Stap voor stap door oud en nieuw Amsterdam-Noord

Door Marcel van Stigt

Korte broek aan, goed insmeren en zonnehoedje op. Het is warm en dan moet je je goed voorbereiden voordat je aan de wandel gaat, ook al is de Volewijckroute binnen twee uur te doen. Startpunt is metrostation Noorderpark. Het eerste blauwe pijltje verwijst naar het gelijknamige, ruim opgezette park. Het is aangelegd voor recreatieve doeleinden, om noorderlingen met elkaar te verbinden, elkaar te ontmoeten. Mensen laten er hun hond uit, lopen in stelletjes babbelend door het groen, lezen een krantje op een van de banken.

Kwiek zigzaggen in het Noorderpark

Er is ook een café/restaurant, een fraai plantsoentje met kleurige bloemen en ook aan sporters is gedacht. Pijltjes op de grond en een verwijzing nodigen uit onder meer uit om ‘kwiek te zigzaggen’. Geen idee wat ik me daarbij moet voorstellen. Even wil ik uit balorigheid een poging doen, maar omdat ik niet alleen ben, zie ik er toch maar vanaf. Ik vermoed dat het echt geen vertoning zal zijn, al zou het ook kunnen zijn dat ik passanten de slappe lach bezorg.

Ik verlaat het park en loop richting Mosplein via de Wingerdweg. Oude, mooie herinneringen doemen op. Aan het eind van deze straat was ooit de Katholieke Mavo Noord gevestigd. Hier heb ik in de jaren zeventig vier schooljaren doorgebracht. De school, toen al een oud gebouw, werd gerund door drie strenge nonnen: Zuster Jacunda, Zuster Jean-Marie en Zuster Alexis. Toen al was dit vergane glorie, maar zeker bijzonder om mee te maken.

Ziekenhuis omgetoverd in hotel

Ik vervolg mijn weg langs het immense NH Hotel. Aanvankelijk fungeerde het gebouw als ziekenhuis. Mijn oudste neef is daar geboren en dat was nogal een gebeurtenis voor de hele familie. Misschien wordt op de voormalige kraamafdeling tegenwoordig het ontbijt geserveerd, wie zal het zeggen.

Het is vanaf deze locatie maar een klein stukje naar enkele oude volksbuurten, zoals het Disteldorp met en de Van der Pekbuurt met hun smalle straatjes. Kenmerkend voor Amsterdam-Noord zijn hier de huizen met hun rode dakpannen.

Shell-terrein ontwikkeld tot moderne stadswijk

Dit oude deel van Amsterdam-Noord gaat ongemerkt over in een nieuw deel. Het voormalige Shell-terrein wordt ontwikkeld tot de moderne stadswijk Overhoeks. Hoge gebouwen, want met zo’n grote woningnood en beperkte ruimte moet je het tegenwoordig in de hoogte zoeken.

Ik ben inmiddels beland aan Het IJ. Er is een lange promenade aangelegd, die onder meer langs het Eye Filmmuseum en de Tolhuistuin is gesitueerd, en daar is het heerlijk flaneren.

Vertier langs dit kanaal is er verderop ook. Via de sluis aan de Buiksloterweg kom ik bij het IJplein en ook daar loop ik, over de Noordwal, langs Het IJ. Er staan verschillende bankjes en waarom zou ik de neiging onderdrukken om een lange pauze te houden? Het zonnetje schijnt, er waait een prettig windje om mijn hoofd en ik zie hoe verschillende boten langsvaren; mensen kijken is leuk, maar boten kijken ook.

Wilde armgebaren

Na een halfuur sta ik op en loop verder. Als ik richting bocht wandel die naar de Motorwal leidt, zie ik een man met ontbloot bovenlijf staan. Hij maakte wilde armgebaren, houdt zijn hand op en roept: “Ho! Even wachten alsjeblieft!”

Het wordt me al snel duidelijk wat er aan de hand is als ik naast hem het hoofd van een vrouw boven een struik uit zie komen. Ze moet even plassen en dat graag zonder publiek. Netjes als ik ben, wacht ik tot de dame zover is en loop dan verder. De man schudt mij uit dankbaarheid de hand, terwijl het voor mij maar een kleine moeite was.

Met deze goede daad nog vers in mijn hoofd loop ik door de Vogelbuurt. De huizen van deze oude wijk zijn gerenoveerd en het is een fraaie geheel geworden.

Het is dan nog maar tien minuten naar het metrostation, dat zowel begin- als eindpunt is van deze bijzonder aantrekkelijk wandelroute.

Mijn voorbeeld volgen? Kijk op www.wandelnetwerknoordholland.nl/zoeken-in-alle-routes/volewijckroute-blauw/154697