Column: Rijswijk van twee kanten

Tja, we zitten met z’n tweeën weer eens flink in de penarie door onze goedbedoelde schrijfsels, omdat we onze vrienden van de VVD onheus hebben bejegend. Ging ik de vorige keer te ver door oud wethouder Rene van Hemert te betichten van een te gezellige en een te spontane tête à tête met politiek talent Ingrid Coenradie tijdens het VVD Politiek Café Rijswijk, dit keer had jij de pijlen gericht op wethouder Werner van Damme. En dat waren beslist geen amoureuze pijlen. Je ging er mijns inziens te makkelijk vanuit dat zijn bijbaantjes hem geen windeieren zouden leggen. Inmiddels weten we dat hij dit allemaal voor niets doet. Werner is nou eenmaal een druk baasje dat graag veel onder de mensen vertoeft, vooral om gebruik te maken van zijn verbale kwaliteiten. De VVD helpt andere mensen. Daar kennen we ze van. Ze worden er speciaal op getraind bij de VVD. In kleine klasjes wordt ze dat in korte tijd bijgebracht. Geloof me, ze hanteren hiervoor een strenge selectie bij de VVD. Ik ben destijds voor het beginnersklasje al afgevallen. Bij de mariniers kom je nog makkelijker. Kun je nagaan. Afijn, de VVD verdient gewoon meer respect. De liberalen zijn immers de hoeders van het vrije woord. Zonder de VVD zou ons land hoogstwaarschijnlijk al lang zijn ingestort. Zeker Rijswijk. Laten we daarom blij zijn met ze en de VVD vooral met waarde en waardigheid behandelen. En vergeet niet hè, Werner is stapelverliefd op Rijswijk. Dat heeft hij mij persoonlijk verteld tijdens de laatste nieuwjaarsreceptie van de gemeente. Van zo’n man kan en moet je alleen maar houden. Dus graag even positief nu over alles wat de VVD betreft, want voor je het weet stoppen ze er definitief mee en zitten wij nog meer in de penarie dan we nu al zitten. En anders wel heel Rijswijk. Moeten we niet hebben, toch?

Met een groet vol spijt,

Frans

Hoi Frans,

Ja, daar ben ik even lelijk uit de bocht gevlogen. Ik moet ook niet schrijven over zaken waar ik geen verstand van heb. En dus zeker niet over geld of aandelen. Het is me inmiddels door Werner, en later ook zijn assistent, uitgebreid uitgelegd en héél eerlijk: ik snap er nog steeds niks van! Het enige wat ik zeker weet is dat Werner er écht geen cent wijzer van wordt. Die aandelen waar ik over schreef staan op naam van de gemeente en Werner controleert alleen maar de kas. Daar offert hij drie vrije dagen per jaar voor op, maar hij vindt dat gewoon leuk. Nou, zoiets wordt een mens alleen toevertrouwd als je zeer integer bent. Het betreurt mij als mijn woorden een ander beeld hebben geschetst. En ik had Werner eigenlijk niets eens op de korrel. Oorspronkelijk was ik aangeslagen op de onbezoldigde bijbaan van Marc Weterings: trouwambtenaar, maar alleen voor vrienden. Dát laatste vind ik een rekbaar begrip. Heb je op Facebook gezien hoeveel vrienden die man heeft? Daar gaat in het hoogseizoen fulltime vrije tijd inzitten! Geheel gratis, uiteraard, maar mijn voornaamgenoot kan zo langzamerhand een eigen marktplaatswinkel beginnen van alle flessen wijn die hij na zo’n huwelijksvoltrekking cadeau krijgt. Zelf mag ik graag een glaasje van dit, bij voorkeur, Franse vocht tot mij nemen, maar Marc is meer van de heerlijk helder Hollandse pils. Tenminste, zo schat ik hem in. Zal je net zien dat deze kersverse wethouder al jaren overtuigd geheelonthouder is. Voor alle zekerheid blijf ik nog maar een weekje onder het stof.

Met spijtoptantige groet, Marc.