Excelsior Maassluis wint in povere pot van VVSB

door Leo Kattestaart

Niet best spelen en toch de punten pakken: het lijkt de laatste weken het handelsmerk van de Tricolores te zijn. Ook in Noordwijkerhout, tegen VVSB, was deze vaststelling na (ruim) 90 minuten namelijk van toepassing. Het was op Sportpark De Boekhorst werkelijk van een bedenkelijk niveau wat Excelsior Maassluis (én ook VVSB) op de mat legde. Vanaf minuut één was de ploeg van Geert Arend Roorda niet scherp, niet bij de les. Veel balverlies; het was simpelweg wachten op een treffer van de gastheren.

Gelukkig wist Max van Herk in de derde minuut onheil te voorkomen door een schot van Segun Owobowale tot corner te verwerken. Twee minuten later was het echter wel raak toen Jeremy Udenhout na een hoekschop de bal ongelukkig met zijn hand beroerde. Scheidsrechter Dave de Vries was onverbiddelijk, wees naar de stip en het was Timo Wolters die Van Herk vanaf elf meter kansloos liet. Of de aanleiding tot deze penalty een zwaar verdict was, zal ‘eeuwig’ voer voor discussie blijven.

Na dit doelpunt bleef het van beide kanten vrij rommelig. De thuisploeg, die vaak de lange bal hanteerde om vervolgens te speculeren op de afvallende bal, toonde zich opportuun en dwong met deze aanpak een serie corners af, waar echter weinig tot geen gevaar uit voortkwam. De Tricolores stelden daar maar bitter weinig tegenover en ook qua duelkracht kwamen zij vaak tekort.

En toch viel uit het niets de gelijkmaker toen Derrick Slagveer in de 19e minuut Mohammed Tahiri aan de linkerzijde bereikte. De technisch begaafde Tahiri kapte naar binnen om vervolgens van net buiten de zestien de bal fraai in de verste hoek te toveren: 1-1. Het zou een van de spaarzame hoogtepunten zijn van deze, qua veldspel, troosteloze middag.

En toen niet veel later VVSB-verdediger Dario van Breukelen de bal, als ware het nu al 5 december, zomaar – enigszins onder druk gezet door Derrick Slagveer – achter zijn eigen doelman in het net deponeerde, stonden de Tricolores zonder te overtuigen nog voor de thee plots met 1-2 voor. Je zou denken dat Excelsior Maassluis met dit presentje als ruggensteun het spel wat meer naar zich toe zou trekken, maar ook dat lukte eigenlijk van geen kant.

Na de pauze eenzelfde spelbeeld: een opportuun spelend VVSB en een onmachtig Excelsior Maassluis. Na bijna een uur spelen dachten de bezoekers ook maar eens voor Sinterklaas te spelen toen Van Herk door de as Yousef Al Abd Al Hamd aanspeelde en deze, in plaats van open te draaien, de bal heel knullig en onzuiver terug richting Van Herk speelde, met als resultaat dat de bal tergend langzaam in het eigen doel verdween: 2-2.

Gelukkig had zes minuten later Slagveer een bevlieging. Gebruikmakend van zijn snelheid liet hij de VVSB-verdediging zijn hielen zien om vervolgens ook VVSB-keeper Lex Hoogervorst te verschalken: 2-3.

In de resterende tijd probeerde de ploeg van trainer Arjan de Zeeuw uiteraard de gelijkmaker te forceren. Een handvol corners, wat afstandsschoten en een behoorlijke kans voor Guus Verver – rakelings naast – bleek echter het maximale, terwijl aan de andere kant Bram Wennekers nog de kans kreeg de wedstrijd op slot te gooien. Zo eindigde een povere pot voetbal uiteindelijk toch in winst voor de Tricolores. Een wedstrijd derhalve om heel, heel snel te vergeten en de behaalde punten dan maar als bonus te koesteren.