Een vroege start van de grande finale: zo beleefden Purmerendse leerlingen de laatste dag van Ride4Kids

Vandaag ging de wekker extra vroeg. Om 07.00 uur moesten we allemaal aan de ontbijttafel zitten, want er stond een belangrijke dag op ons te wachten. Tijdens het altijd gezellige ontbijt was de sfeer net iets anders dan normaal. Er hing een gezonde spanning in de groep.

Dat was natuurlijk niet zo vreemd. De rit van vandaag was namelijk de grande finale van het hele Ride4Kids-avontuur. Na maanden van voorbereiding, trainingen en toeleven naar deze week stond nu de laatste uitdaging voor ons. En alsof dat nog niet genoeg was, stond er ook nog eens tijdsdruk op de ochtend. Om 08.00 uur werden we al bij de start verwacht.

En toen was het zover. We gingen van start!

Met het besef dat dit onze allerlaatste rit van het evenement zou worden, begonnen we aan de tocht. Een bijzonder gevoel, want hier hadden we bijna een jaar naartoe gewerkt. Terwijl de eerste kilometers onder onze wielen verdwenen, genoten we volop van het prachtige landschap. Onderweg herkenden we verschillende wegen en plekken waar we de afgelopen dagen al hadden gefietst. Het voelde bijna alsof we afscheid namen van de omgeving waarin we deze week zoveel hebben meegemaakt.

Ouders langs de route

Een extra verrassing wachtte ons onderweg. Opnieuw stonden onze ouders langs de weg om ons aan te moedigen. Dit keer hadden ze zich zelfs speciaal voorbereid: gezamenlijk hadden ze Ride4Kids-shirts gekocht om ons nog één keer extra te supporten.

En ze maakten er een feestje van.

De muziek stond aan, er werd volop gedanst en de sfeer langs de weg was fantastisch. Het was een geweldig gezicht om onze ouders daar zo enthousiast te zien staan. Voor ons was het bovendien een enorme motivatie om door te blijven fietsen. Iedere keer als we onze ouders zagen of hun aanmoedigingen hoorden, kregen we weer wat extra energie.

Achteraf kunnen we dan ook alleen maar ontzettend blij zijn met alle ouders die de moeite hebben genomen om ons langs de route te komen aanmoedigen. Hun aanwezigheid maakte deze laatste rit nóg specialer.

De ‘Reus van de Pyreneeën’

En toen verscheen hij aan de horizon: de berg waar we allemaal toch een beetje tegenop hadden gekeken. De Col du Tourmalet.

De Tourmalet staat niet voor niets bekend als de ‘Reus van de Pyreneeën’. Met een beklimming van maar liefst 17,2 kilometer, een gemiddeld stijgingspercentage van 7,6 procent en stukken die oplopen tot 13 procent, was dit een waardige afsluiter van onze Ride4Kids-week.

Maar voordat we aan de echte klim konden beginnen, kregen we eerst nog een ander obstakel voor onze kiezen: de Fignon-route.

Het wegdek was op sommige stukken behoorlijk toegetakeld en lag bovendien vol met grind. De combinatie van het slechte wegdek en de steile klim maakte dit gedeelte voor een groot deel van de groep behoorlijk zwaar. Niet bepaald de ideale omstandigheden om rustig aan een klim van ruim zeventien kilometer te beginnen.

De route had bovendien een bijzondere geschiedenis. Dit fietspad werd tot 2011 gebruikt tijdens de Tour de France. Terwijl wij ons omhoog probeerden te werken, reden we dus letterlijk over wegen waar eerder de grootste wielrenners ter wereld hun strijd hebben geleverd.

De laatste kilometers

Naarmate we hoger kwamen, werd het landschap steeds indrukwekkender, maar de benen werden tegelijkertijd steeds zwaarder.

Vooral de laatste kilometers waren loodzwaar.

Aan alles was te merken dat het einde van onze laatste grote uitdaging in zicht kwam. De stijgingspercentages liepen flink op en langs de kant van de weg stonden borden met percentages rond de tien procent. Iedere bocht leek ons een beetje dichter bij de top te brengen, maar tegelijkertijd leek die top soms eindeloos ver weg.

Toch bleven we doorgaan.

We zochten elkaar op, reden in groepjes en hielpen elkaar omhoog. Niemand hoefde deze laatste klim alleen te maken. En toen gebeurde er iets wat de vermoeidheid even volledig naar de achtergrond duwde.

In de verte hoorden we het gejuich.

Onze ouders en de deelnemers die al boven waren, stonden ons aan te moedigen. Iedere meter die we dichter bij de top kwamen, werd het geluid luider.

Nog een paar honderd meter.

Nog een bocht.

Nog een laatste inspanning.

En uiteindelijk reden we allemaal, zonder af te stappen, over de finish.

Wat een moment!

Na maanden trainen, voorbereiden en uitkijken naar deze week hadden we het voor elkaar gekregen. De Tourmalet was bedwongen.

Een steentje bijdragen

Boven op de Tourmalet werden we met open armen ontvangen door onze vrienden en familie. De vermoeidheid was duidelijk zichtbaar, maar de gezichten stonden vooral op opgelucht en trots.

En toen wachtte er nog een verrassing.

Tijdens de afgelopen dagen hadden we voor de grap de naam Col du Tourmalet veranderd in Col du Tiramisu. Een grap die blijkbaar iets serieuzer was genomen dan wij hadden verwacht.

Onze buschauffeurs hadden namelijk speciaal voor ons tiramisu meegenomen!

Na alle kilometers en hoogtemeters werd het dessert met open armen ontvangen. De tiramisu smaakte misschien wel extra lekker na zo’n zware klim. Daarna stortten we ons op de rest van het eten dat voor ons klaarstond. Precies wat we nodig hadden na deze laatste inspanning.

Maar het eten was niet het enige bijzondere moment boven op de berg.

Een speech die indruk maakt

Na de lunch kregen we een indrukwekkende en bijzondere speech van Peter van Diepen. De woorden kwamen binnen, zeker omdat we op dat moment allemaal beseften dat onze Ride4Kids-week er bijna op zat.

We hadden niet alleen een sportieve uitdaging voltooid. We hadden deze week samen iets gedaan voor een doel dat veel groter is dan onszelf.

We hebben letterlijk en figuurlijk een steentje bijgedragen.

Een steentje aan meer onderzoek, meer aandacht en uiteindelijk hopelijk betere behandelingen voor mensen met metabole ziekten.

En als we terugkijken op deze week, weten we één ding zeker:

Elke zware klim, iedere zweetdruppel en iedere kilometer was het waard.

In de avond werd tijdens de feestavond het eindbedrag dat alle deelnemers bijelkaar hadden gefietst bekend gemaakt. Ruim 216.000 euro en dat is een geweldig resultaat. Daarna barste het feest los en konden onze vermoeide beentjes toch nog even de dansvloer op.