis hierbij aangesloten en zijn er vele mooie dingen uit voortgekomen; het werkte als een soort olievlek. De slogan Samen-zijn-wij-Maassluis vind ik ook heel goed gevonden omdat daarin besloten zit dat we het samen moeten doen. En dat het niet uitmaakt of je jong of oud bent, arm of rijk, hier geboren of ver weg. Sociale cohesie was eerst vooral gericht op buurten. Maar er zijn zoveel meer sociale verbanden in de stad. We staan voor een samenleving waarin we naar elkaar omkijken. Ik zie zoveel vrijwilligers die zich inspannen. Dat is fantastisch. Allerlei gemeenten vragen ons hoe wij Samen-zijn-wij-Maassluis voor elkaar hebben gekregen. Samen-zijn-wij-Maassluis is een van de dingen waar ik heel erg trots op ben.”

Verkeer en vervoer

Toen ik 1,5 jaar geleden de portefeuille verkeer en vervoer moest overnemen heb ik ook ingezet op Samen-zijn-wij-Maassluis: want verkeer is ook een samenspel: tussen fietsers, voetgangers en bestuurders van auto’s en vrachtwagens. Daarbij staat verkeersveiligheid altijd als prioriteit nummer 1, want iedereen wil dat zijn naasten veilig thuiskomen. Ongelukken zijn nooit helemaal te voorkomen, maar het is hartverscheurend om de verhalen van slachtoffers of nabestaanden te horen. Dat wens je niemand toe. Daarom ben ik trots op de verbeteringen die we hebben doorgevoerd: de aanleg van schoolzones, de aanpassingen aan rotonde die zijn uitgevoerd en die nog op de rol staan, de drempels om de snelheid bij kruisingen beter uit het verkeer te halen. En binnenkort ook een eerste flitspaal in Maassluis.”

Best spannend

Als mensen vluchten voor hun veiligheid moeten we solidariteit tonen met die mensen in nood, vindt Kuiper, bestuurlijk verantwoordelijk voor de opvang van vluchtelingen en de huisvesting van statushouders (uitvoering taakstelling). Sinds januari 2022 biedt Maassluis gastvrijheid aan de Lady Anne en later ook de Patria, twee riviercruiseschepen die dienstdoen als COA-opvanglocatie. Maassluis nam, als het om de opvang van vluchtelingen gaat, de regie al in een vroegtijdig stadium in eigen handen. En dat heeft goed uitgepakt, weet Kuiper. “Maassluis toonde zich solidair”, benadrukt Kuiper. “Rotterdam had als eerste ervaring opgedaan met riviercruiseschepen. Een snelle en slimme manier om iets te organiseren want op deze schepen is al van alles voorhanden. Zoals slaapkamers en sanitair. Je meert zo’n schip af, sluit de stroom aan en je kunt van start. Dat was natuurlijk best spannend, toen we de raad voorstelde dat ook in Maassluis zo te doen. Gelukkig had het hele brede steun in de gemeenteraad en ging het daarna ook zonder gedoe.”

Pakte positief uit

Verder wijst Kuiper erop dat op land opvang regelen in Maassluis veel lastiger is; het wegsturen van de schepen zou dat immers als gevolg hebben, gezien de Spreidingswet. De Maassluise schepen mogen vijf jaar liggen en tellen daardoor mee voor de Spreidingswet. “Als je op land asielopvang moet plaatsen zal je bestaande bouwplannen moeten aanpassen en gaat het ten koste van andere woningzoekenden. Dat is met de opvang op schepen niet het geval.”

Coördinator

Naast het instellen van een klankbordgroep voor de buurt, besloot het toenmalige college ook een coördinator aan te stellen voor de vluchtelingen en niet lang daarna voor de (in de Vliet wonende) Oekraïners. Die functioneerde als vraagbaak voor bewoners/vrijwilligers en om initiatieven in goede banen te leiden en als contactpersoon voor het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers. Ook dat pakte positief uit, zorgde voor rust en dat beginnende problemen direct werden opgepakt. Het resultaat was dat er zich hoegenaamd geen moeilijkheden voordeden, weet Kuiper. Hij noemt Rani Hamad, die hier kwam als vluchteling, vrijwilligerswerk deed, bij Unilever werkte en nu bij de gemeente. Eerst als assistent van de vorige coördinator vluchtelingen Peter den Boer en nu zelf als coördinator. “Hij weet hoe de Arabische cultuur in elkaar steekt en kan ook helder aangeven als dingen niet goed gaan. Het verrijkt ons als gemeentelijke organisatie als we ook mensen met die achtergrond in dienst hebben. Dat zijn dingen die echt het verschil maken voor de stad.”

Saad

Dat statushouders vaak goed terechtkomen heeft de uit Syrië naar ons land gevluchte Saad wel laten zien, benadrukt Kuiper. “Hij ging aan de slag als bordenwasser, studeerde hard, haalde zijn (taal)diploma’s en is nu aan het werk als leerkracht op een basisschool, hier in Maassluis. Daar ben ik dan zo blij mee: dat iemand doorzettingsvermogen en enthousiasme, gekoppeld aan werklust, toont om mee te kunnen doen. Ik kwam Saad van de week nog tegen met zijn collega’s in een pauze wandelend langs de Waterweg. Toen ik hem met zijn collega’s sprak, voelde ik: Samen-zijn-wij-Maassluis meer dan alleen een slogan is.”