Vrijwilligers getrakteerd op brunch voor hun inzet

Chrit Wilshaus

Ook stadsdichter Cedric Muchall kwam langs. Hij droeg een speciaal voor deze gelegenheid gemaakt gedicht voor. Daarnaast was burgemeester Jack de Vries aanwezig. Hij benadrukte dat vrijwilligers “het cement van de samenleving zijn.” Aan een tafeltje tegenover elkaar zitten Hans (76) en Trudi (74). “Ik rijd voor Gemiva gehandicapten”, vertelt Hans als de verslaggever hem vraagt wat voor vrijwilligerswerk hij doet. (Gemiva is een organisatie die mensen met een beperking of chronische ziekte ondersteunt, red.). “Ik breng ze naar de dagzorg en breng ze ook weer terug naar huis. Dat doe ik twee dagen in de week. Ik heb altijd gezegd: Als ik ooit met pensioen ga, wil ik nog iets voor de medemens doen. Als vrachtwagenchauffeur, ik vervoerde levensmiddelen, had ik best wel een druk leven maar ook na mijn pensionering wilde ik graag blijven rijden en niet achter de geraniums zitten. Ik ben hier trouwens al mee begonnen toen ik nog werkte.” Wat is volgens hem het verschil met wat hij eerst deed voor zijn werk. “Nu vervoer ik mensen. Zette ik eerst mijn lading in de wagen zoals ik dat wilde en reed ik weg, nu heb ik te maken met mensen en moet ik me aan hun aanpassen. Soms wordt je geduld wel op de proef gesteld, ja maar dat hoort er een beetje bij. En behalve dit ben ik ook vrijwilliger op de duofiets. Ik fiets met mensen die letsel hebben opgelopen. Mensen kijken er echt naar uit. En onderweg hebben we hele gesprekken. Vaak over niks maar dat maakt niet uit.”

Voldoening

Net als haar echtgenoot doet Trudi ook aan vrijwilligerswerk. “In het activiteitencentrum heb ik een kookgroepje voor mensen met niet-aangeboren hersenletsel. Eén keer in de week maken we een lunch voor alle cliënten. Ik vraag de mensen wat ze maken willen. Dat moet uiteraard niet te gemakkelijk zijn want ze moeten wel iets te doen hebben.” Trudi vertelt dit vrijwilligerswerk nu bijna tien jaar te doen. Zou ze ook jongeren kunnen aanraden om vrijwilligerswerk te gaan doen? “Zeker, het geeft voldoening en je wordt er blij van. Je geeft andere mensen ook een beetje plezier in het leven. Want sommige zitten als ze voor het eerst bij ons binnenkomen in het activiteitencentrum best wel in de put. Dan hebben ze bijvoorbeeld net een beroerte gehad of een operatie achter de rug. Met z’n allen probeer je voor wat vrolijkheid te zorgen. En jongeren kunnen dat zeer zeker ook doen.”

Weer happy naar huis

Ook aanwezig bij de vrijwilligersbrunch is Ria (71). Ze doet vrijwilligerswerk in het Buurtpunt in Vlaardingen. “Eén keer in de maand doen we wat we noemen de Wereldkeuken en dan koken we voor de ouderen uit de wijk. Meestal buitenlands, vandaar de naam.” Tien jaar geleden kwam Ria op het idee met de Wereldkeuken te beginnen. “Ik begon met Indonesisch te koken. Door corona stopte het even maar daarna werd ik gevraagd om het weer te doen en zodoende, doe ik het nu weer.” Wat ze er leuk aan vindt? “Dat de mensen er heel blij van worden en na afloop allemaal weer happy naar huis gaan. Het is altijd heel gezellig met elkaar.” Frank (64), die tegenover haar zit, doet de administratie van de Wereldkeuken en vertelt dat het leuk is dat iedereen meehelpt bij het koken. Ook hij snijdt wel eens groente. “Ik ben dat gaan doen omdat het voor Ria een beetje te veel werd om alles te doen. Nee, hiervoor heb ik nooit vrijwilligerswerk gedaan; ik werkte in ploegendienst en dan is dat lastig. Maar ik ga langzamerhand stoppen met werken en dan wordt het een ander verhaal.” Volgens Frank moet je het wel leuk vinden om vrijwilligerswerk te doen. “Anders moet je er niet aan beginnen. Dan ga je niet volhouden. Het is leuk om mensen te zien lachen; ze worden er echt blij van.” “En dat is ons doel”, vult Ria aan, “dat ze weggaan met een grote glimlach.”

Tijdgebrek

Ramzyja (51) doet vrijwilligerswerk bij Stichting Met je Hart. “Eén keer per maand nemen we eenzame ouderen mee uit eten. Dit jaar bestaan we in Schiedam vijf jaar.” Desgevraagd laat Ramzyja weten het harstikke leuk te vinden om dit te doen. Wat was voor haar de aanleiding om met dit vrijwilligerswerk te beginnen? “Ik wilde het al doen maar zat altijd in tijdgebrek. Maar op een gegeven moment overleed mijn moeder, met wie ik heel vaak uit eten ging, en had ik er wel tijd voor. Het geeft een goed gevoel om dit te kunnen doen want heel veel ouderen zijn toch alleen. Of zij hebben kinderen die het te druk hebben met hun eigen leven.”

Belangrijk om te doen

Doet burgemeester Jack de Vries (bijna 58), die er ook is, zelf vrijwilligerswerk? “Wat je natuurlijk doet als je kinderen op sportverenigingen hebt, is dat je bardiensten draait, en andere hand- en spandiensten verleent. Dat doen we bij Evergreen en bij VDL. Maar ook op de Karperhoeve dragen we ons steentje bij in de organisatie van dingen. Dat zou je iets van vrijwilligerswerk kunnen noemen.” Zijn kinderen vormden dus voor hem en zijn vrouw de aanleiding om vrijwilligerswerk te gaan doen? “Zeker. Ik vind het ook belangrijk om te doen. Als je kijkt naar Maassluis, en ook naar het groot aantal mensen wat hier aanwezig is, moet ik constateren dat we zonder vrijwilligers de samenleving niet draaiende kunnen houden. Of het nu is bij de sport, in de kerk, voor de natuur of de bootjes, overal zijn vrijwilligers onmisbaar.”

Maatschappelijke dienstverlening

Het leeuwendeel van de vrijwilligers bestaat uit mensen die dat zijn gaan doen na hun pensionering, weet De Vries. “Gelukkig worden ouderen steeds ouder en blijven ze langer vitaal. Maar ook steeds meer jongeren doen aan vrijwilligerswerk. Dat zie je bijvoorbeeld bij de sportverenigingen. Maar ook bij het kampwerk, waarbij de ouderejaars de jongeren begeleiden. Wat daarnaast natuurlijk ook heel goed is, is het onderdeel maatschappelijke dienstverlening in het middelbaar onderwijs. Zo waren er jongeren die stageliepen bij Voedselbank Maassluis en er vervolgens vrijwilliger werden.” De eerste burger kan iedereen aanraden om vrijwilligerswerk te gaan doen, laat hij desgevraagd weten. “Het verruimt je blik.”