Verhalen onder de pet: oud-ambtenaar Pieter Effting (90) bouwde mee aan Purmerend
PURMEREND - Wanneer je goed kijkt ligt de toekomst wellicht wel binnen handbereik, maar het verleden is al geschreven, geleefd als je je daar in verdiept. Dat laatste werd opgemerkt op een warme dag in Purmerend.
Een man droeg op zijn hoofd een niet-alledaagse blauwe pet. Ik sprak hem aan, uit nieuwsgierigheid. Die heeft vast iets te vertellen. Maar natuurlijk. Hij vertelde dat hij bij de Marechaussee had gezeten en daar eigenlijk alleen maar platte petten droeg. De Duitse schipperpet van nu staat mooi in vorm op zijn hoofd. Het hoort bij zijn persoonlijkheid, vertelde hij, bij de man die hij is.
Aangenaam Dhr. Pieter Effting, negentig jaar.
Het gesprek ging al snel naar al de verhalen ‘onder de pet’. Effting kwam vanuit Sittard, een al oude stad, naar Purmerend in 1964. Een jongere stad, nog volop in ontwikkeling, maar snelgroeiend. En dat trok hem. Hij kwam te werken bij de Gemeente Purmerend, bij de Directie Bestuurszaken. Hij verdiepte zich in Gemeentelijke Regelgeving, Vergunningen, Verkeerswetgeving, Ruimtelijke ordening, aankoop van grond en onroerend goed in diverse wijken. Het maakte dat hij voorstellen aandroeg bij Burgemeester en Wethouders in die tijd, die goede oude tijd, benadrukte Effting.
Dertig jaar
“Dertig jaar werkte ik met veel genoegen bij de Gemeente Purmerend.” Zijn expertise kwam altijd goed van pas op allerlei fronten. Zo notuleerde hij tien jaar lang bij de Raadsvergaderingen en vertelde hij die dag lachend: “Je schrijft dát wat je hoort en dat kon later wel eens anders gelezen worden.”
Willem Eggert Centrum
Hij verdiepte zich in de ontwikkeling van het WEC, het Willem Eggert Centrum van nu. Daar zaten heel wat uren in. Het onteigenen van de bewoners, van bedrijven. Het was een klus apart. Bedrijven vestigden zich op de Koog.
Effting was geen man van 09.00 tot 17.00 uur, werkte door als het werk dat vroeg. Dikke rapporten daarover gingen richting de Gemeenteraad en belangrijk zo zei Effting: “Je moet in je werk dingen goed aanpakken, maar ritselen hoort erbij. In de goede zin van het woord, om dát te bereiken wat nodig is. Communicatie idem dito.” En daar was Effting goed in, even een gesprek hier en daar en hij kreeg veel voor elkaar.
Van vele markten thuis
Effting zag ook de mogelijkheid zich te verdiepen in de Purmerade van vroeger en de Poortersfeesten. Deze heeft Effting mede-opgericht.
Herinner je je de Belgische Reuzen nog, de twee mega poppen Bram en Brechtje? De lezer die langer in Purmerend woont, zal deze evenementen nog weten. Vele orkesten overgoten de stad met hun muziek en goede sfeer. Dat zet een stad op de kaart. Effting begeleide als afgevaardigde van de Gemeente Purmerend dit hele proces om de vier jaar, vanaf ’66. Hij was een ‘ambtenaar bestuurlijke representatie’ die uitermate tevreden was met zijn werkzaamheden bij de Gemeente Purmerend.
Een andere tijd
De mooiste tijd van zijn leven was dat met zijn vrouw Henny. Een andere tijd, want zodra een vrouw ging trouwen mocht ze niet meer werken. Niet als het aan Effting lag. Zijn vrouw vond een mooie baan in Purmerend, hetgeen hij haar zo gunde.
Scholen in Purmerend
Dat maakte dat hij ook nog tijd en interesse had om zich jaren in te zetten met de opbouw van scholen, zoals de Ambachtsschool aan de Spinnekop, het vroegere Ignatius wat nu Da Vinci heet, en binnenkort opgaat in het Innovium College, en zorgde dat ook scholen fuseerden als een dorp te weinig leerlingen had. Hij verdiepte zich in het middelbaar beroepsonderwijs, had goede contacten met de Directie Bouwzaken van het Ministerie van Onderwijs.
Het mondde uit in een carrière als secretaris bij zes scholen. Thuis stonden zes koffertjes, gevuld met een overzichtelijke administratie voor ieder bestuur.
Een welbevlogen man, die zich niet wars hield van wat hem op zijn pad kwam. “Voor alles is een oplossing, als je maar geruisloos werkt, goed onderbouwt en communiceert en daarbij jezelf nooit voorbij loopt”, aldus Effting.
Ridder in de Orde van Oranje - Nassau
Later kreeg Pieter Effting een ‘Ridder in de Orde van Oranje – Nassau’ opgespeld voor zijn verdienstelijke en bewogen werk. Officieel wordt het oranje-blauwe speldje een ‘draaginsigne of knoopsgatversiersel’ genoemd. Effting, zo bescheiden als hij is, draagt het met flair, met eer.
Van verleden naar heden
Negentig jaar verder, is leven weer in een totaal andere tijd dan toen. “Je past je aan, want je kan er wat van vinden, maar er niets meer van zeggen, dat geeft geen pas”, legde Effting uit. Gelukkig hoeft Purmerend hedendaags Efftings inbreng niet te missen. Zelfs nu nog, op negentigjarige leeftijd, zet Effting zich in voor de stad, als vrijwilliger bij Vereniging Historisch Purmerend.
Het gesprek begon op straat met een opvallende pet, langs Pieter Efftings leven in Purmerend en eindigde met een rijke invulling van zijn leven.
Meer nieuws uit Purmerend?
Ontvang de laatste updates per mail — schrijf je hier in!
Heb je ook een nieuwtje? — Tip hier onze redactie