Dijk van een vrijwilliger in het Dijklander Ziekenhuis

“Komende vanuit de automatisering, waarin ik alleen werkte, is dit wel even heel iets anders. Destijds werd ik attent gemaakt dat vrijwilligerswerk mogelijk was in het Dijklander Ziekenhuis, hier in Purmerend. Hier sta ik nu twee dagdelen van elk vier uur. Ik geniet ervan”, zegt De Vries. Zijn open en vriendelijke houding naar de patiënten en bezoekers maakt dat er bij de prikpoli, door de tijd heen, mooie en ook korte gesprekken ontstaan, maar ook levensverhalen worden met hem gedeeld. De Vries volgt zijn gevoel hierin.

De specialisten en verpleegkundigen kent hij inmiddels bij deze poli. Via een poli whatsapp groep en via de groepscoördinator is er altijd te vragen voor ondersteuning, het eventueel ruilen van je dienst, net wat nodig is. Een goede back-up, vindt De Vries.

Wat je uitstraalt

Zoals men nu te werk gaat, gaat het prima. Anderstaligen die de Nederlandse taal of het Engels niet machtig zijn, die taalbarrière die er is, wordt opgelost via de mobiel. “Het vraagt wat extra tijd, maar dat is geen punt.” Een plattegrond wil ook helpen om de bezoeker diens weg te laten vervolgen in het ziekenhuis. Zo weet hij de bezoeker naar elke poli te verwijzen.

“Geduld, vriendelijkheid en behulpzaam zijn staat hoog in het vaandel. Het is ook wat je uitstraalt”, vertelt hij, “Dat geeft een bepaalde rust met zich mee. Patiënten en bezoekers moeten zich welkom voelen.” Duidelijk is dat De Vries echt voldoening haalt uit zijn vrijwilligerswerk in het Dijklander Ziekenhuis.